Στο άρθρο 21 του Συντάγματος σχετικά με τη λαϊκή στέγη, στάθηκε ο Βασίλης Μεταξάς βουλευτής του ΚΚΕ μιλώντας στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Όπως τόνισε, και μεταφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η ασκούμενη διαχρονική πολιτική έχει φέρει ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης από 84,6% το 2005 σε 69,7% το 2024, καταγράφεται δηλαδή μία τάση συγκεντροποίησης, ενώ σημαντικό τμήμα της ιδιοκατοίκησης αφορά στέγη που είναι υποθηκευμένη στις τράπεζες. Το δεύτερο στοιχείο που καταγράφεται είναι πως μόλις το 16,5% των κατοικιών κατασκευάστηκε μετά το 2001, με ό,τι αυτό συνεπάγεται γιατί το δικαίωμα του λαού να μπορεί να φτιάξει ένα σπίτι.
Υπογράμμισε ότι το ακριβό εμπόρευμα – κατοικία που εμφανίζεται ως στεγαστικό πρόβλημα δεν είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο, είναι αποτέλεσμα τόσο των αυξήσεων της τιμής της κατοικίας, του κόστους αποπληρωμής ληστρικών στεγαστικών δανείων και του κόστους στέγασης, όσο και της υστέρησης του πραγματικού μισθού και της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος.
«Είναι αποτέλεσμα του στρατηγικού σχεδιασμού που για λογαριασμό κύρια των μεγάλων ομίλων ιεράρχησε τη μετατροπή της χώρας ιδιαίτερα στην Αττική σε πολυτελή τουριστικό προορισμό για όλο το έτος εκτοξεύοντας τις τιμές, της προσέλκυσης εγχώριων και ξένων κεφαλαίων για επενδύσεις σε ακίνητα μέσω της Golden Visa και του πολλαπλασιασμού των βραχυχρόνιων μισθώσεων που συνοδεύει παντού στον κόσμο την καπιταλιστική τουριστική ανάπτυξη. Είναι αποτέλεσμα της κρατικής χρηματοδότησης ομίλων για έργα υποδομών και αστικών αναπλάσεων στις περιοχές που ιεραρχούνται από τον αστικό σχεδιασμό και που αυξάνουν τις τιμές των κατοικιών στις περιοχές αυτές, πολλαπλασιάζοντας τα κέρδη των επενδύσεων».
Συνέχισε, λέγοντας ότι «αυτή η ονομαζόμενη αναβάθμιση περιοχών στο πλαίσιο της καπιταλιστικής αγοράς είναι που εκτοπίζει λαϊκά στρώματα που δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος στέγασης, είναι αποτέλεσμα της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης της ΕΕ που αυξάνει τις τιμές των κατοικιών τόσο των παλιών λόγω της υποχρεωτικής ενεργειακής αναβάθμισης όσο και των νέων πράσινων και έξυπνων κατασκευών. Είναι αποτέλεσμα των διαρκών ανατιμήσεων από τα καρτέλ των υλικών κατασκευής και της ενέργειας που πιέζουν κι άλλο ανοδικά το κόστος κατασκευής και ανακαίνισης. Οι επιπτώσεις του ιμπεριαλιστικού πολέμου με τον πόλεμο δασμών, τις κλιμακούμενες κυρώσεις, το υψηλότερο κόστος μεταφορών που επιδρούν ανοδικά στις τιμές των πρώτων υλών είναι όλα τα παραπάνω».
Κατήγγειλε ότι όλα αυτά τα έχουν ψηφίσει όλα τα κόμματα και διαχρονικά οι κυβερνήσεις, καταγγέλλοντας την υποκρισία τους που σήμερα κάνουν ότι κόπτονται για τη λαϊκή στέγη.
Οι «βέλτιστες πρακτικές» της ΕΕ και το μοντέλο της «κοινωνικής κατοικίας» στην Ισπανία
Κατήγγειλε ότι τα κόμματα της βολικής προς την κυβέρνηση αντιπολίτευσης, λένε «να γίνουμε Ευρώπη, τη γνωστή καραμέλα των Αγίων Ευρωπαϊκών Προτύπων και της βέλτιστης πρακτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης» και παρουσίασε την πραγματική εικόνα που επικρατεί στην ΕΕ: Από το 2010 μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2025 οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 57,9%, τα ενοίκια κατά 27,8%. Την ίδια περίοδο η αύξηση του πραγματικού μισθού μόλις ξεπέρασε το 10% με το 47% των νέων να μένουν με τους γονείς τους. Αυτές είναι οι βέλτιστες πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης», σημείωσε.
