«Σχισμένα χαρτόκουτα, σχισμένες ελπίδες, σχισμένες ζωές. Κι απ’ αυτή τη σχισμή πλημμυρίζει σκοτάδι και δυστυχία ο κόσμος μας. Απ’ την ίδια δραπετεύει το φως, με αυτούς που ποτέ δε θα δικαστούν για τα κρίματά τους: τον αριβίστα πολιτικό, τον πολεμοχαρή στρατηγό, τον συμφεροντολόγο πωλητή όπλων, τον άπληστο διακινητή ψυχών, τον ρατσιστή διώχτη, τον νοικοκυραίο γραφειοκράτη. Τον οδηγό που σε πάτησε, αφού όλοι οι προηγούμενοι σε είχαν τσαλαπατήσει σε κάθε επίπεδο. Ίσως αυτός, που έφταιξε λιγότερο απ’ όλους εκείνους, να την πληρώσει παραπάνω. Σίγουρα όμως εσύ παιδί μου δεν έφταιξες σε τίποτα, μα πλήρωσες για όλα τους τα κρίματα» έλεγε, παίρνοντας ως αφορμή το τραγικό τέλος για ένα πεντάχρονο αγοράκι στη Μόρια που παρασύρθηκε από φορτηγό, την ώρα που ήταν κρυμμένο σε μια χαρτόκουτα, ο γενικός γραμματέας του τοπικού τμήματος Μαγνησίας του Συλλόγου Εργαζομένων Περιφέρειας Θεσσαλίας, κ. Ευάγγελος Κάβουρας.
