«Κι ύστερα αυτοί είπαν ότι τα παιδιά δεν κολλάνε αλλά μετά εμείς είπαμε κολλάει και θα μεταδώσουν στους παππούδες. Κι είπανε κι αυτοί εντάξει να τα κλείσουμε αλλά εμείς είπαμε ότι δεν θέλουμε αλλά μας είπαν είναι ωρολογιακές βόμβες.
Κι ύστερα είπαμε και μεις να ανοίξουν αλλά με τα παιδιά πιο αραιά, αλλά είπαν κι εκείνοι δεν έχουμε αίθουσες και να οριστεί να γίνει με μάσκα, αλλά εμείς δεν θέλαμε για να μην πέσουν τα οξυγόνα και τα μονοξείδια και είπανε κι αυτοί τότε όχι και να κλείσουν και να κάνουμε με κομπιούτερ κι είπαμε κι εμείς εντάξει ναι. Έπειτα μετά είπαμε ότι δεν πάει άλλο και όπως να ανοίξουν ξανά αλλά εκείνοι συμφώνησαν με σελφ τεστ και ας είναι τα Λύκεια και Γυμνάσια, αλλά εμείς είπαμε και για Δημοτικά, και τότε εκείνοι είπαν όχι-όχι αλλά τα βάλανε για 10 Μάη. Ύστερα όμως τελικά θέλαμε τους σταθμούς αλλά ετούτοι οι μικροί φιλιούνται και αγκαλιάζονται και ορίστηκε όπως να γίνει για 24, αλλά εμείς τότε διαφωνήσαμε και λέγαμε για τώρα, εκείνοι όμως είπαν όχι αλλά εντάξει ως έχει για τις 17.» Επιτροπές σοφών και υπουργοί.
Εδώ και έναν χρόνο μάχονται σε «διαύγεια» εκείνον τον καλτ αντιπρόεδρο του Εδεσσαϊκού. Ακόμη κι εκείνος όμως έβγαζε περισσότερο νόημα. Και εγώ δεν μπορώ κάθε πρωί που ξυπνάω, παρά να κάνω τον σταυρό μου, γιατί κι ο τελευταίος έχει πια καταλάβει ότι σε τούτη την χώρα επιζούμε από καθαρή τύχη και μόνο. Και σκέφτομαι ότι εάν τα παιδιά μας δεν ήταν παιδιά, και ήταν τίποτε δικηγόροι με ριγέ κουστούμια και δερμάτινους χαρτοφύλακες, θα μας είχαν κάνει μια μηνυσάρα, και με όλα αυτά που τους έχουμε κάνει είναι βέβαιο ότι θα χάναμε και θα μας τα είχαν πάρει όλα.
Κι αν σε λίγα χρόνια αυτά τα παιδιά μας ρίξουν μια μούντζα και φύγουν όσο πιο μακριά μας γίνεται, θα βγαίνουμε πάλι στις εκπομπές με ύφος τεθλιμμένης χήρας και θα λέμε για τα brain drain και ότι «χάνουμε τα καλύτερα μυαλά» και θα ανακοινώνουμε ότι έχουμε «σχέδιο» (είναι πάντα πιασάρικο να λες ότι δήθεν υπάρχει κάποιο «σχέδιο» εν γένει) για να γυρίσουν πίσω. Καλά θα κάνουν, όμως, να μείνουν εκεί που είναι. Και να μην γυρίσουν. Γιατί αν γυρίσουν…πάλι εμάς θα βρουν. Εμάς που είμαστε «λίγοι» γενικώς. Και στα παιδιά μας αξίζει κάτι καλύτερο. Και όχι εμείς…» καυτηριάζει ο συμπολίτης γιατρός, κ. Γιώργος Χαρίτος.
