«Πολλοί συνάνθρωποί μας, μετά από ατυχήματα ή εγκεφαλικά επεισόδια, παρά τις προσπάθειές μας, είναι εγκεφαλικά νεκροί. Μ’ αυτή τη διαπίστωση, απογοητευμένοι χαλαρώνουμε. Σε κανέναν δεν περνάει η σκέψη ότι μπορούν να γίνουν δωρητές οργάνων. Συνήθως δεν υπάρχει κρεβάτι στη Μονάδα. Καμία ΜΕΘ δεν δέχεται άρρωστο εγκεφαλικά νεκρό. Άρα, διασωληνωμένος στον απλό θάλαμο μέχρι με τρόπο να το πούμε στους συγγενείς. Αν ήταν δωρητής οργάνων, κανείς δεν ξέρει, κανείς δεν ενδιαφέρεται, δεν ξέρω αν υπάρχει η πλατφόρμα να το ψάξει κανείς. Εξάλλου, πρέπει πάλι να ερωτηθούν οι συγγενείς. Και όταν τους το πούμε και να θέλουν, δεν μπορεί να γίνει η δωρεά. Μπορούμε να γίνουμε Ισπανία ή Κροατία και να φύγουμε από την τελευταία θέση στις δωρεές οργάνων; Κατά τη γνώμη μου ναι, αλλά θέλει καιρό. Η ενημέρωση πρέπει να ξεκινήσει από τα σχολεία. Η εκκλησία είναι στο πλευρό μας. Πρέπει και οι ιερείς να μας βοηθήσουν, καθώς οι εγκεφαλικοί θάνατοι είναι θάνατοι, δεν χωράει θαύμα που όλοι στις δύσκολες στιγμές μας πιστεύουμε. Ο εγκεφαλικός θάνατος διαπιστώνεται πάντα στη ΜΕΘ σε ιδανικές συνθήκες διατήρησης του σώματος. Χρειάζεται ενημέρωση των ανθρώπων και εμπιστοσύνη στο σύστημα ότι δεν πρόκειται κανείς να πεθάνει για να του πάρουμε τα όργανα. Πολιτικά δεν μας λείπει η νομοθεσία για όλα. Πρόσφατα με την αποδοχή της δωρεάς του Ιδρύματος Ωνάση για το Μεταμοσχευτικό Κέντρο, ψηφίσαμε τους 13 συντονιστές στις 13 Περιφέρειες, στα πρότυπα της Ισπανίας, οι οποίοι καλούνται και επιλαμβάνονται σε τέτοιες καταστάσεις, ενημερώνουν και συνεργάζονται με τις ΜΕΘ. Η ενημέρωση των συγγενών γι’ αυτή την πιθανότητα πρέπει να γίνεται από συγκεκριμένους ανθρώπους. Μετά την πανδημία θα έχουμε στο σύστημα διπλάσιες κλίνες ΜΕΘ που θα συμβάλουν πολύ σε αυτό τον σκοπό. Νομοθετήσαμε ο συναισθηματικός δότης (συγγενείς) αν δεν είναι συμβατό το μόσχευμα να δίνεται σε άλλον άνθρωπο, που είναι συμβατό και ο άνθρωπός του να μπαίνει πρώτος στη λίστα των υποψηφίων προς μεταμόσχευση» τονίζει ο βουλευτής Μαγνησίας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Αθανάσιος Λιούπης.
