Σε λειτουργία είναι η αναδρομική έκθεση Γλυπτικής – Ζωγραφικής του Τζιοβάννι Αλμπίνο και η οποία θα λειτουργήσει μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου. Τίτλος της έκθεσης, είναι «ΤΑ ΞΥΛΙΝΑ ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ Τζιοβάννι Αλμπίνο (Άννα Αμεντολάτζινε )». Η έκθεση γίνεται το «Ηλίον Μέλαθρον» (Γκλαβάνη 37 – Αλεξάνδρας -1ος όροφος)
Φιγούρες που διακλαδώνονται στο χώρο και ζωντανεύουν μορφές αέρινες. Ακουμπισμένες σε μια βάση μαρμάρινη ή ξύλινη, οι ξύλινες φιγούρες του Αλμπίνο μιλούν και διηγούνται ιστορίες και προσωπικότητες που φυλακίστηκαν εκείνη την στιγμή για πάντα, σ’εκείνο το αιώνα παρόν που ουσιαστικά μας παρουσιάζει η τέχνη.
Φύση που ο καλλιτέχνης υπογραμμίζει με μια ελάχιστη παρέμβαση, τονίζοντας τους κορμούς και τις καμπύλες γραμμές που όταν βρίσκονταν κάτω από το έδαφος, έψαχναν για νερό και τροφή. Οι ρίζες που απορροφούν τους χυμούς από το έδαφος είναι τώρα ορατές και απλώνονται προς τον ουρανό όπως τα κέρατα των ζώων.
«Συνήθως είναι το ξύλο που βρίσκεις που σε εντυπωσιάζει – λέει ο Αλμπίνο –Όταν περπατώντας δω κάποιο κομμάτι ξύλου, αρχίζω να το δουλεύω στο μυελό μου: σκέφτομαι τι μπορώ να κάνω με αυτό, τι να βγάζω και τι να προσθέσω. Κατόπιν το παίρνω στο σπίτι όπου το κρατάω μέχρι να το διαμορφώνω. Μόλις ωριμάσει η ιδέα, τα χέρια πάνε μόνα τους.». Η επέμβαση του καλλιτέχνης είναι πάντα ανεπαίσθητη. Συχνά δε μπορεί να κάνει και πολλά: το ξύλο παρουσιάζει ήδη μια διάσταση την οποία ο καλλιτέχνης διαπλάθει, ελευθερώνοντας την ψυχή της.
Giovanni Albino – Τζιοβαννι Αλμπίνο
Γεννήθηκε στο Ferrazzano της Ιταλίας κοντά στη Ρώμη, το 1946.Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης απ’οπου αποφοίτησε στο 1981 και στη συνέχεια πήρε την ειδικότητα στη Γενική Ιατρική στην Ελλάδα το 1990. Τα ενδιαφέροντά του για τις Εικαστικές Τέχνες ήταν παράλληλο με τις ιατρικές του σπουδές. Αφιέρωνε πολύ χρόνο στη μελέτη της ιστορίας της Τέχνης, στις τεχνικές και στη φωτογραφία. Στην Ελλάδα ήρθε για πρώτη φορά το 1972. Εντυπωσιασμένος από το φυσικό τοπίο, συνέχισε συχνές επισκέψεις και στο εσωτερικό της χώρας. Τα μουσεία, οι αρχαιολογικοί χώροι, οι άνθρωποι και τα έθιμα που βίωσε, τον έκαναν να δεθεί στενά με τον τόπο.
Έτσι καταγοητευμένος από τις ομορφιές, αποφάσισε να εγκατασταθεί στο Βόλο τα τελευταία 30 χρόνια, απ’όπου κατάγεται και η αρχιτεκτόνισσα γυναίκα του. Πρωτο-υπηρέτησε ως ιατρός στο νησί της Σκιάθου όπου τις ατέλειωτες ώρες των εφημερίων του, άρχισε να γεμίζει με σχέδια, προσχέδια και ζωγραφικά έργα, ξαναζωντανεύοντας την έντονη αγάπη για την ζωγραφική. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Ζαγορά του Πηλίου ως διευθυντής στο Ε.Σ.Υ. του εκεί Κέντρου Υγείας.
