«Τις τελευταίες ημέρες, η δυσοσμία έχει κάνει εκ νέου την εμφάνιση της στην πόλη του Βόλου. Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, υποδεχτήκαμε την προηγούμενη εβδομάδα τα αποτελέσματα της συνεχιζόμενης έρευνας Green Your Air από την ομάδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τους Γουργουλιάνη – Σαχαρίδη, η οποία ξεκίνησε έναν χρόνο πριν για να επικαιροποιήσει τα δεδομένα της αέριας ρύπανσης στην πόλη μας.
Η έρευνα λίγο πολύ έδειξε αυτό που όλοι περιμέναμε με βάση την κοινή λογική, αυτό που εξάλλου έχει επιβεβαιωθεί και με άλλες έρευνες των τελευταίων 15 ετών, ότι δηλαδή ο Βόλος έχει ένα συνεχιζόμενο πρόβλημα αέριας ρύπανσης, η οποία έχει επίπτωση επάνω στην υγεία των κατοίκων του.
Να σημειώσω μια λεπτομέρεια η οποία εύλογα περνά απαρατήρητη από τον περισσότερο κόσμο. Οι μετρήσεις της ομάδας αφορούν τα μικροσωματίδια PM2,5 και αυτά καθιστούν τα αποτελέσματά της ακόμη περισσότερο σοβαρά.
Τι είναι όμως αυτά τα σωματίδια ;
Είναι σωματίδια ρύπανσης εξαιρετικά μικρού μεγέθους (διαμέτρου μόλις 2,5 μικρόμετρα), το οποίο ισοδυναμεί περίπου μόλις με το 3% μιας ανθρώπινης τρίχας. Το πολύ μικρό τους μέγεθος τα καθιστά «ανθεκτικά», παραμένουν δηλαδή αιωρούμενα στην ατμόσφαιρα για πολύ μεγαλύτερο διάστημα, αυξάνοντας εκθετικά την πιθανότητα για τους ενήλικες και τα παιδιά να τα εισπνεύσουν. Όταν λοιπόν τα εισπνεύσουμε, αυτά τα μικρά σωματίδια είναι ιδιαίτερα διεισδυτικά, φτάνοντας στα τελικά τμήματα του πνεύμονα. Πολλά μάλιστα από αυτά, λόγω του μικρού μεγέθους τους, τρυπώνουν πέρα και από τον τελικό φραγμό με αποτέλεσμα να περνούν από το αναπνευστικό στην συστηματική κυκλοφορία και να δίνουν βλάβες και σε άλλα συστήματα, κυρίως στο καρδιαγγειακό.
Λόγω αυτής τους ιδιότητας, η Αμερικάνικη Καρδιολογική Εταιρεία διατύπωσε ρητά :
« Η έκθεση σε σωματίδια PM 2,5 για μερικές μόνο ώρες ή λίγες εβδομάδες μπορεί να αυξήσει κατακόρυφα τα καρδιοαγγειακά συμβάματα, ενώ έκθεση για ακόμη μεγαλύτερο διάστημα ελαττώνει σαφώς το προσδόκιμο ζωής από μήνες έως και χρόνια». Είναι κανένας που δεν το κατάλαβε ;
Πολλές μάλιστα έρευνες καταδεικνύουν σαφή συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης της εγκύου στα PM 2,5 και της ύπαρξης γενετικών ελαττωμάτων ή και τερατογένεσης σε έμβρυα.
Τα πράγματα, λοιπόν, είναι σοβαρά. Πολύ σοβαρά. Και δεν αφορούν μόνο το αναπνευστικό όπως πιστεύουμε. Αφορά το σύνολο της ποιότητας της ζωής, της νοσηρότητας μας εν γένει, τα παιδιά που μεγαλώνουν σε αυτή την πόλη, ακόμη και τα παιδιά που ακόμη δεν έχουν καν γεννηθεί.
