Πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ τι κουβαλάνε μέσα τους αυτοί που επικρίνουν την Μαρία Καρυστιανού που έχασε την κόρη της στα Τέμπη, επειδή τολμάει και χαμογελάει. Θα την ήθελαν μια ζωή να θρηνεί ως μαυροφορεμένη γυναίκα, όπως έκαναν παλιά οι γιαγιάδες μας και να μην ασχολείται με την πολιτική, αφήνοντάς την στους ειδήμονες που μας κυβερνούν. Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που αναρωτιούνται που βρίσκει το κουράγιο να κάνει όσα κάνει. Κι όμως, το κίνητρο για τη δικαίωση της μνήμης του παιδιού της, μια γυναίκα την κάνει να κινήσει βουνά. Μου άρεσε το σχόλιο της Μαρίας-Χριστίνας Μπακλαβά που ανάρτησε μια κοινή τους φωτογραφία με την πρόεδρο της «Ελπίδας…» και έγραψε: «Μια κοινωνία που αρχίζει να δικάζει το χαμόγελο των ανθρώπων, κινδυνεύει να συνηθίσει τη θλίψη ως κανονικότητα. Όταν δε, είναι γυναίκες αυτές που χαμογελούν, η καταδίκη μοιάζει να είναι πιο βαριά….» δείχνοντας ότι υπάρχει και οσμή μισογυνισμού στα όσα γράφονται.
Με προβλημάτισε όμως το γεγονός ότι δεν υπάρχει το κατάλληλο φίλτρο για όσους εντάσσονται στο Κίνημα, γεγονός το οποίο μπορεί να αποτρέψει άλλους από το να ακολουθήσουν την «μητέρα των Τεμπών». Όταν εντάσσεις ανθρώπους που γυρνούν από το ένα κόμμα στο άλλο, τότε κινδυνεύεις να χάσεις την δυναμική ενός φρέσκου πολιτικού σχηματισμού. Επειδή θέλω να είμαι συγκεκριμένος, είδα να ακολουθεί την κα Καρυστιανού στις συναντήσεις της στη Λάρισα, ο γνωστός συμπολίτης Γιάννης Γρηγορίου. Πρώην πρόεδρος του συλλόγου εστίασης, πρ. δημοτικός σύμβουλος Βόλου με τον συνδυασμό του Μαργαρίτη Πατσιαντά που στηρίχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Υποψήφιος με τους «Ελεύθερους Ξανά» του αντιεμβολιαστή γιατρού Φαίδωνα Βόβολη τον Ιούλιο του 2023, λαμβάνοντας 644 ψήφους. Πιο παλιά, τον Σεπτέμβριο του 2015, υποψήφιος με την Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη, που εύχονταν «ψόφο» και «καρκίνο» στους πολιτικούς του αντιπάλους κλπ. Αλήθεια, τέτοιους ανθρώπους θέλει να την εκπροσωπούν η κα Καρυστιανού;
