Κάτι σαν «προγραμματικές δηλώσεις» μιας ενδεχόμενης οικουμενικής κυβέρνησης διάβασα τις θέσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα. Μιλώντας στο επετειακό τεύχος του περιοδικού της Βουλής «Επί του… περιστυλίου», εκτίμησε ότι θα χρειαστούμε άλλα 40 χρόνια -και υπό την προϋπόθεση ότι σε αυτή την περίοδο θα προχωρήσουν αποφασιστικά ορισμένες βασικές μεταρρυθμίσεις και ότι θα καταφέρνουμε να επιτυγχάνουμε πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 2% του ΑΕΠ ετησίως- για να διασφαλίσει η Ελλάδα την ευημερία της και να επιστρέψει σε δημόσιο χρέος 60% του ΑΕΠ. Εκτιμώ ότι οι αναφορές του είχαν αρκετά έντονη πολιτική χροιά. Περισσότερη από αυτή που θα περίμενε κανείς από έναν τεχνοκράτη τραπεζίτη και προφανώς δεν περιορίστηκε μόνο σε οικονομικά μέτρα που είναι απαραίτητα. Η προτεραιοποίηση της Παιδείας, της Υγείας και του Περιβάλλοντος, σκιαγραφεί ουσιαστικά μια πολιτική στάση, την οποία ενδεχομένως να ήθελε να ασκήσει ως πρωθυπουργός, ζηλεύοντας την διαδρομή του πρ. τραπεζίτη – πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου. Ίσως…
