Έπειτα από δεκαετίες αδράνειας στη διαχείριση των απορριμμάτων, η κυβέρνηση βάζει φωτιά στα… σκουπίδια. Υιοθέτησε το καλοκαίρι του 2020 το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων βάζοντας την Ελλάδα να πετύχει την «εξαφάνιση» του υπολείμματος των απορριμμάτων το 2030, πέντε χρόνια πριν από την υπόλοιπη Ευρώπη. Από το 80% των σκουπιδιών που θάβονται σήμερα σε χωματερές, δηλαδή, θα πρέπει τότε να καταλήγει μόνο το 10%. Αυτό όμως επιτυγχάνεται μόνο με την καύση. Παραδόξως, οι αέριοι ρύποι των εργοστασίων καύσης δεν θεωρούνται πρόβλημα καθώς παράγονται ταυτόχρονα ηλεκτρισμός και θερμότητα. Ήρθε λοιπόν η ώρα να …δικαιωθεί και ο Μανιάτης και ο Φάμελλος. Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο καλό είναι να θυμηθούμε την προϊστορία του θέματος.
Η πολιτική απόφαση δυνατότητας στην τσιμεντοβιομηχανία να καίει “καύσιμα απόβλητα προερχόμενα από απορρίμματα” δόθηκε με την απόφαση του στις 10-1-2014 του τότε υπουργού Περιβάλλοντος Μανιάτη επί κυβέρνησης ΝΔ -ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο το 2017 επί υπουργίας Φάμελλου η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτοί που επέτρεψαν στην ΑΓΕΤ ως συνέχεια της απόφασης Μανιάτη, να μεταφέρει προς καύση τους εν λόγω τόνους με πλοία στο λιμάνι της, δίδοντας της το πράσινοι φως ουσιαστικά για την καύση σκουπιδιών σε μεγάλες ποσότητες. Αποδεικνύεται περίτρανα πόσο μακριά έβλεπαν οι άνθρωποι. Μάλιστα, μέχρι και το τελευταίο ΕΣΠΑ η Ε.Ε. έδινε κονδύλια για τέτοια εργοστάσια, όπως κάνει αυτή τη στιγμή για επτά μονάδες στην Πολωνία. Όμως στο ερχόμενο ΕΣΠΑ δεν θα επιδοτούνται ούτε τα εργοστάσια καύσης ούτε και οι μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων (ΜΕΑ) στο σύνολό τους παρά μόνο συγκεκριμένα τμήματά τους όπως εκείνα που θεωρείται ότι συμβάλλουν στην ανακύκλωση-ανάκτηση υλικών.
Η έλλειψη γενναίας ευρωπαϊκής χρηματοδότησης ενισχύει τις απόψεις όσων στην κυβέρνηση λένε ότι δεν πρέπει να γίνουν τόσο μεγάλες επενδύσεις για καυστήρες. Υποστηρίζουν ότι πρέπει η δουλειά να δοθεί στους τσιμεντάδες, οι οποίοι, την ίδια στιγμή, διαμαρτύρονται επειδή πληρώνουν πολύ ακριβά για ηλεκτρική ενέργεια. Και οι τσιμεντάδες απολύτως πρόθυμοι και επιχειρηματικά έτοιμοι είναι. Οικολογικά δεν νομίζω αλλά τελικά αυτό φαίνεται ότι πολύ λίγους απασχολεί. Εάν αναλάβουν να καίνε εκείνοι τα καύσιμα από σκουπίδια (RDF), όχι μόνον θα γλιτώσουν το κόστος του ρεύματος αλλά θα πληρώνονται κι από πάνω .Στη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη λειτουργούν πολλοί καυστήρες σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ειδικά σε περιοχές με έντονο βιομηχανικό παρελθόν και δίκτυα τηλεθέρμανσης. Στα Βαλκάνια δεν υπάρχει κανένας. Η Βουλγαρία ξεκίνησε να δίνει τα σκουπίδια στις τσιμεντοβιομηχανίες, ανεβάζοντας στα ύψη την αέρια ρύπανση, ενώ κάποια στιγμή δημιουργήθηκε σοβαρό πρόβλημα επειδή αρνούνταν να παραλάβουν ζητώντας αυξήσεις. Η Σλοβενία τα στέλνει για καύση στην Αυστρία με συνέπεια να βρεθεί σε αδιέξοδο όταν έκλεισαν τα σύνορα λόγω πανδημίας» επισημαίνει ο συμπολίτης γιατρός, κ. Απόστολος Παντσάς.
