«H μείωση του χρόνου πλήρους απασχόλησης δεν είναι μόνο απαραίτητη για την κοινωνική συνοχή και βιωσιμότητα στις νέες συνθήκες, αλλά αποτελεί και κρίσιμη προϋπόθεση για την αποτελεσματική μετάβαση στην κοινωνία -και όχι στενά στην οικονομία- της γνώσης. Η μείωση του χρόνου εργασίας θα συμβάλει ταυτόχρονα στη βελτίωση των όρων στην αγορά εργασίας, λειτουργώντας σε αναπτυξιακή κατεύθυνση, και στην απορρόφηση της ανεργίας οργανικά σε θέσεις εργασίας που είναι συμβατές με σημερινό το προφίλ του ανθρώπινου δυναμικού. Η μείωση του χρόνου πλήρους απασχόλησης δίνει τη δυνατότητα όχι απλά για επανακατάρτιση στο πλαίσιο της διά βίου μάθησης, αλλά για συνεχή μόρφωση και ενδυνάμωση σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης. Από την άλλη, θα διευκολύνει την είσοδο στην αγορά εργασίας σημαντικών τμημάτων του εν δυνάμει εργατικού δυναμικού που τώρα επιλέγει ή αναγκάζεται να μη συμμετέχει. Νέοι και γυναίκες θα έχουν καλύτερες συνθήκες ένταξης στην παραγωγή, ενώ οι περιορισμοί που οδηγούν σε επιλογές μερικής απασχόλησης θα έχουν μικρότερη σημασία. Αποτέλεσμα θα είναι να μειωθεί η ανεργία, να αυξηθεί σημαντικά η απασχόληση, να αυξηθούν οι μισθοί και να ενισχυθούν σημαντικά τα εισοδήματα των νοικοκυριών. Επίσης, θα γίνει πιο εύκολη και ελκυστική η συμμετοχή σε συνεταιριστικά εγχειρήματα σε σύγκριση με την αυτοαπασχόληση. Πιο σημαντική θα είναι η επίδραση στο κοινωνικό και το πολιτικό πεδίο. Η ιστορική διεκδίκηση των «τριών οκταώρων» για εργασία, ανάπαυση και ψυχαγωγία είναι καιρός να επικαιροποιηθεί στις νέες συνθήκες, διεκδικώντας ένα τέταρτο πεδίο χρόνου, αυτό της συμμετοχής στα κοινά. Αυτό θα αλλάξει όχι μόνο την οικονομία της παραγωγής και την οικονομία του ελεύθερου χρόνου, αλλά και την ποιότητα της δημοκρατίας σε τοπικό και εθνικό επίπεδο» τονίζει ο επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, κ. Γιώργος Σταμπουλής.
