Σημαντικές είναι οι κλιματικές προκλήσεις που προκύπτουν την … επόμενη ημέρα, για τον Βόλο, τη Μαγνησία και τη Θεσσαλία γενικότερα, όπως καταγράφει και αποδεικνύει με συγκεκριμένα στοιχεία που θα δημοσιευθούν στο ειδικό ένθετο ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ που θα κυκλοφορήσει αύριο μαζί με την εφημερίδα ΜΑΓΝΗΣΙΑ, ο Κων/νος Καρτάλης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Κλιματική Αλλαγή.
Αυτό που μέσα απ΄τη μελέτη και αποτύπωση των στοιχείων συμπεραίνεται, είναι ότι η μέση ετήσια θερμοκρασία στη Θεσσαλία αυξάνεται συστηματικά από το 1950 μέχρι και σήμερα, την ώρα που στη βροχόπτωση, τα κλιματικά μοντέλα εκτιμούν μείωση για τα επόμενα χρόνια. Η τάση αύξησης για τη Θεσσαλία συνεχίζεται και για τις κλιματικές περιόδους μέχρι το 2060, ιδιαίτερα δε ενισχυμένη για το απαισιόδοξο σενάριο των Ηνωμένων Εθνών SSP5-8.5, που προβλέπει τη συνέχιση της χρήσης των ορυκτών καυσίμων που όπως είναι γνωστό προκαλούν την κλιματική αλλαγή.
Την ίδια ώρα, αίσθηση προκαλούν τα ερωτήματα που θέτει με την άποψη που καταθέτει ο δημοσιογράφος Γιώργος Καρεκλίδης, μιλώντας για τα «εγκλήματα» σε βάρος του Βόλου, σε σχέση πάντα με το περιβάλλον και το γεγονός, ότι ζούμε ουσιαστικά 60 και πλέον χρόνια, με τη ρύπανση, στην πόλη μας…
Από την άλλη πλευρά, «αυτή η κρίση είναι ταυτόχρονα και μια ευκαιρία να εστιάσουμε σε νέα παραδείγματα προκειμένου να κατευθυνθούμε προς μια βιώσιμη και πράσινη περιφέρεια, υιοθετώντας ωστόσο τις απαραίτητες θεμελιώδεις μεταρρυθμιστικές αλλαγές, ευρύτητα στο όραμα μας και στόχευση στις επόμενες γενιές και γενικότερα στο μέλλον», ισχυρίζεται ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δ. Κουρέτας.
Το ερώτημα που προκύπτει παράλληλα, είναι, εάν με τις καταστροφικές πλημμύρες στη Θεσσαλία τον Σεπτέμβριο του 2023, λάβαμε το μήνυμα; Το γεγονός, ότι πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στο σχεδιασμό και την υλοποίηση έργων και υπηρεσιών, επισημαίνει στο ίδιο έντυπο, ο κ. Κώστας Λαγουβάρδος, Μετεωρολόγος-Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, που τονίζει ότι «η επιστημονική γνώση σε συνθήκες κλιματικής κρίσης συνιστά ένα πολύτιμο εργαλείο το οποίο είναι σε θέση να βοηθήσει αποτελεσματικά την άμυνα μας».
Πως είδε όμως και πως βίωσε η νεολαία του Βόλου τις πλημμύρες αλλά και τι προτείνει για την κλιματική κρίση; Αυτό ακριβώς, καταγράφουν τα μέλη του Ομίλου Δημοσιογραφίας του Προτύπου Γυμνασίου Βόλου, τονίζοντας ότι «περισσότερο σημαντικό, είναι η αλλαγή νοοτροπίας μας απέναντι στη διαχείριση του περιβάλλοντος. Σεβασμός στο περιβάλλον, σημαίνει σεβασμός στην ίδια την ύπαρξή μας», τονίζουν με νόημα.
Το τρίπτυχο που αφορά στην αέρια ρύπανση στον Βόλο «Πηγές, μέτρα, λύσεις», αναλύει με παρέμβασή του, ο Καθηγητής του Α.Π.Θ. και πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Ερευνών κ. Δημοσθένης Σαρηγιάννης, τονίζοντας ότι η «Εξοικονόμηση ενέργειας και αναβάθμιση σε σπίτια και βιομηχανία, με καλύτερο έλεγχο εκπομπών καυσαερίων, είναι βασικά κομμάτια μιας συνολικής λύσης», τη στιγμή που «πρέπει να συζητηθούν λύσεις υποστήριξης τεχνολογικών αλλαγών, όπως να δοθούν χρήματα, ώστε να ανακαινιστούν οικιακές εγκαταστάσεις».
