«Είναι οικονομία χρόνου να μας στέλνετε μήνυμα όσοι ΔΕΝ έχετε τα παιδιά άρρωστα. Είστε απλά λιγότεροι. Και εδώ που τα λέμε, τα σχολεία είναι κλειστά ακόμα και είμαστε εξωτερικούς χώρους κι αν δεν είπαμε “kalo xeimona” καλώς να ορίσει και τα υπόλοιπα τα φαντάζεστε. Βεβαίως πολλά από αυτά τα άρρωστα παιδιά, Covid είναι, κι αν αληθεύουν οι γραφές 8 στα 10 επιεικώς και “δέλτα”. Το παρήγορο, η εικόνα παραμένει σχετικά ήπια πάρα τα θρυλούμενα, από τις ΗΠΑ έρχονται μηνύματα για μεγάλη αύξηση των νοσηλειών και σφοδρότητα, εδώ όμως είναι greeksummer και αυτά μπορούν να περιμένουν.
Και όταν σας λένε οι γιατροί σας “κάνε ένα rapid και ειδοποίησε μας” να μην λέτε ιστορίες για αγρίους ότι δήθεν οι μπατονέτες είναι ποτισμένες με κάποια πανάρχαια κατάρα και το παιδί θα πάθει ζημιά στον εγκέφαλο, αν καθίσουμε και μιλήσουμε για ζημιές στον εγκέφαλο θέλουμε δύο ζωές για να μιλάμε σε ετούτη την χώρα και πάλι κάτι θα περισσέψει perhaps. Ούτε να λέτε, “ας το δει πρώτα ο γιατρός” γιατί αυτά τα έχουμε ξαναπεί, τον Dr. House να έχεις παιδίατρο είναι εξαιρετικά δύσκολο να διακρίνει εάν η ίωση που βλέπει κλινικά είναι κορωνοϊός, τα ειδικά σημεία και συμπτώματα είναι ελάχιστα και ενίοτε άτυπα, κυρίως στα μικρά παιδιά. Και δεν είναι μόνο θέμα “μην κολλήσει ο γιατρός” που λέτε μερικοί, αλλά κι αυτό να το συζητήσουμε γιατί στην “δέλτα” δεν εξαιρείται κανείς. Είναι ότι εσύ δεν θα έμπαινες στο ιατρείο όταν θα ήξερες ότι λίγο πριν στο ίδιο κρεβάτι είχα ένα παιδάκι με Covid, αυτό λοιπόν που δεν θα ήθελες να σου κάνουν όταν έρχεται η σειρά σου να μην το ξεχνάς.
Κι αν τίποτα από τα παραπάνω δεν πείθει, να μου απαντήσετε στο εξής. Ξεκινούν τα σχολεία. Έχει το παιδί πυρετό. Κρατά ο πυρετός δύο ημέρες μόνο. Πότε θα ξαναστείλετε το παιδί στο σχολείο; Υπό κανονικές συνθήκες πιέσεως και θερμοκρασίας, θα λέγαμε να μείνει 2 ημέρες απύρετο και να επιστρέψει. Εάν όμως είναι Covid το παιδί πρέπει να απομονωθεί περισσότερο. Χωρίς τεστ, πως θα μάθουμε; Αν εσύ στείλεις το παιδί με την “δέλτα” με ένα εικοσιτετράωρο απυρεξίας πίσω, κινδυνεύεις να κολλήσεις όλη την τάξη. Και κάπως έτσι, τον ένα μήνα εσύ και τον άλλο μήνα η άλλη, τελείωσε η τάξη και για φέτος, happy webex everybody και να λήξουμε την σεμνή τελετή.
Το κλειδί λοιπόν είναι η ενσυναίσθηση. Και το ξέρω ότι την λέξη την έχουμε κάνει λάστιχο, είναι πιασάρικο και της μοδός ότι γράφεις να πετάς και την λέξη “ενσυναίσθηση” στο τέλος, αλλά εγώ σας ζητώ φέτος σε αυτή την λέξη να δώσουμε περιεχόμενο και να το κάνουμε πράξη. Να προστατεύσουμε ο ένας τον άλλο, την σχολική μας τάξη, τις οικογένειες που κουβαλούν πίσω τους αυτά τα παιδιά. Από αλλού δεν έχουμε να περιμένουμε, ούτε υπάρχει και “θα δούμε”, δεν θα δούμε τίποτε γενικώς, κι αν ζούσε ακόμα ο Σαραμαγκου θα μας έκανε τον λογαριασμό “πόσοι τυφλοί χρειάζονται για μια τυφλότητα” , γιατί περί τούτου πρόκειται, τυφλά θα πάμε έως το τέλος, τουλάχιστον αν κρατάμε ο ένας το χέρι του άλλου θα είναι έτι δυσκολότερο να χαθούμε στην πορεία» σημειώνει ο συμπολίτης παιδίατρος, κ. Γιώργος Χαρίτος.
