Συνεχίζονται οι προβολές στην Εξωραϊστική, με την ταινία «Η Πρώτη Αγάπη», από σήμερα Δευτέρα 13 ως την Τετάρτη 15.7.2015.
«Η ΠΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ (The Best of Me) ΗΠΑ (2014) Σκηνοθεσία: Μάικλ Χόφμαν Πρωταγωνιστούν: Τζέιμς Μάρσντεν, Μισέλ Μόναγκαν, Λίανα Λιμπεράτο, Λιούκ Μπρέισι (118΄).
Ένας άνδρας και μια γυναίκα συναντιούνται μετά είκοσι έτη από τον εφηβικό έρωτα των σχολικών τους χρόνων. Νιώθοντας ακόμη πάθος ο ένας για τον άλλον, θα προσπαθήσουν να αφήσουν πίσω το τραυματικό παρελθόν.
Αισθηματικό ρομαντικό δράμα, σε χολιγουντιανή συσκευασία διά χειρός του μάστορα του είδους Νίκολας Σπαρκς (Nicholas Sparks), του οποίου κορυφαία επίδοση θεωρείται η κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος «Το Ημερολόγιο» (The Notebook) το 2004 σε σκηνοθεσία του Νικ Κασσαβέτη (είναι o γιος του ελληνικής καταγωγής Τζον Κασσαβέτη, ανανεωτή του ανεξάρτητου αμερικάνικου κινηματογράφου τη δεκαετία του ’60).
Έχει λεχθεί ότι αν δεις μια ταινία του Sparks, έχεις δει όλες τις άλλες: Αγόρι (κατά προτίμηση όμορφο, γυμνασμένο και φτωχό αλλά τίμιο) γνωρίζει κορίτσι (κατά προτίμηση όμορφη, πλούσια, ίσως λίγο κακομαθημένη αλλά με καλή ψυχή), αγόρι ερωτεύεται κορίτσι (παρόλο το μεταξύ τους κοινωνικό χάσμα), αγόρι χωρίζει με κορίτσι (λόγω της κοινωνικο-οικονομικής διαφοράς), αγόρι ξαναβρίσκει κορίτσι μετά πολλά χρόνια (κατά προτίμηση είκοσι, όσα συμπτωματικά απαιτούνται και για την παραγραφή κακουργημάτων με ποινή ισόβιας κάθειρξης). Και ακολουθούν μακρινά πλάνα του ερωτευμένου ζευγαριού με φόντο ηλιοβασιλέματα, έναστρες νύχτες, λίμνες, ποτάμια, θάλασσες και δάση, μεσαία πλάνα με ρομαντικά τετ α τετ, κόκκινο κρασί μπροστά στο αναμμένο τζάκι ή κάτω από το φως ενός κεριού ή κάτω από τη βροχή στην ύπαιθρο και κοντινά πλάνα με περιπαθή φιλιά από όλες τις δυνατές γωνίες λήψης και υπαινικτική μουσική υπόκρουση που κορυφώνεται καθώς η εικόνα σβήνει αργά από την οθόνη και στην πλατεία ανοίγουν ολοένα και περισσότερα χαρτομάντιλα στα χέρια των ευσυγκίνητων θεατών, σαν ψηφοδέλτια μιας ιδιότυπης ψηφοφορίας που επισφραγίζει τον θρίαμβο του μελοδράματος.
Σύμφωνοι, όλα αυτά είναι σινεμά-κλισέ. Αλλά, τα κλισέ υπάρχουν για κάποιο συγκεκριμένο λόγο: διότι λειτουργούν! Όπως άλλωστε συμβαίνει και σ’ αυτήν εδώ την ταινία. Αν ανήκετε στους πολυπληθείς φαν του μάστερ Nicholas Sparks, σίγουρα θα την απολαύσετε όσο και τις προηγούμενες. Αν ανήκετε σ’ αυτούς που ακολουθούν άλλα ρεύματα λογοτεχνίας και κινηματογράφου, μπορείτε – για μια φορά έστω και για λόγους περιέργειας – να δείτε με τι συγκινείται πολύς κόσμος. Κι αν τυχόν τη στιγμή της δραματικής κορύφωσης σας πιάσει ένα νευρικό γέλιο, χρησιμοποιείστε και σεις ένα χαρτομάντιλο».
