Σιγοτραγουδώ τους στίχους του Φίλιππου Πλιάτσικα… «αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα, θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα…» και σκέφτομαι πόσο έχουμε υποτιμήσει τον πλούτο που διαθέτει η περιοχή μας. Το φυσικό κάλλος της Μαγνησίας, είναι μοναδικό και έχει γίνει σκηνικό ακόμη και για ταινίες του Χόλιγουντ. Μέχρι και ο Ματ Ντέιμον δηλώνει ερωτευμένος με αυτό! Το σημαντικότερο όμως είναι, ότι αποτελεί το καθημερινό σκηνικό της ζωής εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που έχουν επιλέξει συνειδητά να ζουν εδώ και να μεγαλώνουν τις οικογένειές τους, χάρη σ’ αυτή τη μοναδική ποιότητα ζωής που πρόσφερε ο Βόλος. Εξακολουθεί να συμβαίνει αυτό; To θεωρώ αμφίβολο, μιας που οι πολιτικές των τελευταίων κυβερνήσεων υπονομεύουν συστηματικά και με μεθοδικότητα αυτή την ποιότητα ζωής, βάζοντάς μας στη διαδικασία να σκεφθούμε αν είναι βιώσιμο να ζούμε πλέον σε αυτόν εδώ τον όμορφο τόπο και εν τέλει αν αξίζει κιόλας. Δεν είναι ώρα για αφορισμούς, ούτε για φυγομαχίες.
Η Μαγνησία και οι πολίτες της, οφείλουν να δώσουν τη μάχη για την επιβίωση, απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα σίγουρα, αλλά και απέναντι στην προκλητική αδιαφορία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Ένα χρόνο τώρα, οι πολιτικές που εφαρμόζονται στην περιοχή, μετά τα δύο απανωτά πλήγματα της κακοκαιρίας, χαρακτηρίζονται από προχειρότητα και ανεπάρκεια. Μέχρι σήμερα κανένα έργο υποδομής δεν έχει ξεκινήσει στη Μαγνησία, ενώ και τα έργα προσωρινής αποκατάστασης έχουν αρχίσει και εμφανίζουν φθορές, όπως ο δρόμος της Ιωλκού προς το Πήλιο που είχε καταρρεύσει. Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις των κυβερνητικών στελεχών η πεποίθηση των πολιτών είναι ότι η Μαγνησία και οι ανάγκες της έχουν παραγκωνιστεί, καθώς κρίνεται ότι άλλα είναι τα μεγάλα προβλήματα της χώρας και όχι όσα συμβαίνουν στον πολύπαθο αυτό τόπο. Την περίοδο μετά τις καταστροφές, κλήθηκε άμεσα να συνδράμει μία ολλανδική εταιρία με την τεχνογνωσία που διαθέτει, καταθέτοντας ένα σχετικό μαστερ πλαν, η εφαρμογή του οποίου, παραμένει άγνωστο πότε θα ξεκινήσει. Ο νομός είχε να ξεπεράσει και άλλους σκοπέλους, όπως οι πυρκαγιές και οι καταστροφές που επέφεραν στην αγροτική παραγωγή και την κτηνοτροφία. Η κρατική αρωγή, παρά τον πακτωλό χρημάτων που υποστηρίζει το αρμόδιο υπουργείο Κλιματικής Κρίσης ότι έχουν δοθεί, φαίνεται ότι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα διαχείρισης και διαφάνειας, με τις καταγγελίες να γίνονται από βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος, τον Χρήστο Μπουκώρο.
