«Ένα ψέμα ζούμε συνέχεια, μονίμως, δεν ξέρεις ποιά είναι η αλήθεια και ποιά είναι η μπλόφα, είναι τρελό…» είχε πει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και μόλις τέσσερις μέρες μετά, στις 9 Σεπτεμβρίου 2019, έφυγε από τη ζωή.
Και αυτό δεν ήταν ούτε ψέμα, ούτε μπλόφα. Ήταν αλήθεια και ήταν η «ευκαιρία στον παράδεισο να πάει»…
Έχουν περάσει επτά χρόνια, από εκείνη τη μέρα και ο θάνατος του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα έχει αφήσει πίσω του «πανικό» και «ένα μικρό Τιτανικό» για όσους τον λάτρεψαν μέσα από το καλλιτεχνικό του αποτύπωμα και τον έστεψαν ως έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας γεννήθηκε στις 05 Νοεμβρίου 1956 στη Νέα Ιωανία Μαγνησίας και η πρώτη του επαφή με τη μουσική έγινε από πολύ μικρή ηλικία αφού ο πατέρας του, Δημήτρης, ήταν συνθέτης και διευθυντής της κρατικής ορχήστρας της ΕΡΤ.
Η οικογένεια, μετακόμισε νωρίς στην Αθήνα αλλά σε λίγο καιρό, θα γραφόταν μια από τις πλέον σκληρές σελίδες στη ζωή ενός παιδιού. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, στα 13 του χρόνια έχασε τον πατέρα του.
Η μουσική όμως είχε μπει όμως για τα καλά στη ζωή του. Σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο και παράλληλα, εργάστηκε σε ό,τι δουλειά βρισκόταν στο δρόμο του. Οικοδόμος, παρκαδόρος, αλλά και εργαζόμενος σε καθαριστήριο χαλιών ήταν μερικές από τις δουλειές που ασχολήθηκε.
Η πρώτη του επαγγελματική επαφή με το τραγούδι έγινε μετά τη στρατιωτική του θητεία, όταν τραγουδούσε αντάρτικα με τον Πάνο Τζαβέλα στη «Συντροφιά».
Αργότερα, εργάστηκε στην αποθήκη μιας δισκογραφικής εταιρείας, από την οποία το 1978 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με αγγλικό στίχο και τίτλο Gaspar (έναν δίσκο extended play 45 στροφών) με το συγκρότημα P.L.J. Band.
Από τους P.L.J. στα… νεκροταφεία του Παρισιού και στους Τερμίτες
Σε ηλικία 20 ετών δημιούργησε το συγκρότημα P.L.J. μαζί με τους Παύλο Κικριλή, Τόλη Σκαματζούρα, Αντώνη Μιτζέλο και Τάκη Βασαλάκη.
Το 1982 κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, το Armageddon, το οποίο αρχικά πούλησε περίπου 400 κομμάτια, αλλά στη συνέχεια έτυχε παγκόσμιας κυκλοφορίας και αναγνώρισης.
Πριν από την κυκλοφορία του Armageddon, ο ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Πετρίδης κανόνισε να ταξιδέψει το συγκρότημα στο Παρίσι για να ακούσουν τη δουλειά τους τα στελέχη της γαλλικής Polygram, καθώς ο Μαχαιρίτσας γνώριζε από μικρός τον Βαγγέλη Παπαθανασίου. Το γκρουπ συγκέντρωσε όσα χρήματα μπορούσε και αναχώρησε με ένα παλιό Ford του αδερφού του Λαυρέντη, το οποίο ανέβαζε θερμοκρασία όταν ξεπερνούσε τα 80 χιλιόμετρα.
Φτάνοντας στο Παρίσι, άφησαν το υλικό στη δισκογραφική και περίμεναν απάντηση. Μην έχοντας χρήματα για ξενοδοχείο, τα μέλη του συγκροτήματος κοιμόντουσαν μέσα στο αυτοκίνητο κάτω από γέφυρες και περιπλανιόνταν πεινασμένοι. Ο Δημήτρης Βασαλάκης ανέφερε αργότερα πως η αστυνομία τους απομάκρυνε από τον Πύργο του Άιφελ επειδή το όχημά τους χαλούσε το τοπίο, ενώ είχαν κοιμηθεί ακόμη και σε νεκροταφεία και τους ξυπνούσαν οι κηδείες!
