Ακούγεται μία επιχειρηματολογία, η οποία προέρχεται κυρίως από ανθρώπους φιλικά διακείμενους προς τη Δημοτική Αρχή Μπέου ότι «αν επρόκειτο να χτίσουμε ένα νοσοκομείο, θα έπρεπε να ρωτήσουμε τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που θα κτιστεί;» Ενδεχομένως ναι ίσως και όχι. Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται ορισμένοι είναι ότι κανείς δεν μπορεί να αφαιρέσει το δικαίωμα από τον οποιονδήποτε φορέα να διενεργήσει ένα δημοψήφισμα για κάτι που τον αφορά άμεσα. Πρόκειται για ένα κορυφαίο στοιχείο της άμεσης δημοκρατίας που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε άλλες περιπτώσεις. Αλλά η διαβούλευση στην πόλη αυτή είναι έννοια περιττή και απεχθής θα έλεγα. Αλίμονο αν «ποινικοποιήσουμε» το γεγονός ότι κάποιοι έχουν άποψη για ένα σημαντικό θέμα και την εκφράζουν με θεσμικό τρόπο. Προφανώς και έχουν συνηθίσει να ακολουθούν, να υπακούν ή απλώς να υποκύπτουν σ ‘ αυτό που πιστεύει ο ισχυρότερος, αλλά ευτυχώς για εμάς υπάρχουν και διαφορετικοί άνθρωποι στην πόλη.
Άποψη
Στον αντίποδα, ενώ κάποιοι θεωρούν ότι οι δικηγόροι δεν δικαιούνται να έχουν λόγο για το που θα γίνει ένα Δικαστικό Μέγαρο που θα είναι ο κατεξοχήν χώρος δουλειάς τους, ακόμη και ο τελευταίος πολίτης αυτής της πόλης εξασκεί το δικαίωμα να διατυπώνει άποψη για το αν και που θα κατασκευαστεί ένας πλωτός σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου. Έχουμε όλοι άποψη για όλα τελικά. Γνώση έχουμε για να έχουμε και άποψη;