Στον αντίποδα αυτής της σοβαρότητας, έχουμε την αντίδραση των «αιρετών αρχόντων». Όχι μόνο αμφισβητούν τα αποτελέσματα της έρευνας (με ποια επιχειρήματα άραγε;) , αλλά προβαίνουν σε συκοφαντίες εναντίον των επιστημόνων χαρακτηρίζοντας τους ως «εγκάθετους» και «συνωμότες». Είναι γραφικά αχρείαστο να βγούμε και να υπερασπιστούμε τον Γουργουλιάνη και την υπόλοιπη ομάδα. Γιατί πολύ απλά δεν το χουν ανάγκη. Η προσφορά τους στην υγεία των Θεσσαλών, και οι πολλές δεκαετίες ουσιαστικής έρευνας που έχουν ήδη πίσω τους είναι η σφραγίδα της συνολικής τους σημαντικής διαδρομής. Θα πρέπει να είναι κανείς πολύ παράφρων ή πάρα πολύ «κοντός» (πνευματικά εννοώ και ονόματα κοντών δεν λέμε) για να αμφισβητήσει το κύρος και την ποιότητα της δουλειάς τους.
Όλα αυτά γεννούν το αυτονόητο ερώτημα ; Γιατί η πολιτεία αντιστέκεται ; Γιατί επιμένει, πέρα από το προφανές, να υποστηρίζει ότι «δεν υπάρχει καμία ρύπανση» ;
Να διδαχτούμε εάν θέλετε και από το παράδειγμα του κορωνοιού : Τον ξέρει τον COVID-19 ο Μητσοτάκης ; Όχι. Ποιος τον ξέρει ; Ο Τσιόδρας. Επομένως ο Μητσοτάκης είπε στον Τσιόδρα : «Καθηγητά μου καλέ, εσύ που είσαι ο ΕΙΔΙΚΟΣ, θα μας πεις και εμάς τους υπολοίπους τι να κάνουμε». Έτσι, λοιπόν, η Ελλάδα πέρασε μέχρι στιγμής την πανδημία ήπια, χάσαμε και 200 ανθρώπους, οι περισσότεροι υπερήλικες και με συνοδά προβλήματα, και δεν γίναμε Βραζιλία να σκάβει η φαγάνα τα χωράφια στις φαβέλες για να πετάμε πτώματα μέσα.
Τόσο δύσκολο τελικά είναι να κάνουμε το ίδιο και στον Βόλο ; Να ακούσουμε επιτέλους τους ειδικούς ! Η λύση θα έρθει διαχρονικά από εκείνους, όχι από τον κάθε αιρετό που ενδεχομένως δεν αναπνέει καν τον αέρα αυτής της πόλης.
Συγγνώμη για το μακροσκελές και κουραστικό της ανάρτησης. Μια χαρά γράφουμε τα αστεία μας στο facebook, απλά έρχεται ένα βράδυ που θα ξυπνήσεις για να πιείς νερό και θα πας να ανοίξεις το παράθυρο για να δεις «αν χάλασε ο καιρός» και τότε θα χιμήξει στο σπίτι σου αυτό το σύννεφο, αυτή η μπόχα του καμένου λαδιού, και τα παιδιά σου θα κοιμούνται δίπλα. Και τότε είναι που ξυπνάς απότομα και λες ότι κάτι επιτέλους πρέπει να γίνει και ότι οι δικαιολογίες στέρεψαν.
Θα βρεθεί λύση, να ξέρετε. Θέλουν, δεν θέλουν. Γιατί απλά δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Το θέμα είναι να είμαστε και εμείς εδώ για να το ζήσουμε και να χτυπήσουμε παλαμάκια. Η ιστορία θα μας κρίνει. Όλους. Αμείλικτα. Να κριθούμε όμως τώρα. Που η παρτίδα ακόμα παίζεται.
» τονίζει ο παιδίατρος, κ. Γιώργος Χαρίτος.