Τελικά, όταν δεν μπορούσαν να περιμένουν άλλο για την απάντηση, αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα περιμένοντας τηλεφώνημα.
«Περιμέναμε το τηλεφώνημα που θα άλλαζε τη ζωή μας, ενώ εγώ δεν είχα ούτε καν τηλέφωνο στο σπίτι. Κομμένο ρεύμα είχα» θα πει ο Λαυρέντης στην συνέντευξη που είχαν παραχωρήσει οι «Τερμίτες» στο «Πρώτο Θέμα».
Το 1983 προστέθηκε στην μπάντα ο Φίλιππος Σπυρόπουλος και κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος τους. Το συγκρότημα μετονομάστηκε σε «Τερμίτες», όνομα εμπνευσμένο από τους Beatles (σκαθάρια). Τα μέλη φανταζόντουσαν να ακολουθήσουν πορεία αντίστοιχη των Rolling Stones.
«Με τους Τερμίτες φανταζόμασταν ότι θα γίνουμε Rolling Stones. Αυτό θέλαμε. Ήταν όνειρο, τα όνειρα είναι τζάμπα. Όσο περισσότερο ονειρεύεσαι και βάζεις πιο ψηλά τον πήχη, τόσο περισσότερα πράγματα θα κάνεις στη ζωή σου. Αν είσαι ολιγαρκής στα όνειρα, θα είσαι ολιγαρκής παντού» είχε πει ο ίδιος ο Λαυρέντης σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει σε εβδομαδιαίο περιοδικό.
Το 1984 κυκλοφόρησαν τον δίσκο «Η Αμαρτωλή Μαρία» με τη συμμετοχή του Γιώργου Νταλάρα σε δύο τραγούδια. Το 1986 ακολούθησαν οι δίσκοι Τσιμεντένια Τρένα και Τσιμεντένιο Κονσέρτο, ενώ το 1988 ολοκλήρωσαν τη δισκογραφική τους πορεία με το άλμπουμ «Περιμένοντας τη Βροχή».
Το συγκρότημα διαλύθηκε το 1988 με την υπόσχεση να επανενωθεί μετά από δέκα χρόνια. Μια υπόσχεση που κράτησαν και χαροποίησαν τους θαυμαστές τους. Το 1998 οι Τερμίτες πραγματοποίησαν μια μεγάλη συναυλία στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με τη συμμετοχή πολλών καλλιτεχνών.
Οι πρώτες συμμετοχές πριν την προσωπική καριέρα
Πριν την επίσημη προσωπική του δισκογραφία, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας πραγματοποίησε τις πρώτες του εμφανίσεις. Τον Απρίλιο του 1986 έγραψε τη μουσική σε δύο τραγούδια στον δίσκο «Μπουλάς Ελλάς» του Σάκη Μπουλά. Τον Ιούλιο του 1986 ερμηνεύει το ομώνυμο τραγούδι στον δίσκο «Συγκάτοικοι Είμαστε Όλοι Στην Τρέλα» του Αντώνη Βαρδή, μαζί με τον συνθέτη και τους Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα. Έναν χρόνο μετά, τον Ιούλιο του 1987 ερμηνεύει το τραγούδι «Θέλω» στον δίσκο «Τα 10 Δεκάρια».
Το 1988 ερμηνεύει τρία τραγούδια στον δίσκο «Περιμένω Σινιάλο» σε σύνθεση του Σπύρου Παπαναστασίου, τρία τραγούδια στο «Ταξίδι απ’ το Παράθυρο» σε μουσική του Βασίλη Γκίνου και υπέγραψε τη μουσική στο τραγούδι «Παρίσι Τέξας» που τραγούδησε ο Γιάννης Κούτρας στο άλμπουμ «Για Μια Αμερικάνα».
Το 1989 κυκλοφόρησε ο πρώτος προσωπικός του δίσκος, Ο «Μαγαπάς και η Σαγαπώ», σε μουσική δική του και στίχους του Μιχάλη Μαρματάκη, ο οποίος δεν είχε εμπορική επιτυχία. Το 1990 ερμήνευσε το τραγούδι «Διπλά Σακατεμένος Πειρατής» των Μανώλη Ρασούλη και Γιώργου Γαβαλά.