Σε μια διαδραστική και εξελικτική πορεία, οι καθημερινές προκλήσεις θέτουν υψηλούς στόχους στην σχολική τάξη και στο εκπαιδευτικό σύστημα, γενικότερα, με κυριότερο την ενεργητική μάθηση μέσα από καινοτόμα προγράμματα διδασκαλίας και την ανάγκη καλλιέργειας νέων δεξιοτήτων. Στη βάση αυτή, η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση μπαίνει στην συζήτηση για την αειφορία και την βιωσιμότητα, όπως τονίζεται σε άρθρο της Υφυπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Ζέττας Μ. Μακρή.
Θέμα μεγάλο προς συζήτηση αλλά και επίλυση, αποτέλεσε και αποτελεί, η αντιμετώπιση των επιπτώσεων απ΄ τις πλημμύρες του περασμένου Σεπτέμβρη. Η ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας δεν είναι εφικτή, χωρίς αντιμετώπιση των κινδύνων ασφάλειας νερού, με έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης και εξασφάλιση βιώσιμων υδατικών αποθεμάτων ξεκαθαρίζει ο Γεωπόνος, πρ. Δ/ντής Εγγείων Βελτιώσεων, πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/Κεντρικής Ελλάδας, μέλος Ε.Δ.Υ.ΘΕ κ. Κώστας Γκούμας, προχωρώντας σε σχετικές προτάσεις.
Οι πλημμύρες προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές και στους φυσικούς πόρους και ιδιαίτερα στα εδάφη, η αποκατάσταση των οποίων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επανακαλλιέργειά τους… Η αποκατάσταση των εδαφών που πληγώθηκαν από τις πλημμύρες πρέπει να γίνει με συγκεκριμένες προϋποθέσεις εξηγεί ο κ. Χρίστος Τσαντήλας, Γεωπόνος, δρ. Εδαφολογίας, πρ. Διευθυντής Ινστιτούτου Χαρτογράφησης Εδαφών του πρ. Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας
«Το Περιβάλλον θα έπρεπε να είναι η αληθινή κορωνίδα σε όλες τις πολιτικές ατζέντες» επισημαίνει απ΄την πλευρά της η κα Φαίη Τζανετουλάκου, Δρ Ιστορίας της Τέχνης, Περιβαλλοντική Ακτιβίστρια, τονίζοντας ότι «αντιλαμβανόμαστε ότι ήρθε η ώρα των καίριων δράσεων, οι οποίες όμως δεν αποτελούν επιστημονική φαντασία, αλλά μπορούν να είναι πλήρως εφικτές…
Στο μεταξύ, δεν πρέπει να αφήνουμε εκτός συζήτησης τις ακτές μας, και το γεγονός ότι «δεν υπάρχει καμία μικροβιολογική επιβάρυνση στις κολυμβητικές ακτές της Π.Ε. Μαγνησίας – Β. Σποράδων, ούτε οπτική ρύπανση, όπως κατέδειξαν τα αποτελέσματα δειγματοληψιών», τονίζει η Αντιπεριφερειάρχης Άννα –Μαρία Παπαδημητρίου. Παράλληλα όπως ξεκαθαρίζει, η Διεύθυνση Δημόσιας υγείας, παρακολουθεί συστηματικά την ποιότητα των νερών κολύμβησης στις 75 περίπου ακτές που βρίσκονται στο γεωγραφικό πλαίσιο της αρμοδιότητας της.
Μιλώντας για την κατάσταση ενός ιδιαίτερου και ευαίσθητου οικοσυστήματος, όπως είναι ο Παγασητικός Κόλπος, επικεντρωνόμαστε συνήθως στη μία ή την άλλη πλευρά των δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται ή σχεδιάζεται να αναπτυχθούν μέσα σ’ αυτόν. Αγνοούμε όμως συχνά την συνολική βαρύτητα του Παγασητικού και την επίδρασή του στην Θεσσαλική μοίρα. Ο Φώτης Λαμπρινίδης, Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος, ξεκαθαρίζοντας ότι «ο Παγασητικός είναι ο Θεσσαλικός Κόλπος, τονίζει ότι «πρέπει να ανοίξουμε την συζήτηση ξανά για τις προοπτικές του».
Τι γίνεται παράλληλα, με την βιοποικιλότητα στην Ελλάδα; Η απώλεια βιοποικιλότητας, η ρύπανση, η κλιματική αλλαγή μπορούν να οδηγήσουν σε μολυσματική (λοιμώδη) νόσο σημειώνει ο Ιωάννης Δ. Στύλιος Βιολόγος, M.Sc. «Εφαρμογές της Βιολογίας στην Ιατρική». Όπως τονίζει, «η προστασία της φύσης ξεκινά από εμάς, ώστε έπειτα μέσω της συλλογικής προσπάθειας να προστατεύσουμε τη βιοποικιλότητα που απειλείται και εν τέλει το ίδιο μας το σπίτι, καθώς όλα είναι αλληλένδετα, στα πλαίσια ενός οικοσυστήματος που επιθυμεί την ισορροπία του, στα πλαίσια μιας ενιαίας υγείας» .
