Μετά λύπης μου διαπίστωσα ότι η ΑΓΕΤ Ηρακλής δεν έχει άλλα τσιμέντα να μας δώσει, για μερεμέτια που είναι απαραίτητα να γίνουν στην πόλη, αναγκαζόμενη πλέον να μας δώσει λεφτά. Είδε και απόειδε που λέτε η διοίκηση της τοπικής τσιμεντοβιομηχανίας και αφού δεν βρήκε ανταπόκριση στα αιτήματά της να μας χορηγήσει με τσιμέντο, νερό ή ότι άλλο υποτίθεται ότι χρειαζόμαστε ως δήμος στράφηκε στα μετρητά. Τι να πεις κανείς. Τέτοια δυσκολία που αντιμετώπισε η εταιρία, μην το βρει κανείς μπροστά του. Να θυμίσω ότι στα αλλεπάλληλα ερωτήματα που είχε καταθέσει ο δημοτικός σύμβουλος Βόλου Νίκος Μόσχος για τη χορηγία της ΑΓΕΤ Ηρακλής για τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις, κάποια στιγμή που εδέησε να απαντήσει ο αντιδήμαρχος Γιώργος Τόρης, υποστήριξε ότι η εταιρία μας έδινε υλικά για έργα που γίνονταν στην πόλη, προσπαθώντας να δικαιολογήσει με αυτό τον τρόπο την παράκαμψη της διαδικασίας που προβλέπεται από το νόμο για την αποδοχή δωρεών από ιδιώτες τα προηγούμενα χρόνια, την οποία ωστόσο ακολούθησαν προχθές φέρνοντας στη δημοτική επιτροπή την έγκριση της χορηγίας (Αρ. απόφασης 1086/2024). Αν υπάρχουν δύο πράγματα για τα οποία θα θυμάμαι τον κ. Τόρη, μετά την αποχώρησή του από την πολιτική, που δεν είναι και δα μακριά, είναι η φράση του όταν ανέλαβε τη διοίκηση της ΔΕΥΑΜΒ ότι θα φτάσουμε να πουλάμε νερό στα νησιά Φίτζι (!!!) και ότι η χορηγία της ΑΓΕΤ στον Δήμο Βόλου γίνεται σε είδος (!!!). Ελπίζω να μην συμπεριλαμβάνουν και τους ρύπους με τους οποίους μας «χορηγεί» καθημερινά η τσιμεντοβιομηχανία, στους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να ευγνωμονούμε την εταιρία και να την τοποθετούμε στους μεγάλους χορηγούς της πόλης.