Η ιστορία πίσω από το «Διδυμότειχο Blues» που τον έστειλε στην κορυφή
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ακολουθούσε σταθερή πορεία προς την κορυφή με τις επιλογές του. Όταν όμως τραγούδησε το «Διδυμότειχο Blues» μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα, η καριέρα του εκτοξεύτηκε. Τον Σεπτέμβριο του 1991, κυκλοφόρησε ο δίσκος Διδυμότειχο Blues, ο οποίος ξεπέρασε τις 50.000 πωλήσεις (έγινε χρυσός από τις πρώτες 35.000). Το ομώνυμο τραγούδι, αποτελεί βιογραφικό κομμάτι για τη στρατιωτική θητεία του Μαχαιρίτσα στη Χίο το 1976.
«Το τραγούδι αυτό είναι βιογραφικό κι αφορά την προσωπική μου ιστορία στον στρατό. Τη διηγούμουνα μια μέρα στον Γιάννη Μπαχ Σπυρόπουλο και τ’ απόγευμα μου την έφερε σε στίχους! Ετοίμασα το δίσκο και περίμενα ότι θα κάνει κάποια επιτυχία ένα άλλο τραγούδι, το “Σε στυλ να μη ξεχνιόμαστε”. Όταν όμως ολοκληρώθηκε το “Διδυμότειχο Blues” και το τραγούδησα μαζί με τον Νταλάρα, είδα τις αντιδράσεις όλων στην εταιρεία, που έλεγαν ότι με το τραγούδι αυτό θα γίνει της κακομοίρας! Το είχε καταλάβει ο Μάτσας! Είχε και τρομερές εμπειρίες βέβαια αυτός. Εγώ δεν περίμενα τίποτα και γι’ αυτό ήμουν κι ελεύθερος. Κι όμως, ήταν καταιγιστική η επιτυχία του. Το “Διδυμότειχο Blues”, τώρα, μετά από τόσα χρόνια, το καταλαβαίνω, είναι ένα διαχρονικό τραγούδι κι ένα τραγούδι που δεν ξεφτίζει με τίποτα», είχε πει ο Λαυρέντης σε παλαιότερη συνέντευξή του.
Πριν την κυκλοφορία του δίσκου, ο Μαχαιρίτσας σκεφτόταν να εγκαταλείψει τη μουσική και να μετακομίσει μόνιμα στον Βόλο όμως η τεράστια αποδοχή του τραγουδιού άλλαξε την πορεία του και ευτυχώς για όσους λάτρεψαν την χροιά της φωνής του και τα τραγούδια του.
Ακολούθησαν επιτυχημένοι δίσκοι όπως το «Ρίξε Κόκκινο Στην Νύχτα» και το «Παυσίλυπον» σε ενορχήστρωση Αντώνη Μιτζέλου. Ο πιο εμπορικός δίσκος της καριέρας του υπήρξε «Το Διάλειμμα Κρατάει Δυο Ζωές» (2001), επίσης σε ενορχήστρωση Αντώνη Μιτζέλου, σημειώνοντας 55.000 αντίτυπα.
Οι μεγάλες συναυλίες και οι διεθνείς συνεργασίες
Το Ιούνιο του 2008 γιόρτασε 20 χρόνια προσωπικής πορείας με δύο συναυλίες στο Θέατρο Λυκαβηττού, με τη συμμετοχή καλλιτεχνών όπως οι Γιώργος Νταλάρας, Διονύσης Σαββόπουλος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Αντώνης Μιτζέλος, Θάνος Μικρούτσικος, Μπάμπης Στόκας, Σάκης Μπουλάς, Διονύσης Τσακνής, Κίτρινα Ποδήλατα, Angelo Branduardi, Γιάννης Κότσιρας και Φίλιππος Πλιάτσικας.
Το 2012 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Οι Άγγελοι ζουν ακόμα στην Μεσόγειο» σε Ελλάδα και εξωτερικό. Στις 9 Ιουλίου 2012 πραγματοποίησε μεγάλη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο με τη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων δημιουργών που συμμετείχαν στον δίσκο, όπως οι Salvatore Adamo, Angelo Branduardi, Tonino Carotone, Christophe, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Χάρης Κατσιμίχας, Φίλιππος Πλιάτσικας, Διονύσης Τσακνής, Ελεωνόρα Ζουγανέλη και Μαρία Φαραντούρη.
