Μάρτιος του 2020. Ο Αχιλλέας Μπέος αποκαλύπτει το «μεγάλο του σχέδιο» για τον Βόλο. Ποιο άλλο; Το τελεφερίκ που θα ένωνε τον Βόλο με το Πήλιο. Ένα έργο-σύμβολο, αρκετό για να χωρέσει υποσχέσεις, φαντασία και πολιτικό αφήγημα. Έξι χρόνια μετά, Φεβρουάριος του 2026. Στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, τελεφερίκ δεν έχει δει κανείς. Αντίθετα, η πόλη μοιάζει να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Όμως ο δήμαρχος δεν στέκεται στο τι δεν έγινε. Προτιμά να μιλήσει για «δύσκολες στιγμές για την πατρίδα», για «άριστη συνεργασία με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας» λες και δεν το είχαμε καταλάβει με τόσο «προσκύνημα» στον Μητσοτάκη. Για τα έργα που καθυστέρησαν; «Θα γίνουν». Για το τι πήγε στραβά; Καμία κουβέντα. Για το τελεφερίκ; Σιωπή. Για έργα που θα έπρεπε να έχουν γίνει και… αγνοούνται; Τι τα θες, τι τα σκαλίζεις. Αντί γι’ αυτά, μια γνώριμη υπόσχεση: Έρχονται ανακοινώσεις για ένα πολύ σημαντικό έργο. Χωρίς λεπτομέρειες, χωρίς χρονοδιάγραμμα. Μεταξύ μας, δήμαρχε, για να μην κουράζεσαι κιόλας, η αναμονή και η υποσχεσιολογία έχουν γίνει πια τα καλύτερά σου έργα. Γκώσαμε, φτάνει.
