Τελικά το δημοτικό συμβούλιο Βόλου δεν «καταδέχτηκε» να βγάλει ψήφισμα για τον Μπουτάρη γιατί λέει, η πλειοψηφία, ότι ψηφίσματα βγάζει μόνον για την πόλη και τίποτα άλλο. «Πατριώτες», «Τοπικιστές» οι άνθρωποι…έτσι ερμηνεύεται..προς Θεού δεν είναι ότι συμφωνούν με τέτοιες ενέργειες. Εννοείται ότι θα τα περιμένουμε αυτά τα ψηφίσματα υπέρ της πόλης στο εγγύς μέλλον. Ακούγοντας όλη αυτή τη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο μου ήρθε στο νου ένας πίνακας στον οποίον , στο μακρινό 1933, μέσα από την υπερρεαλιστική του οπτική ο Νταλί απεικονίζει την κυνική εξουσία ( το πρόσωπο είναι του Λένιν αν το προσέξει κάποιος) τη γύμνια της, την φαλλοκρατική της αυταρχικότητα ( το ένα κωλομέρι μακραίνει ώστε να προσομοιάζει με ανδρικό όργανο που όμως έχει φούρκα υποστύλωσης για να μπορεί να είναι όρθιο να μην σέρνεται στη γη). Οι φούρκες αυτές (στην δικιά μας περίπτωση) , είναι τα ασύστολα και ανεξέλεγκτα ψεύδη, είναι τα διάφορα παπαγαλάκια της δημοτικής εξουσίας και βεβαίως -βεβαίως οι τηλεοπτικοί, μεσημεριανοί κατά κύριο λόγο, υποστυλωτές του «πολιτικού ανδρισμού» της . Ο πίνακας που τιτλοφορείται «το αίνιγμα του Γουλιέλμου Τέλλου» στην πραγματικότητα θέλει και με το τίτλο να μιλήσει για τη σαδιστική συμπεριφορά της εξουσίας ( εν προκειμένω της πατρικής εξουσίας που βάζει στο κεφάλι του παιδιού του ένα μήλο για να αποδείξει την ατομική του δεινότητα) . Αν θα ήθελε κάποιος να αποτυπώσει με μία εικόνα τη δημαρχιακή πενταετία Μπέου με μία μόνον εικόνα θα αρκούσε αυτός ο πίνακας του Νταλί να πει τα πάντα : γυμνά οπίσθια, σεξισμός, φαλλοκρατία, παραμύθι, κάποια σπουργιτάκια να «τσιμπολογάνε», και τούς «ιδανικούς πρόθυμους» να στηρίζουν σαν φούρκες είτε το ψευτο-μόριο είτε τον γείσο του καπέλου του πάτρωνα που σκιά αφήνει στα μάρμαρα του πολιτικού πολιτισμού και της ευπρέπειας. Στην τελική το δίλημμα δεν το έχει ο Τέλλος αλλά ο μέσος πολίτης ο οποίος καλείται να δεχτεί η να απορρίψει τον κάθε μικρό και ασήμαντο που τη βλέπει Λένιν» αναφέρει ο συμπολίτης γιατρός, πρώην αντιδήμαρχος Βόλου, κ. Απόστολος Παντσάς.