Επιπλέον, έγραψε τη μουσική για τις κινηματογραφικές ταινίες Ένας κι Ένας (2000), Εφάπαξ (2001) και Πεθαίνω για Σένα (2009), καθώς και για θεατρικές παραστάσεις.
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας σε αριθμούς
Συμμετείχε σε 154 δίσκους: 14 προσωπικοί με τελευταίο το Άλλαξαν πολλά τον Μάρτιο του 2017, 18 ζωντανές ηχογραφήσεις και πάνω από 100 συμμετοχές σε δουλειές συναδέλφων του.
Έγραψε τη μουσική σε 204 τραγούδια.
Τραγούδησε συνολικά 252 τραγούδια: 110 σε δική του μουσική και 142 άλλων συνθετών, όπως των Θάνου Μικρούτσικου, Μίκη Θεοδωράκη, Νότη Μαυρουδή, Αντώνη Μιτζέλου, Λάκη Παπαδόπουλου, Αντώνη Βαρδή, Γιάννη Λογοθέτη, Μάνου Χατζιδάκι κ.ά..
Συνολικά καταγράφονται 138 τραγούδια στα οποία συνυπάρχει ερμηνευτικά με κάποιον άλλον καλλιτέχνη. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, λειτουργούσε ως συνθέτης ή ερμηνευτής και ποτέ ως στιχουργός.
Το ότι είχε κάνει τόσες πολλές συνεργασίες και συμμετοχές σε δουλειές άλλων συναδέλφων του, οφειλόταν σύμφωνα με τον ίδιο στον Γιώργο Νταλάρα. «Όπως ο Νταλάρας με βοήθησε να ορθοποδήσω όταν ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω, έτσι κι εγώ δεν μπορώ να αρνηθώ σε συνάδελφο τη βοήθεια που μου ζητά» είχε αναφέρει ο ίδιος ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας.
Το κεφάλαιο ναρκωτικά
Πάντα ειλικρινής απέναντι στον κόσμο που το ακολουθούσε στα χρόνια της πορείας του, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας δεν είχε διστάσει να παραδεχθεί δημόσια πως είχε κάνει χρήση ναρκωτικών αλλά μόνο καπνικών.
«Πώς δεν έχω! Γιατί; Ποιος δεν έχει πάρει από εμάς; Εξαρτάται βέβαια τι εννοείς ναρκωτικά. Ξέρεις κάποιον στα χρόνια μας που να μην έχει; Πες μου έναν! Και; Δεν έφαγα κόλλημα. Η κόρη μου είναι στην Αγγλία. Κάθε μέρα και σε άλλο μπαράκι. Της έκανα μία κουβέντα και της εξήγησα πόσο κακό κάνουν όλα αυτά. Της έθεσα όρια. Είναι άσχημα πράγματα. Έχω χάσει ανθρώπους από ναρκωτικά. Με τον Παύλο Σιδηρόπουλο, για παράδειγμα, κάναμε παρέα. Ήρθε ένα πρωί που τα έκοψα όλα μαχαίρι» είχε πει σε συνέντευξή του σε περιοδικό και εξήγησε πότε ήταν αυτή η στιγμή που άλλαξε η κοσμοθεωρία του.
«Όταν γνώρισα τη γυναίκα μου. Είχαμε το πρώτο μας ραντεβού σε ένα μαγαζί. Νωρίτερα είχα πάει σε ένα φίλο μου και κάναμε ένα “τσιγάρο”. Στο ραντεβού, η γυναίκα μου, μου μιλούσε και δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε. Μάλιστα είχε έρθει με μία φίλη της, η οποία γύρισε κάποια στιγμή και ρώτησε “τι λέει αυτός;” Εκεί είπα “τέρμα, δεν ξανακάνω», κατέληξε.