Το τοπίο του Πηλίου, τα χρώματα, η απέραντη θάλασσα του Αιγαίου, οι εμπειρίες και οι προσωπικές του αναζητήσεις τον έφεραν πολύ κοντά στη συστηματική δημιουργία, όχι μόνο της φωτογραφίας και ζωγραφικής αλλά και της γλυπτικής. Πειραματίσθηκε σε πολλά υλικά αλλά τελικά το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του εστιάστηκε στο ξύλο, υλικό πλούσιο στο Πήλιο που συλλέγει στα δάση και τις παραλίες. Ο Τζιοβάννι Αλμπίνο έχει εκθέσει τα έργα του σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε πολιτιστικά κέντρα της περιοχής.
ΑΤΟΜΙΚΕΣ
1997…………….Δήμος Ζαγοράς
1998……………..Ζαγορά
1999……………..Μουσείο Ρήγα Φεραίου
2005……………..Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Βόλος. Υπό την Αιγίδα της Ιταλικής Πρεσβείας.
2006……………..Αχιλλοπούλειο Μουσείο Μούρεσι Πηλίου
2011……………..Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας – Βόλος. Υπό την Αιγίδα της Ιταλικής Πρεσβείας.
ΟΜΑΔΙΚΕΣ
2005…………….Κέντρο Τέχνης Σπίκερ Βόλου.
Υπό την Αιγίδα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτο της Αθήνας.
2007…………….Αθήνα. Στα πλαίσια της διημερίδας «Συνέδριο Παχυσαρκίας»
2008…………….Αχιλλοπούλειο Μούρεσι. Υπό την Αιγίδα της Ιταλικής Πρεσβείας.
2009…………….Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας
2010………… . Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας. Υπό την Αιγίδα της Ιταλικής Πρεσβείας.
2013……………. Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας (Έκθεση Ιατρών Καλλιτεχνών)
2014………………… Στη Λαμια. Σ.Κ.Ε.Τ.Κ.Ε.
2016……………….. Έλαβε μέρος στην 6η Διεθνή Biennale “ARTI VISIVE “στη S.Maria di Sala, στη
Βενετία το 2016/09
2016…………………Πολιτιστικό Κέντρο Αθηνών “Μελίνα Μερκούρι” . DIALOGHI
2017…………………Πολιτιστικό Κέντρο “Γκαζι” Αθήνα
Τακτικό μέλος της «Ελληνικής Εταιρείας Ιατρών Καλλιτεχνών»
Τακτικό μέλος του “ Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τέχνων Κεντρικής Ελλάδας”. Έργα του βρίσκονταν σε ιδιωτικές συλλογές και στην Καθολική Εκκλησία του Βόλου. Ο Giovanni Albino, είναι ένα ενεργό και δραστήριο μέλος σε πολλές πολιτιστικές δραστηριότητες του Δήμου Βόλου και Ζαγοράς.
Έχει οργανώσει εκθέσεις Ελλήνων και Ιταλών Εικαστικών στις οποίες συμμετείχε και ο ίδιος με σκοπό τη γνωριμία, την ανταλλαγή και την σύσφιξη σχέσεων , μέσω της Τέχνης. Έχει οργανώσει και δουλέψει ως Γλύπτης για τις γιορτές του Καρναβαλιού στη Ζαγορά και στο Βόλο. Έχει δώσει διαλέξεις με θέμα τη λαϊκή παράδοση και Τέχνη της πατρίδας του με σκοπό η γνωστοποίηση της στο Βολιώτικο κοινό. Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί από το τοπικό τύπο και την TV (ΕΡΤ 3). ¨Έργο του υπάρχει στο Λεύκωμα (τόμος ΙΙ) συγχρόνων καλλιτεχνών ιατρών. ¨Έκδοση 2010
Έλληνες κριτικοί Τέχνης, όπως η Χρύσα Δραδάχη , Διευθύντρια του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Βόλου, και Ιταλοί, όπως η Anna Amendolagine, Διευθύντρια του Istituto Italiano di Cultura στη Sofia, έχουν μελετήσει το περιεχόμενο του έργου του και τα έχουν παρουσιάσει στο κοινό.
Του έχει δοθεί, από την Ιταλική Δημοκρατία, ο τίτλος του “Cavaliere dell’ordine della Solidarieta’ Italiana” .Ιππότης Ιταλικής Αλληλεγγύης για την πρόθεση της Τέχνης και του Πολιτισμού.
