«Ασχολούμαι επαγγελματικά με τον τουρισμό και την φιλοξενία παραπάνω από την μισή μου ζωή, 25+ χρόνια. Ε, δεν πρόκειται να το συνηθίσω ποτέ ρε φίλε, πάντα όποτε το βιώνω πάει και κάνει ένα βζιιιινγκ μέσα στα νεύρα μου. Ο λόγος περί επιλεκτικού αλληθωρισμού, ξέρεις, (ή μπορεί να είσαι τυχερός/η και να μην ξέρεις), εκείνο που σου δίνουν κάποια παραγγελία ή σου μιλάνε χωρίς να σε κοιτάνε, σαν να απευθύνονται απλά σε κάποια άυλη υπόσταση, στην ιδέα ενός ανθρώπου που απλά τυχαίνει να καταλαμβάνει τον χώρο δίπλα τους και φοράει ρούχα ίδιου χρώματος με την ταπετσαρία του τοίχου κι έτσι δεν φαίνεται, απλά ακούγεται, βασικά, ακόμα καλύτερα, να μην ακούγεται παρά να ακούει. Και δεν είναι να πεις πως έχουν απορροφηθεί σε κάποια βαθυστόχαστη σκέψη μια στιγμή πριν από κάποιο ανατρεπτικό Εύρηκα που θα αλλάξει τον ρου της ιστορίας, όχι, απλά δεν υπάρχεις ρε φίλε, σου λένε τι θέλουν κοφτά, πρόσεξε, όχι απότομα αλλά λες και χρεώνεις με το κάθε γράμμα, μόνο όσες λέξεις χρειάζονται για να σου πουν τι επιθυμούν γιατί τις υπόλοιπες τις χρειάζονται για να γράψουν το sequel του Άξιον Εστί ας πούμε, κι αν γινόταν θα σου έδιναν κι ένα “dismissed ” με την άκρη του χεριού τους για να μην χρειάζεται να μοιραστούν το οξυγόνο του πλανήτη μαζί σου. Αν γινόσουν παγκόσμιος (πεφωτισμένος, εννοείται) Δικτατορass, (ναι, Παγκόσμιος, γιατί η Δηθενιά, η Αγένεια και η Σνομπαρία, είναι όπως το Κεφάλαιο, δεν έχουν πατρίδα, άλλο που μερικοί στην Ελλάδα παλεύουν να γίνουμε Πρωτεύουσα τους), αν, λέω λοιπόν, το πρώτο νομοθέτημα μου θα ήταν η κατάργηση της Στρατιωτικής θητείας και η αντικατάσταση της με υποχρεωτική θητεία όλων σε δουλειές υπηρεσίας, λίγο πέρασμα απ’ όλα τα πόστα, υπηρεσία καθαρισμού δωματίων/κοινοχρήστων χωρών, σερβιτόρος Α’ Β’ Γ’αματα, Λάντζα, Μεταφορές Αποσκευών, you name it, μπας κι αποκτήσετε μια στοιχειώδη εκτίμηση κι ευγένεια του Έτερου Άλλου, μπας και σώσω το μέλλον της Ανθρωπότητass. Αυτό το καλοκαίρι, πριν αμοληθείτε στις διακοπές σας ανά την χώρα ή/και ανά την Υφήλιο, μην πακετάρετε μια φορά την Αγένεια ρε, ξεχάστε την στο σπίτι έξω από το ψυγείο μήπως και μουχλιάσει και χαθεί, να μιλάτε όμορφα όπως σας μιλάνε, να κοιτάτε τον άλλον στα μάτια, αν σας χαμογελάει και είναι ευγενικός σκάστε και κανένα ελαφρό μειδίαμα, δεν θα υποβιβαστεί η κοινωνική σας τάξη από τον δίλεπτο συγχρωτισμό σας με τους Πληβείους. Είναι εκεί για να κάνουν τις διακοπές σας ευχάριστες. Κι άμα δείτε πως το αξίζουν, αφήστε και κανένα μπΕρμπουάρ, δεν θα σωθείτε από το 5Ευρω, έλεος κάπου» έλεγε ο κ. Χρήστος Μάρτζος, συμπολίτης επιχειρηματίας τουρισμού.