Η μεγάλη του αδυναμία στη γυναίκα και την κόρη του
Το 1992, σε ηλικία 36 ετών, παντρεύτηκε την Ελένη Μαχαιρίτσα στο Μοναστήρι της Πεντέλης. Η τελετή έγινε κρυφά, παρουσία μόνο των κουμπάρων αν και όπως είχε πει ο ίδιος ο Μαχαιρίτσας, εκείνη την περίοδο έδινε 5 συνεντεύξεις την ημέρα.
«Είχα πει ότι θέλω να κάνω ένα σπιτικό, να βρω μια γυναίκα που να τη γουστάρω και να με γουστάρει, κάναμε ένα παιδί και αγωνίζομαι γι’ αυτούς. Αν υποθέσεις ότι η μισή μου ζωή είναι το τραγούδι, γιατί η άλλη μισή είναι η κόρη μου, δε θα μπορούσε να μην υπάρχει η αγάπη του κόσμου» είχε πει σε παλιότερη συνέντευξή του.
Καρπός του έρωτά τους, η Μαρία – Κλάρα η οποία ήταν μια από τις δύο μεγάλες αδυναμίες του καλλιτέχνη. Η άλλη, ήταν η γυναίκα του. Η κόρη του σπούδασε κινηματογράφο στην Αγγλία.
Ο Μαχαιρίτσας είχε αφιερώσει στην οικογένειά του το τραγούδι «Τόσα χρόνια μια ανάσα», ενώ για την κόρη του έγραψε το «Μάτια δίχως λογική». Η Μαρία-Κλάρα επιμελήθηκε επίσης το βίντεο κλιπ για το τραγούδι «Πατρίδες που έγιναν φωτιά», σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και μουσική Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, το οποίο ακούστηκε το 2016 σε συναυλία αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες.
«Χρωστάω στη γυναίκα μου, στην κόρη μου. Τους το είπα κιόλας με το τραγούδι “Τόσα χρόνια μια ανάσα”. Αυτό λέει το τραγούδι αυτό. Είναι δύσκολο να πεις ευχαριστώ. Το “ευχαριστώ” δε λέγεται εύκολα» είχε πει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας σε συνέντευξή του για τις γυναίκες της ζωής του.
Ενώ σε άλλη συνέντευξή του είχε αναφέρει πως: «Κάνω την τρέλα μου και χαίρομαι την κάθε μέρα που είμαι στα πράγματα. Όσο τραγουδάω ακόμα τα “Μάτια δίχως λογική”, που το έγραψα για την κόρη μου, τη Μαρία-Κλάρα, είμαι ευτυχισμένος».
Ο ίδιος δήλωνε οπαδός του Παναθηναϊκού και ήταν ιδρυτικό μέλος της Παναθηναϊκής Συμμαχίας. Παράλληλα, ήταν φίλος του ΚΚΕ, συμμετείχε σε φεστιβάλ της ΚΝΕ και διατηρούσε τη συνείδηση της πολιτικής του καταγωγής από τον παππού του, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, που ήταν εκτελεσμένος αγωνιστής.
Ο αναγγενητής της ελληνικής ροκ μπαλάντας
Ως τον πιο δημιουργικό τραγουδοποιό και αναγεννητή της ελληνικής ροκ μπαλάντας χαρακτήρισε ο συνθέτης Νότης Μαυρουδής τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, τονίζοντας πως συνδύαζε όλα τα στοιχεία του σύγχρονου τροβαδούρου της εποχής μας.
«Έφυγε ο πιο δημιουργικός συνθέτης-στιχουργός-αναγεννητής της ελληνικής ροκ μπαλάντας. Ένας τραγουδοποιός που συνδύαζε όλα τα στοιχεία του σύγχρονου τροβαδούρου της εποχής μας. Εάν ο Σαββόπουλος έδωσε ανατρεπτικά στοιχεία στο ρεπερτόριο του ’60, ο Λαυρέντης ανέλαβε τον ίδιο ρόλο είκοσι χρόνια μετά. Έστρωσε δρόμους στο παραπαίον και ομιχλώδες στιλιστικό ελληνικό ροκ του ’80, αντιπροτείνοντας λυρικές και μέσα στο πλαίσιο του μεσογειακού μας κλίματος μελωδικές φράσεις του. Με τις στιχουργικές και ηθογραφικές του παρεμβάσεις, με τις συνεργασίες του και τις πάντα πυκνές συμμετοχές του σε δισκογραφία και ζωντανές εμφανίσεις, κατάφερε να γίνει κέντρο προσοχής, εστιάζοντας τη ματιά μας στο πρόσωπό του», ανέφερε σε ανάρτησή του στα social media.
