«Μια φορά κι ένα καιρό υπήρχε ένα μεγάλο κράτος στα βόρεια σύνορά της Ελλάδας, η Βουλγαρία, που για δεκαετίες πολλές το «βλέμμα» του κοίταζε νότια και που «τρέφονταν» με ένα αφήγημα το οποίο χοντρικά είχε βαπτίσει «θέλω κι εγώ να έχω δική μου παραλία και να κάνω μπάνιο στα ζεστά νερά του Αιγαίου πελάγους». Αλυτρωτισμό το λένε αυτό σε άλλα βιβλία. Προσωρινά μάλιστα είχε καταφέρει να το κάνει αυτό πράξη και να κατακτήσει παραλίες με ζεστά νερά. Κι επειδή ένα παραμύθι έχει πάντα κακούς, οι Βούλγαροι φάνηκαν ιδιαιτέρως σκληροί εκείνη την περίοδο με τον ντόπιο ελληνικό πληθυσμό. Χρόνια αργότερα το μεγάλο αυτό κράτος, η Βουλγαρία, έγινε μέλος μιας μεγάλης οικογένειας κρατών με το όνομα Ευρωπαϊκή Ένωση. Και ζουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα και ούτε που ξανακούσαμε για μπάνια στο «δικό μας Αιγαίο» (με χαρά έρχονται και πλερώνουν τις ξαπλώστρες τους στη Χαλκιδική) και το Μπάνσκο έγινε για μια δεκαετία τουλάχιστον προάστιο της Θεσσαλονίκης» έλεγε το μέλος της «Δράσης» στη Μαγνησία, κ. Σταμάτης Παπαδήμος.
