Συγκλόνισε το κοινό του Βόλου, το βράδυ της Μ. Τετάρτης η αγαπημένη ηθοποιός Χριστίνα Αλεξανιάν, η οποία παρουσίασε στη σκηνή της Παλιάς Ηλεκτρικής «Τα τετράδια της Ανζέλ Κουρτιάν», μία παράσταση βασισμένη στην Αρμενικής καταγωγής Ανζέλ, η οποία βίωσε την γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά και τη Μικρασιατική καταστροφή.
Συνέντευξη στον Ηλία Κουτσερή
Η Χριστίνα Αλεξανιάν αγάπησε την Ανζέλ και μέσα από τα δικά της βιώματα, τα δικά της βήματα θυμάται τον ξεριζωμό της δικής της οικογένειας, μιας και προέρχεται από Αρμένιους και Καππαδόκες προγόνους. Λίγες ώρες πριν από την παράσταση, η Χριστίνα Αλεξανιάν μίλησε στο Ράδιο ΕΝΑ 102,5 για την διαδρομή της Ανζέλ, την σύνδεσή της με τον Βόλο, αλλά και για το βαθιά αντιπολεμικό μήνυμα του έργου, το οποίο έχει παρουσιαστεί σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Η ηρωίδα συνδέεται με την πόλη
Η αγαπημένη ηθοποιός μοιράστηκε με τους ακροατές ότι ήθελε πολύ να φέρει την παράσταση αυτή, που αγαπά βαθιά στον Βόλο καθώς η ιστορία της Ανζέλ, της ηρωίδας της συνδέεται με την πόλη.
«Η παράσταση αναφέρεται και σε έναν στρατιώτη, ο οποίος βοήθησε τη μητέρα της Ανζέλ κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής και πολύ χαρακτηριστικά λέει στη μάνα αυτή με τα τρία παιδιά, «όταν θα φτάσετε στη Σμύρνη, να περάσετε απέναντι στην Ελλάδα. Έχω μιλήσει στη μάνα μου για σας, θα σας δώσω τη διεύθυνση να πάτε στον Βόλο να τη βρείτε. Θέλω να αναλάβω την Ανζέλ να τη σπουδάσω».Αυτός ο στρατιώτης έχει παίξει έναν πολύ καταλυτικό ρόλο στη ζωή των ηρωίδων μου, γιατί ξεκινάω ως μάνα και δίνω τη σκυτάλη στην κόρη συνεχίζοντας αυτή την αληθινή ιστορία την καταγεγραμμένη μαρτυρία από την Προύσα στο Αφιόν Καραχισάρ, στη Σμύρνη, στη Μυτιλήνη, την Κρήτη και μετά στην Κοκκινιά του Πειραιά», σημειώνει η καλλιτέχνης, υπογραμμίζοντας ότι η παράστασή της μιλά για τον πόλεμο, αλλά ταυτόχρονα φέρει ένα βαθύ αντιπολεμικό μήνυμα.
Η μικρή Ανζέλ λέει γι’αυτόν τον στρατιώτη ότι ήταν σαν τον Άη Γιώργη, νέος, όμορφος και τον βλέπει πάνω στο άλογο. Ο στρατιώτης παίρνει υπό την προστασία του την μάνα με τις τρεις κόρες,που είναι σαν τσαμπιά κρεμασμένες στην ποδιά της.
«Όλη μας η ζωή ένας πόλεμος μάνα»
Η παράσταση «Τα τετράδια της Ανζέλ Κουρτιάν» έχει σημαδέψει την Χριστίνα Αλεξανιάν. Πριν εννέα χρόνια, η κόρη της Ανζέλ, η Νέλη της έδωσε το ομότιτλο βιβλίο και τότε, όπως εξομολογήθηκε η ηθοποιός, «χτύπησε κατευθείαν στην καρδιά μου».
Η Χριστίνα Αλεξανιάν μόλις διάβασε το βιβλίο ξεκίνησε να κάνει έρευνα, να μιλά στην κόρη της Ανζέλ και μετέφερε την ιστορία του στο σήμερα, πάνω στη σκηνή, για μια μνήμη, που όπως λέει δεν πρέπει να ξεχαστεί.
«Η ηρωίδα λέει κάποια στιγμή «Μάνα, όλη η ζωή μας ένας πόλεμος ήταν» και δυστυχώς είναι η γενιά αυτών των ανθρώπων που έζησαν και τον ΑΠαγκόσμιο Πόλεμο και τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα πια, όταν έρχονται κι αργότερα η μάνα της μεταφέρεται στη Σοβιετική Ένωση με τις συνθήκες να είναι πολύ δύσκολες. Ήταν μία μάνα η οποία δεν βρήκε ειρήνη πουθενά», σημείωσε.
Η ίδια εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της στην Ανζέλ Κουρτιάν, που παρότι οι πόλεμοι στάθηκαν εμπόδιο στη φοίτησή της στο σχολείο, εκείνη έστω και ανορθόγραφα έγραψε στα τετράδια των παιδιών της , τη ζωή της.