Η ανάδυση της οικονομίας από τον βυθό, που ξεκίνησε με την έναρξη της τουριστικής περιόδου, χρειάστηκε βοηθητικά «μπρατσάκια» τα οποία δόθηκαν έστω και καθυστερημένα, υπό το μορφή voucher, με την πλατφόρμα να λειτουργεί αφού είχε περάσει ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού. Το ποσό του pass ωστόσο υπολειπόταν σε σχέση με τα ποσά που διατίθεντο για διακοπές σε άλλες περιοχές και έτσι η Μαγνησία κατέληξε και πάλι ριγμένη. Τα συνεχή αιτήματα των επιχειρηματιών της εστίασης και των καταλυμάτων, για μία ενισχυτική διαφημιστική καμπάνια δεν βρήκαν ανταπόκριση. Η αρμόδια υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη δεν πέρασε ούτε για καφέ από τη Μαγνησία, το ίδιο και η υφυπουργός της Έλενα Ράπτη. Τα αποτελέσματα της αδιάφορης αυτής πολιτικής για τη Μαγνησία, με εξαίρεση τη Σκιάθο, τα βλέπουν τώρα οι επιχειρηματίες, καθώς ολοκληρώνεται η θερινή περίοδος. Το φαινόμενο με τα νεκρά ψάρια ήρθε σαν ισχυρό χαστούκι, να αποτελειώσει μια περιοχή που εξακολουθεί να βιώνει τις συνέπειες των πλημμυρών που συνέβησαν πριν από ένα χρόνο. Η εκτόνωση της λίμνης Κάρλας που συμπαρέσυρε εκατοντάδες τόνους ψαριών στον Παγασητικό, προκάλεσε εικόνες βιβλικής καταστροφής, ακυρώνοντας τις όποιες προοπτικές του τουρισμού για έναν καλό Σεπτέμβρη. Οι επαγγελματίες βρίσκονται δικαίως στα κάγκελα, και πέρα από την αναζήτηση ευθυνών, πλέον αναζητούνται και κονδύλια για νέες αποζημιώσεις, τη στιγμή όμως που δεν έχει ολοκληρωθεί η καταβολή των αντίστοιχων από τα περσινά φαινόμενα. Σε όλο αυτό το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί ο αρμόδιος υπουργός περιβάλλοντος Θοδωρής Σκυλακάκης, από την άνεση του γραφείου του, δέχεται την συμπολίτισσα υφυπουργό Παιδείας Ζέττα Μακρή και της ανακοινώνει ότι έχουν επιληφθεί οι επιθεωρητές περιβάλλοντος, βγάζοντας τον εαυτό του από το κάδρο, σαν να μην έχει καμία αρμοδιότητα ο ίδιος. Καμία ενσυναίσθηση και αυτός, στο ίδιο μήκος κύματος με την Κεφαλογιάννη, που ίσως να μην γνωρίζει κατά που πέφτει ο Βόλος, για να τον επισκεφθεί.
Για τα κυβερνητικά στελέχη τον τελευταίο χρόνο, ο Βόλος φαντάζει με ναρκοπέδιο το οποίο πασχίζουν να αποφύγουν, στρουθοκαμηλίζοντας απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζει μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας. Την ίδια ώρα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοινώνει την έλευσή του στη Θεσσαλία, δίχως να περιλαμβάνει οποιαδήποτε επίσκεψη στην πολύπαθη Μαγνησία και τον τόπο που έγινε θέμα μέχρι και στους Ταϊμς της Νέας Υόρκης και το CNN. Προφανώς τα όσα συνέβησαν το τελευταίο διάστημα στον Βόλο, δεν μπορούν να αποτελέσουν σκηνικό μιας επιτυχημένης κυβέρνησης που έχει αναβαθμίσει το επίπεδο της ζωής μας σε τέτοιο βαθμό, που νιώθουμε ανασφαλείς ακόμη και όταν ψιχαλίζει. Περιμένω ποιος και πότε θα μας κάνει την τιμή από την κυβέρνηση, έστω για τους τύπους, να περάσει μια βόλτα από τον Βόλο, να μας δώσει έστω μία υπόσχεση για το μέλλον. Ότι δεν θα ξαναπνιγούμε και δεν θα ξαναδιψάσουμε, τουλάχιστον.
