«Πόντος έν’, άστρον φωτεινόν» συνηθίζουν να λένε οι απανταχού Πόντιοι, έκφραση που σήμερα βγαίνει από τα χείλη με περισσότερο συναίσθημα. Η 19 Μαΐου είναι ημέρα μνήμης των θυμάτων της γενοκτονίας των Ποντίων, ημέρα μνήμης του θανάτου ενός ολόκληρου γένους, το οποίο ξεριζώθηκε με χείριστο τρόπο από την πατρίδα του, το σπίτι του, ημέρα μνήμης για ένα γένος που πάλεψε με θάρρος, τόλμη και δύναμη, ώστε να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες που η μισαλλοδοξία ενός άλλου γένους δημιούργησε. Οι παλιοί Πόντιοι νουνίζουν και θυμούνται, οι νέοι Πόντιοι μαθαίνουν και ζητούν την διεθνή αναγνώριση της ιστορικής γενοκτονίας των Ποντίων, ζήτημα «αγκάθι» στην καρδιά τους.
Άπραγη η ελληνική πολιτεία
Ο Κωνσταντίνος Περκουλίδης, πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Μαγνησίας, μιλά επί του θέματος της διεθνούς αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, της Ανατολικής Θράκης, της Βιθυνίας, της Ιωνίας και της Καππαδοκίας, στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Ηλία Κουτσερή, ρίχνοντας τα βέλη του στην αδράνεια της ελληνικής πολιτείας. «Πρέπει να τονιστεί ότι η ελληνική πολιτεία το μόνο που έκανε μέχρι τώρα ήταν να αναγνωρίσει την γενοκτονία μέσα στα ελληνικά όρια. Έκτοτε δεν έκανε καμία απολύτως κίνηση προς τη διεθνή πολιτική σκηνή για να βοηθήσει στη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της ανατολής», επισημαίνει ο πρόεδρος, προσθέτοντας πως στις χώρες που έχει επέλθει η αναγνώριση, όπως στη Σουηδία, στην Αρμενία, στην Ολλανδία, στον Καναδά, στην Αυστραλία, επήλθε από τις προσπάθειες των διεθνώς αναγνωρισμένων προσωπικοτήτων της διασποράς και των Ποντιακών Συλλόγων.
Ο κ. Περκουλίδης επιρρίπτει ευθύνες στην απραξία της πολιτείας, λέγοντας ότι ποτέ δεν τέθηκε το θέμα από πλευράς της σε κανένα διεθνές συνέδριο, σε καμία από τις πάμπολλες επαφές με διεθνείς φορείς. Ταυτόχρονα κάνει λόγο για «διαχρονικό σύνδρομο φόβου» εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας ο οποίος αντικατοπτρίζεται μέχρι και στην απουσία αναφοράς έστω και του ονόματος της χώρας που διέπραξε τις γενοκτονίες των Ελλήνων της Ανατολής. «Δεν αναφέρεται από κανέναν παράγοντα της πολιτικής σκηνής εδώ και χρόνια ούτε καν το όνομα της Τουρκίας», λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος.
Δια στόματος του προέδρου της Ένωσης Ποντίων Μαγνησίας ο ποντιακός λαός έχει δύο απλά και δίκαια αιτήματα. Καταρχάς την αναγνώριση της σφαγής και της γενοκτονίας από τους ίδιους τους Τούρκους και εν συνεχεία την έμπρακτη στήριξη και βοήθεια της ελληνικής πολιτείας για τη διεθνή αναγνώριση της φρίκης που βίωσαν οι τότε Έλληνες του Πόντου.
Οι θύμησες
Ο Μάιος είναι ο μήνας που συνδέεται με δύο βαρυσήμαντα ιστορικά περιστατικά για την Ελλάδα και τους Έλληνες, όπως εξηγεί ο κ. Περκουλίδης. Μιλά για την άλωση της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου του 1453 και την άλωση της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας.
«Η μνήμη μας μέσα στον μήνα Μάιο ταξιδεύει στις ακρογιαλιές της Μαύρης Θάλασσας, αλλά και την Καππαδοκία, την Ιωνία, την Ανατολική Θράκη. Στις περιοχές που οι πρόγονοί μας βασανίστηκαν και εν τέλει αφανίστηκαν, όχι για κάτι που έκαναν, αλλά για αυτό που ήταν», δηλώνει με αφοπλιστική ειλικρίνεια, αναφερόμενος κυρίως στην θρησκευτική ταυτότητα των ανθρώπων του Πόντου. «Ήταν Χριστιανοί και έπρεπε να αφανιστούν από τις ορδές του κεμαλικού στρατού», λέει ο κ. Περκουλίδης.
Οι θύμησες όμως του προέδρου, αλλά και κάθε Πόντιου δεν σταματούν στον τόπο βασανισμού και αφανισμού, αλλά συνεχίζουν στον τόπο ξενιτιάς τους, την μητροπολιτική Ελλάδα, που, όπως επισημαίνει, οι κατατρεγμένοι εναπομείναντες του ποντιακού γένους περνούν τα πάνδεινα. «Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήρθαν στην Ελλάδα και αντιμετωπίστηκαν ως Τουρκόσποροι. Οι μνήμες μας είναι θλιβερές», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Μόνο η γνώση της ιστορικής αλήθειας θα επιφέρει
την πραγματική ελληνοτουρκική φιλία»
Δεν διστάζει επίσης να μιλήσει για ακόμα μια πικρία τους, η οποία σχετίζεται με τα σχολικά βιβλία και την απουσία αναφοράς στη γενοκτονία των Ποντίων και των Ελλήνων της Ανατολής, και άρα απουσία μιας ολόκληρης σελίδας ιστορίας. «Αν ρωτήσουμε σήμερα ένα παιδί πού είναι ο Πόντος, η Καππαδοκία, οι Κυδωνίες, η Προύσα, η Νίκαια, η Κερασούντα, δεν θα ξέρει να μας απαντήσει και αυτό είναι τραγικό», αναφέρει φανερά απογοητευμένος, αλλά με έντονο τόνο φωνής με σκοπό την αφύπνιση της συνείδησης πριν να είναι αργά.
Δεν δίστασε επίσης να μιλήσει και για την ελληνοτουρκική φιλία, την οποία χαρακτήρισε επίπλαστη, εφόσον εκτιμά ότι δεν έπαιξε κανέναν ρόλο στις υπάρχουσες ελληνοτουρκικές σχέσεις μέχρι και σήμερα. «Μόνο η γνώση της ιστορικής αλήθειας θα επιφέρει την πραγματική ελληνοτουρκική φιλία», καταλήγει ο πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Μαγνησίας και το μήνυμά του είναι ηχηρό προς κάθε κατεύθυνση.
