«Αυτή τη εβδομάδα με πήρε ένας παλιός φοιτητής μου που τώρα είναι έξω αρκετά χρόνια, έκανε το διδακτορικό του και προσπάθησε να βρει δουλειά εκεί ως μέλος ΔΕΠ. Δεν τα κατάφερε και ήταν πολύ απογοητευμένος. Προσπάθησα να τον παρηγορήσω. Ήταν αγχώδης, πικραμένος και απελπισμένος από την άρνηση. Του συνέστησα να συνεχίσει τις προσπάθειες και του εξήγησα ότι οι θέσεις στο πανεπιστήμιο δεν δίνουν την ευτυχία. Η ευτυχία βρίσκεται γύρω μας, είναι μια προσωπική υπόθεση και βέβαια έχει σχέση με την εργασία. Πολλές φορές οι προϊστάμενοι εκεί που απευθύνεσαι για δουλειά είναι άνθρωποι ανίκανοι να καταλάβουν πως μπορεί να αναπτυχτεί μια δομή όπως το πανεπιστήμιο και ακολουθούν την πεπατημένη γιατί έτσι ξοφλάνε σε αυτούς που τους έφεραν στο πανεπιστήμιο , τα δανεικά. Τους έφεραν ανίκανοι και πολλές φορές αυτοί οι ανίκανοι που ήρθαν ξαναφέρνουν ανίκανους. Οι πρώτης τάξης φέρνουν πιο πάνω από αυτούς. Οι δεύτερης τάξης φέρνουν τέταρτης. Γιατί έχουν ανασφάλεια αν φέρουν καλύτερους. Στα μελλοντικά σας σχέδια να είναι μια καλή και ευχάριστη εργασία. Το πανεπιστήμιο και εδώ και έξω , είναι πολύ συχνά τοξικό περιβάλλον. Οι πραγματικά κακές πράξεις γίνονται πολύ συχνά στο χώρο εργασίας, που ο Νόμος δεν μπορεί να τις πιάσει» τονίζει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Δημήτρης Κουρέτας.