Για την πρόταση της «κοινωνικής κατοικίας όπως στην Ισπανία», εξήγησε ότι ενώ το 2008 οι κατασκευαστικοί όμιλοι εγκατέλειψαν τη λαϊκή στέγη γιατί έπαψε να αποδίδει τα αναμενόμενα κέρδη και στράφηκαν μαζικά σε συγκροτήματα πολυτελείας, εμπορικά κέντρα, βιομηχανικά πάρκα και πράσινες μπίζνες μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τώρα έρχεται η ΕΕ και καλεί τους ομίλους να επιστρέψουν στο real estate παρουσιάζοντας την ανάγκη του λαού ως επενδυτική ευκαιρία, με προγράμματα κοινωνικής κατοικίας όπου δημόσια περιουσία παραχωρείται στους εργολάβους για δεκαετίες, εμφανίζοντας ως κοινωνική πολιτική ορισμένες κατοικίες για ευάλωτους, ενώ το κράτος συμπληρώνει και από πάνω τα κέρδη τους με χρήμα από τη λαϊκή φορολογία.
Ειδικά για τη φοιτητική στέγη, σημείωσε ότι με τη σύμπραξη δημοσίου με ιδιωτικό τομέα, δεν γίνεται καμία κουβέντα για δημόσια δωρεάν στέγαση, αναγκάζοντας τους φοιτητές να δουλεύουν από το πρώτο έτος για να πληρώσουν τους ιδιώτες. «Αυτή είναι η περιβόητη πρόταση της σοσιαλδημοκρατίας: Νέα παιδεία κερδοφορίας για τις κατασκευαστικές με επιδότηση από την φοροεηλεηλασία του λαού, ο οποίος αντί να είναι χρεωμένος στην τράπεζα θα χρεώνεται στον εργολάβο», επισήμανε χαρακτηριστικά.
Στον καπιταλισμό η κατοικία αποτελεί εμπόρευμα και υποτάσσεται στους νόμους του μέγιστου κέρδους
«Τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ΕΕ, κυβερνήσεις και αστικά κόμματα ούτε θέλουν ούτε μπορούν να αντιμετωπίσουν τη στεγαστική κρίση στα πλαίσια ενός συστήματος που η κατοικία αποτελεί εμπόρευμα, υποτάσσεται στους νόμους του μέγιστου κέρδους, της προσφοράς και ζήτησης», επισήμανε χαρακτηριστικά.
Αναφέρθηκε στην πάλη του ΚΚΕ για την οργάνωση του αγώνα για τη μόνη πραγματική διέξοδο, την εργατική εξουσία, την κοινωνική ιδιοκτησία με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό που μπορεί να εξασφαλίσει την κάλυψη του συνόλου των σύγχρονων αναγκών και στη στέγη και στην Ενέργεια και τα υπόλοιπα κοινωνικά αγαθά και δικαιώματα.
Υπενθύμισε ότι το ΚΚΕ έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις νόμου και τροπολογίες για την προστασία της λαϊκής κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, για κούρεμα χρεών από τους υπέρογους τόκους, για πραγματικά ευνοϊκές ρυθμίσεις και άλλα πολλά, που όλα όμως τα υπόλοιπα κόμματα αρνούνται να στηρίξουν και να ψηφίσουν.
Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά στην πάλη του λαού ενάντια στα αρπακτικά των τραπεζών και των funds, για το δικαίωμά του να μένει στο σπίτι του ο λαός.
«Σε αυτούς τους αγώνες που πρωτοστατεί το ΚΚΕ έχουν σωθεί τα σπίτια του λαού», υπογράμμισε και παρουσίασε τις διεκδικήσεις του ταξικού κινήματος για ουσιαστικές αυξήσεις μισθών με μείωση του εργάσιμου χρόνου, για στεγαστικό σχεδιασμό με κρατική ευθύνη, με επαναλειτουργία του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, για αξιοποίηση του αποθέματος κτιρίων κράτους και τραπεζών με αποκλειστικά κρατικό πρόγραμμα, για απαγόρευση των πλειστηριασμών λαϊκών κατοικιών, για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ στη λαϊκή περιουσία, περιορισμό στην βραχυχρόνια μίσθωση και κατάργηση της Golden Visa, για αναβάθμιση και επέκταση των φοιτητικών εστιών, φτηνό ρεύμα και κρατική στήριξη του κόστους στέγασης.