Ο Γιάννης Ζουγανέλης, μέσα από την εκπομπή «Κοίτα τι έκανες» στην ΕΡΤ, τον χαρακτήρισε γήινο, ήσυχο άνθρωπο, αγωνιστή που μεγάλωσε στην απλότητα και ισορροπούσε με ευγένεια ανάμεσα σε όλα τα είδη μουσικής.
Η στενή φιλία με τον «Μήτσο» Μητροπάνο
Στην ίδια εκπομπή, έγινε γνωστό πως ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας διατηρούσε στενή φιλία με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Τον «Μήτσο» όπως τον αποκαλούσε. Οι δυο τους διαφωνούσαν συνεχώς για τα ποδοσφαιρικά καθώς ο Δημήτρης Μητροπάνος ήταν Ολυμπιακός «μέχρι θανάτου» ενώ ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας υποστήριζε τον Παναθηναϊκό. Επίσης, η μοίρα το είχε φέρει και οι κόρες τους πήγαιναν στο ίδιο σχολείο. Στην ίδια κοινή τους εμφάνιση στην ΕΡΤ, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας αποκάλυψε πως κατά τη διάρκεια κοινών εμφανίσεων με τον Δημήτρη Μητροπάνο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αντιμετώπιζαν εναλλάξ προβλήματα υγείας, με αποτέλεσμα να μοιράζονται τη σκηνή με τον Διονύση Τσακνή.
Η μανιοκατάθλιψη
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας αντιμετώπιζε καρδιακά προβλήματα και είχε υποβληθεί σε επέμβαση bypass. Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, η κατάσταση αυτή του είχε προκαλέσει μανιοκατάθλιψη λόγω του φόβου του θανάτου, πρόβλημα το οποίο ξεπέρασε λαμβάνοντας την κατάλληλη φροντίδα.
«Είχα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, ένα πρόβλημα καρδιακό που πλέον το ξεπέρασα. Και ξέρεις, αυτό σου δημιουργεί κατάθλιψη εκ των πραγμάτων. Και μάλιστα η δικιά μου τότε, ήταν μανιοκατάθλιψη. Δεν είναι το ίδιο. Με την μανιοκατάθλιψη αισθάνεσαι ότι είναι κοντά ο θάνατοι Και αυτό σε τρομάζει. Το ξεπέρασα, έκανα και ό,τι έπρεπε να κάνω για την υγεία μου και το ξεπέρασα. Αλλά μήπως ελέγχεται η κατάθλιψη; Όλος ο κόσμος χάπια παίρνει. Οι περισσότερες μορφές κατάθλιψης έχουν αιτία. Αν κάτσεις και σκεφτείς λίγο, καταλαβαίνεις για ποιο λόγο υπάρχει. Αν δεν έχει λεφτά ο κόσμος να πληρώσει τα έξοδα του, τα χρέη του, παθαίνει κατάθλιψη» είχε εξομολογηθεί ο καλλιτέχνης.
Το τέλος
Στην τελευταία του ραδιοφωνική συνέντευξη στο Radio Marconi 96,1, μία ημέρα πριν τη συναυλία του στο Βόλο, ανέφερε: «Η φλόγα κρατιέται ζωντανή, αν δεν κρατηθεί ζωντανή η φλόγα τελειώσαμε όλοι!».
Μετά τη συναυλία στο δημοτικό θέατρο Βόλου στις 6 Σεπτεμβρίου, έμεινε στο σπίτι του στον Πτελεό Μαγνησίας. Τα ξημερώματα της 9ης Σεπτεμβρίου 2019 είχε προγραμματίσει να δώσει συναυλία στη ΔΕΘ. Η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας υπέστη ανακοπή καρδιάς στον ύπνο του. Όταν έφτασε το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ ήταν ήδη νεκρός και στο νοσοκομείο Βόλου διαπιστώθηκε ο θάνατός του σε ηλικία 62 ετών. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2019 στο Κοιμητήριο Ζωγράφου.
