Στις δύσκολες «μάχες» που έρχονται τον Σεπτέμβριο για το εργατικό – λαϊκό κίνημα αναφέρθηκε στην ομιλία του ο βουλευτής Μαγνησίας του ΚΚΕ Κώστας Στεργίου στην αποψινή προφεστιβαλική εκδήλωση της ΚΝΕ, όπου προβλήθηκε ντοκιμαντέρ για τον μεγάλο απεργιακό αγώνα των χαλυβουργών του Ασπρόπυργου. Ο ομιλητής αναφέρθηκε και στις κινητοποιήσεις που έγιναν στις δύο τοπικές Χαλυβουργίες εκείνο το διάστημα, λέγοντας ότι οι εργαζόμενοι επέλεξαν να συμβιβαστούν με την εργοδοσία.
Όπως ανέφερε ο Κ. Στεργίου, η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους ότι η μεταρρύθμιση που τώρα εφαρμόζεται στο Ασφαλιστικό είναι η πλέον δίκαιη και ότι προστατεύει τα δικαιώματα της συντριπτικής πλειοψηφίας των συνταξιούχων, ότι η διαπραγμάτευση για τα Εργασιακά θα καταλήξει σε θετικά για τους εργαζόμενους αποτελέσματα και ότι γενικά η κυβέρνηση δίνει τη μάχη για τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα και όχι βέβαια για την παραπέρα υπονόμευση και διάλυσή τους. Έκανε δε λόγο για προσπάθεια να συμβιβαστεί ο λαός με τη φτώχεια και τη μιζέρια όπου τον καταδικάζει με την πολιτική διαχείρισης υπέρ του κεφαλαίου και πρόσθεσε ότι ο Σεπτέμβρης, είναι μήνας εξελίξεων σ’ αυτό το κρίσιμο μέτωπο, καθώς αναμένεται να παραδώσει το πόρισμά της η «Επιτροπή των ειδικών» και να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τη μεταρρύθμιση που σχεδιάζει η κυβέρνηση.
«Η επίθεση αυτή δεν πρόκειται να σταματήσει ακόμα κι αν τελικά υπάρξει ανάκαμψη, η οποία σε κάθε περίπτωση θα είναι αναιμική και θα στηρίζεται στην αφαίμαξη και στην ισοπέδωση των λαϊκών στρωμάτων. Να, λοιπόν, που πρέπει να κατατείνει κάθε μάχη που δίνουν οι εργαζόμενοι και ο λαός ενάντια στην πολιτική που καθηλώνει το επίπεδο της ζωής τους σε σχέση με τα άλματα που κάνουν η τεχνική και η παραγωγικότητα της εργασίας, σε σχέση με τον ασύλληπτο πλούτο που παράγεται από τους εργαζόμενους στα εργοστάσια των καπιταλιστών: Στη συσπείρωση δυνάμεων για την αμφισβήτηση και την ανατροπή της εξουσίας τους, στην εργατική – λαϊκή εξουσία, που θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής και θα τα θέσει στην υπηρεσία της ικανοποίησης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών», σημείωσε ο βουλευτής του ΚΚΕ.
Όπως εκτίμησε είναι αναγκαίο να προχωρήσουν ταχύτερα και με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα η ανασύνταξη του εργατικού – λαϊκού κινήματος, το στέριωμα της λαϊκής συμμαχίας, που θα παλεύει με αντικαπιταλιστικά – αντιμονοπωλιακά αιτήματα και στόχους πάλης, το δυνάμωμα του ΚΚΕ στους χώρους δουλειάς και κλάδους, κυρίως αυτούς που έχουν στρατηγική θέση στην παραγωγή. Μόνο σ αυτήν την κατεύθυνση και σ αυτήν την προοπτική αξίζει ο λαός να καταθέσει κάθε θυσία.
Για τη Χαλυβουργία
Αναφερόμενος στον ντοκιμαντέρ που άνοιξε την εκδήλωση, για τον εννιάμηνο απεργιακό αγώνα των Χαλυβουργών του Ασπρόπυργου (Νοέμβριος 2011 – Ιούλιος 2012) ο Κώστας Στεργίου κατήγγειλε κυβέρνηση, εργοδοσία ΜΜΕ, μηχανισμούς του αστικού κράτους και κυβερνητικό συνδικαλισμό ότι τον πολέμησαν.
«Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να ξεχάσουμε τη στάση του εδώ σωματείου της Χαλυβουργίας του Βόλου, που αντί να στηρίξει και να μπει στη μάχη με τους συναδέλφους τους του Ασπροπύργου, στοιχήθηκαν πίσω από την εργοδοσία, κάνοντας απεργοσπασία. Πρέπει να θυμηθούμε όλοι μας πάλι τις στιγμές που όταν κήρυξε απεργία του κλάδου το Συνδικάτο Μετάλλου Μ. Παπαρήγας για συμπαράσταση στους χαλυβουργούς του Ασπροπύργου, τη στάση που κράτησαν εδώ στο Βόλο το Σωματείο Χαλυβουργίας, το ΕΚΒ, οι βουλευτές του Νομού πλην ΚΚΕ, ο Δήμος, πολιτευτές και όλοι οι φορείς του Νομού», είπε ο βουλευτής του ΚΚΕ.
Κατηγόρησε δε τους τοπικούς συνδικαλιστές ότι δεν απαντάνε ποιοι αγώνες έκλεισαν την Coca-cola, τον ΙΜΑΝΤΑ, την ΚΟΝΤΙ, το Λεβεντέρη, τη VPI, τα Τσιμέντα στη Χαλκίδα, το Αthens Ledra, την ΒΜΤΕ, την Ηλεκτρονική, τον Κολεΐδη, παλιότερα τη NISSAN, τον Χανδρή, το Γερμανικό, την Πειραϊκή-Πατραϊκή και άλλους χώρους, ποιος αγώνας έβαλε στο άρθρο 99 τον Μαρινόπουλο.
Όπως είπε, σήμερα για να πετύχεις ακόμα και τον πιο μικρό, μερικό, στόχο για καθημερινά προβλήματα (για απολύσεις, μειώσεις μισθών, συντάξεων κλπ.) χρειάζεται κίνημα μαζικό, οργανωμένο στα συνδικάτα, ριζωμένο στους τόπους δουλειάς πρώτα απ’ όλα στα εργοστάσια, και τις άλλες μορφές λαϊκής οργάνωσης π.χ. στις λαϊκές επιτροπές, με ουσιαστική συλλογική λειτουργία και συμμετοχή του καθενός προσωπικά.
Καταλήγοντας ανέφερε ότι το ΚΚΕ εννοεί τη συγκέντρωση δυνάμεων εργατικών και λαϊκών, με αντοχή και προοπτική, θωρακισμένη από την απογοήτευση, στον αντίποδα της συγκέντρωσης δυνάμεων των ταξικών αντιπάλων είτε με την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε στο εσωτερικό της χώρας, με αστικές κυβερνήσεις αυτοδύναμες, συνεργασίας ή οικουμενικές, δήθεν εθνικής αλλά στη πραγματικότητα ταξικής σωτηρίας.