«Η ζωή της πέρασε σε μας για να μεταφέρει το μήνυμα «ποτέ ξανά», ποτέ ξανά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όπως ήταν η γενοκτονία των Αρμενίων και η Μικρασιατική Καταστροφή», τόνισε η κ. Αλεξανιάν.
Ο πόλεμος μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού
Η ιστορία που ζωντανεύει μπροστά στους θεατές έχει συγκίνηση, αλήθεια, αλλά και μια παιδική αθωότητα ταυτόχρονα. Ο πόλεμος παρουσιάζεται μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, το οποίο έχει και την αφέλεια της παιδικής ηλικίας, αλλά φέρει ταυτόχρονα και την αξιοπρέπεια αυτών των λαών, που μπορεί να ήρθαν ρακένδυτοι στην Ελλάδα, ξεριζωμένοι από τις πατρίδες τους, κατάφεραν όμως να διαπρέψουν και να αφήσουν το δικό τους πολιτισμικό στίγμα.
«Βλέπουμε τον πόλεμο μέσα από τα μάτια της 10χρονης Ανζέλ, όταν εκείνος ξεσπά κι αυτή ψάχνει μέσα στον χαμό την κούκλα της», μοιράζεται η αγαπημένη ηθοποιός και συνεχίζει μεταφέροντας ακόμη ένα περιστατικό με την Ανζέλ. «Όταν ξεκινά πια η φωτιά μέσα στη Σμύρνη, είναι αυτόπτες μάρτυρες η μάνα με την κόρη και τρέχουνε και φεύγει το ένα παπουτσάκι τη Ανζέλ στον δρόμο. Όταν φτάνουν στην Κρήτη έχει μείνει με το ένα της καλό κόκκινο παπουτσάκι, γιατί πριν φύγουνε της είχε πει η μαμά της «βάλε τα κόκκινα τα καλά σου παπούτσια για να περπατάς καλά». Και λέει το παιδί ότι «έχουν περάσει δυο μήνες κι εγώ είμαι ακόμη με το ένα μου παπούτσι, αλλά δεν το βγάζω. Κάθε μέρα πλένω το καλτσάκι μου και το φοράω λευκό- λευκό και με ένα πανάκι τρίβω και το λουστρίνι του» κι όταν τη ρώτησαν γιατί δεν το βγάζει είπε ότι «ήθελα όλοι να δουν ότι κι εμείς κάποτε είχαμε παπούτσια». Αυτός είναι ένας ύμνος στην αξιοπρέπεια αυτών των ανθρώπων, που ερχόμενοι εδώ ρακένδυτοι έφεραν αυτό τον πολιτισμό τους, την αξιοπρέπειά τους και πραγματικά συμβάλλαν στο να χτίσει η Ελλάδα έναν πολιτισμό άλλου τύπου», τόνισε η κ. Αλεξανιάν.
Η συγκίνησή της μπροστά στο πρόσωπο της Ανζέλ
Και μπορεί η ιστορία της Ανζέλ να ξυπνά μνήμες, αφηγήσεις, που έχουμε ακούσει όλοι από τους πρόσφυγες, πολύ πιθανό και δικούς μας προγόνους, όμως για τη Χριστίνα Αλεξανιάν δεν ήταν μόνο μία συγκλονιστική ιστορία. Από την πλευρά της μητέρας της κατάγεται από την Καππαδοκία με τους προγόνους της να έρχονται στην Ελλάδα το 1924 και από την πλευρά του πατέρα της κατάγεται από την Αρμενία, με τον παππού της να φτάνει στην Ελλάδα το 1922 σε πολύ κακή κατάσταση, όπως η ίδια εξομολογήθηκε.
«Νιώθω πραγματική περήφανη που μπορώ να μιλάω για την Ανζέλ Κουρτιάν και στην ουσία να μιλάω για τους δικούς μου και γενικά να μιλάω για ανθρώπους, που έχουν βιώσει τέτοιες δύσκολες συνθήκες όπως ο ξεριζωμός, ο πόνος του πολέμου, οι απώλειες. Είναι πολύ μεγάλη η ικανοποίηση και η ψυχική γαλήνη που έχω μιλώντας γι’ αυτούς τους ήρωες που ήταν υπαρκτοί άνθρωποι.Πέρα από την υποκριτική δεινότητα που μπορεί να έχει κάποιος , εδώ πραγματικά είναι κάτι βιωματικό γιατί έρχεται στο μυαλό μου η γιαγιά μου κοριτσάκι να τρέχει…», είπε γεμάτη συγκίνηση.
Η παράσταση αυτή συνεχίζει το ταξίδι της μετρώντας ήδη 150 παρουσιάσεις. Παρόλα αυτά η Χριστίνα Αλεξανιάν συνεχίζει τις θεατρικές παραστάσεις έως τις 19 Απριλίου στο Παλλάς με το έργο «Αλεξάνδρεια» ενώ από τις 7 έως το τέλος Μαΐου, στο Bios θα ανεβάζει το έργο «Η ζωή στα χέρια της».
Απόδοση και επιμέλεια ραδιοφωνικής συνέντευξης: Δήμητρα Παλαιοδημοπούλου
