Μόλις κυκλοφόρησε «Το Δημοτικό Τραγούδι στην Αλόννησο» (Β΄ έκδοση) του Αθανάσιου Πάππου από τις τοπικές εκδόσεις ΗΒΗ του βιβλιοπωλείου ΗΛΙΟΣ.
Η παρούσα έκδοση αποτελεί μια μοναδική καταγραφή του Λαϊκού Πολιτισμού του τόπου μας και περιλαμβάνει δεκάδες παραδοσιακά τραγούδια που ο συγγραφέας κατέγραψε από τους ηλικιωμένους του νησιού την δεκαετία του ’80.
Με αυτή την έκδοση άλλωστε συμπληρώθηκε η προσπάθεια του ίδιου για την καταγραφή του πολιτιστικού αποθέματος του νησιού του, αλλά και των υπόλοιπων Β. Σποράδων.
Ο τόμος αυτός συμπληρώνει Λαογραφικά «Τα παραμύθια και οι μύθοι στην Αλόννησο» (Β΄ έκδοση ΗΒΗ 2024) που αποτέλεσαν την πρώτη του προσπάθεια στην κατεύθυνση αυτή.
Ο Αθανάσιος Πάππος γεννήθηκε το 1945 στο Παλιό Χωριό Αλοννήσου Τελείωσε το Δημοτικό σχολείο στην Αλόννησο, το Γυμνάσιο στη Σκόπελο και το Λύκειο στον Βόλο. Φοίτησε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ελληνική και Γαλλική Φιλολογία (1968-1972).
Αρθρογράφησε τα έτη 1970-1977 στην εφημερίδα «Βόρειες Σποράδες».
Το 1975 εκλέχθηκε πρόεδρος της Κοινότητας Αλοννήσου.
Από το 1982 παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές του νησιού.
Έφυγε από κοντά μας τον Ιούλιο του 2019. Τα βιβλία του: «Συλλογή Λαογραφικού υλικού εκ της νήσου Αλοννήσου, της επαρχίας Σκοπέλου του νομού Μαγνησίας» (Πανεπιστημιακή Διατριβή 1972).
«Τα παραμύθια και οι μύθοι στην Αλόννησο» Α΄ Ελληνική έκδοση 2011, Β΄ έκδοση 2024 εκδ. ΗΒΗ, Ιταλική 2013, Γερμανική 2016, Γαλλική 2020.
«Το δημοτικό τραγούδι στην Αλόννησο»
Α΄ Ελληνική έκδοση 2018, Β΄ έκδοση 2026 εκδ. ΗΒΗ.
«…της ψυχής μου» ποίηση Αθ. Γ. Πάππος – Rosemarie Kuper (2019)
Από τον πρόλογο του βιβλίου: Όταν ήμουν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών διάλεξα σαν προαιρετικό μάθημα τη λαογραφία. Από το 1981 ασχολήθηκα ιδιαίτερα, συγκεντρώνοντας λαογραφικό υλικό, κάνοντας παρέα στα γεροντάκια που μου διηγόντουσαν τα παραμύθια, τα έθιμα και τα τραγούδια του τόπου μου… Ήταν μαγικό… Μελετώντας τα δημοτικά τραγούδια του νησιού, μπορούμε να σχηματίσουμε μια ιδέα γι’ αυτά που συγκινούσαν τη ψυχή των κατοίκων τότε. Ορισμένα απ’ αυτά τα τραγούδια τα βρίσκουμε παραλλαγμένα στη Σκόπελο και στη Σκιάθο.
Τα περισσότερα τα τραγουδούσαν στα μεγάλα γλέντια τις Αποκριές. Σε σύγκριση με τη Σκόπελο, ελάχιστα είναι τα άσεμνα (περπάσικα) τραγούδια της Αλοννήσου.
Τα χορευτικά τραγούδια ήταν προσαρμοσμένα στο συρτό, στον καλαματιανό και το πηδηχτό. Παλαιότερα χόρευαν και τη καμάρα που δεν χορεύεται πια.
Αρκετά τραγούδια έχουν δυο σκοπούς.
Ο έρωτας είναι το κύριο θέμα των τραγουδιών, άλλα ευτράπελα αναφερόμενα σε γέρους, γριές, παπάδες, ζώα και άλλα στη κοινωνική ζωή του τόπου. Υπάρχουν ακόμη λίγα κλέφτικα, ακριτικά, της ξενιτιάς και πολλά λιανοτράγουδα (δίστιχα).
Μοιρολόγια δεν σώθηκαν γιατί είχαν σταματήσει να τα λένε, οπότε ξεχάστηκαν.
Αυτό το βιβλίο είναι μια προσπάθεια συγκέντρωσης αυτού του λαογραφικού θησαυρού, με την επιθυμία να τον εκτιμήσουν οι νεότεροι.
Τα εικαστικά των εξωφύλλων του Αθ. Πάππου των εκδόσεων ΗΒΗ έχει επιμεληθεί η Έρρικα Φλωρούς.
