Η συγγραφέας Στέβη Λύτρα παρουσιάζει στον Βόλο το νέο της μυθιστόρημα La Spina Rossa, ένα έργο, που συνδυάζει ψυχολογικό θρίλερ, κοινωνικό σχόλιο και βαθιά ανθρώπινες διαδρομές. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 14 Μαΐου, στις 19:00, στη Βιβλιοθήκη Βόλου – Κτήριο Σπίρερ.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, η συγγραφέας θα μιλήσει για την έμπνευση και τη διαδικασία γραφής, θα διαβάσει αποσπάσματα και θα συνομιλήσει με το κοινό.
Αποσπάσματα θα διαβάσει η Γιώτα Θεολογίδη Ηθοποιός, Θεατρολόγος και Επιστημονική Σύμβουλος Εκπαίδευσης Σχολικών Κοινωνικών Λειτουργών Θεσσαλίας, Φθιώτιδας και Ευρυτανίας.
Στον συντονισμό της εκδήλωσης ο Γιώργος Παπαγεωργίου.
Η παρουσίαση συνδιοργανώνεται από τη Μέριμνα- Σωματείο για την Κακοποίηση και το Trafficking Γυναικών με τη συνεργασία της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και Μουσείων Δήμου Βόλου, Διεύθυνση Αρχείων, Μουσείων και Βιβλιοθηκών.
Η είσοδος είναι ελεύθερη και θα ακολουθήσει υπογραφή αντιτύπων.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
LA SPINA ROSSA Ψυχολογικό Θρίλερ – Δράμα – Κοινωνικό Αφιερωμένο στη βία κατά των γυναικών
Το La Spina Rossa φωτίζει την εσωτερική μάχη μιας γυναίκας που προσπαθεί να ορίσει τη ζωή της μέσα σε ένα περιβάλλον που την περιορίζει. Με ένταση, ανατροπές και μια αλήθεια που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο, το βιβλίο θέτει ένα καίριο ερώτημα: Γιατί η γυναικεία ύπαρξη εξακολουθεί να γίνεται στόχος;
Η ηρωίδα, Στέφανη Κουάρτς, φοιτήτρια Γαλλικών, φτάνει στην Κρήτη αναζητώντας ηρεμία και έναν τρόπο να ξαναβρεί τον εαυτό της. Παγιδευμένη στις προσδοκίες μιας αυστηρής, πατριαρχικής οικογένειας, διψά για ελευθερία. Μια έκρηξη θυμού γίνεται η σπίθα που την ωθεί να εγκαταλείψει τα πάντα και να ξεκινήσει μια απρόβλεπτη πορεία χωρίς χρήματα, σχέδιο ή στήριξη. Στην αναζήτηση της ελευθερίας, θα βρεθεί αντιμέτωπη με κινδύνους, ψευδαισθήσεις και έναν έρωτα που μπορεί να γίνει είτε λύτρωση είτε παγίδα.
Στην καρδιά του μυθιστορήματος βρίσκεται η ιστορία μιας γυναίκας που αντιστέκεται, επιβιώνει και διεκδικεί τον χώρο της σε έναν κόσμο που προσπαθεί να την καθορίσει.
Λόγια της συγγραφέα
«Η πιο καθοριστική στιγμή ήταν όταν ένιωσα ότι δεν μπορούσα πια να σιωπήσω μπροστά σε όσα διαδοχικά άκουγα στις ειδήσεις για τις γυναικοκτονίες — ειδικά όσα έκρυβε μέσα της η καραντίνα. Εκεί διαπίστωσα τη μανία που κρύβει η ελληνική κοινωνία κατά των γυναικών· την ανάγκη κάποιων να τις βλέπουν ως ιδιοκτησία. Είχα μέσα μου μια ιστορία που ζητούσε να ειπωθεί, όχι απαραίτητα για να ακουστεί, αλλά για να απελευθερωθεί. Το 2022 είπα στον εαυτό μου: “Αν δεν το γράψεις τώρα, δε θα το γράψεις ποτέ. Αν δεν γράψεις ελεύθερα, μην γράψεις καθόλου.”»
