Αυτό το Σάββατο στο Ράδιο ΕΝΑ 102,5 στις 10:15 στην εκπομπή της Σοφίας Νικολάου «Βιβλίο και Πολιτισμός παρουσιάζεται η νέα ποιητική συλλογή του Θανάση Χατζόπουλου, «Ο Χρόνος ο Επιούσιος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις.
Η συλλογή συνιστά μια φιλόδοξη απόπειρα να αποτυπωθεί ποιητικά η πολυσημία του χρόνου. Ο Χατζόπουλος δεν περιορίζεται σε μια γραμμική ή βιωματική αντίληψη, αλλά αρθρώνει ένα πολυεπίπεδο σύμπαν όπου ο χρόνος εμφανίζεται ως κυκλικός, ιστορικός, μυθικός και ερωτικός. Στο έργο η μνήμη δεν λειτουργεί ως απλή αναδρομή στο παρελθόν, αλλά ως μια ενεργή διαδικασία που ανασυνθέτει την εμπειρία στο παρόν. Στην ποίηση του Θανάση Χατζόπουλου, το βίωμα επιστρέφει μέσα από θραύσματα, εικόνες και επαναλήψεις, και κάθε φορά αποκτά μια νέα σημασία. Ο χρόνος της εμπειρίας και ο χρόνος της ανάκλησής της συμπλέκονται, με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να βιώνει το παρελθόν ως κάτι που συμβαίνει εκ νέου στο παρόν της ανάγνωσης. Το έργο συνδιαλέγεται υπαινικτικά με τη σκέψη του Marcel Proust για τον χαμένο και τον ανακτημένο χρόνο, επαναφέροντας το ερώτημα της μνήμης και της διάρκειας μέσα από μια σύγχρονη ποιητική οπτική. Υπό αυτό το πρίσμα ο «επιούσιος» χρόνος είναι ο χρόνος που συγκροτεί την ανθρώπινη συνείδηση μέσα από τη μνήμη και τη φθορά.
Επίσης, θα παρουσιαστεί το βιβλίο του Θανάση Χατζόπουλου «Ρήματα για το ρόδο. Σχεδίασμα ποιητικής», που επανακυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκ. του Εικοστού Πρώτου. Στο ποιητικό σύμπαν του Θανάση Χατζόπουλου, το ρόδο αποτελεί μια μεταφορά για την ποίηση που γεννάται, μεταστοιχειώνεται, διαπερνά και επανέρχεται. Τα ρόδο ως ποίηση δεν είναι σύμβολο σταθερό, αλλά μια διαδικασία που διαρκώς αρχίζει ξανά, κρατώντας «από τη χάρη του παιχνιδιού» τη δυνατότητα της πρώτης ανακάλυψης του κόσμου. Είναι πράξη ρυθμός επιτέλεση, και μια χρήση πρωτότυπων μεταφορών.
Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής παρουσιάζεται από τον Γιάννη Κτενά το νέο του βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εκκρεμές «Η επιστημολογική στροφή στην πολιτική, Whataboutism, Γενεαλογική Υπονόμευση Κατασκευασιοκρατία».
Το βιβλίο επιχειρεί μια φιλόδοξη χαρτογράφηση του σύγχρονου πολιτικού πεδίου υπό το πρίσμα της επιστημολογίας. Η βασική του υπόθεση είναι ότι η πολιτική δεν αφορά πλέον μόνο συγκρούσεις συμφερόντων ή ιδεολογιών αλλά και συγκρούσεις γύρω από τα ίδια τα κριτήρια της γνώσης και της εγκυρότητας. Ιδιαίτερα εύστοχο το πρώτο κεφάλαιο, όπου η έννοια της «γενικευμένης καχυποψίας», με αναφορά στον Mannheim, συνδέεται με τη σύγχρονη «μετα-επιχειρηματολογία»: μια μετατόπιση από το περιεχόμενο των επιχειρημάτων στις συνθήκες παραγωγής τους. Σε αυτό το πλαίσιο, το whataboutism αναδεικνύεται ως σύμπτωμα μιας βαθύτερης αποδιάρθρωσης των αξιώσεων εγκυρότητας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συζήτηση για μια «κατασκευασιοκρατία της Δεξιάς», που μετατοπίζει το ζήτημα από τον ακαδημαϊκό χώρο στην καθημερινή πολιτική πρακτική.
Ένα βιβλίο επίκαιρο και απαιτητικό, που φωτίζει τις νέες μορφές πολιτικής αντιπαράθεσης.
