«Ο ανιστόρητος δήμαρχος του Βόλου χτύπησε πάλι σε τηλεοπτική εκπομπή. Δεν θα κάνει το Βόλο Πανεπιστημιούπολη είπε. Αλίμονο μας σ’ αυτή την πόλη. Είναι θλιβερό για τη μελλοντική ιστορία της να έχει περάσει από αυτή ένας δήμαρχος σαν τον Μπέο. Να τον ενημερώσω ότι το Πανεπιστήμιο είναι αυτό που ενσωμάτωσε στον αστικό ιστό πολλά από τα παλιά βιομηχανικά κτίρια του Βόλου που έχασκαν σαν αδειανά κουφάρια, η επανάχρηση τους από το Πανεπιστήμιο τους έδωσε νέα πνοή και νόημα και έκανε τις παλιές καπναποθήκες Παπαστράτου το νέο σημείο αναφοράς της πόλης. Πέρα από αυτά το Πανεπιστήμιο φιλοξενεί ικανό αριθμό φοιτητών που δίνουν μια ανάσα ζωής στην πόλη. Δεν πήρε είδηση ο Μπέος την καινοτόμα ομάδα φοιτητών που διέπρεψαν φέτος με την εφεύρεση τους στην έκθεση Θεσσαλονίκης. Κραυγαλέα αγνοεί ο κ Μπέος τον παιδευτικό ρόλο του ιδρύματος, αγνοεί ότι είναι μία από τις μορφές πνευματικής ηγεσίας ενός λαού, έτσι ακριβώς όπως αυτές φανερώνονται μέσα από τις περιοχές της Τέχνης, της Θεωρίας και της Πολιτικής. Οι καλλιτέχνες, και πρωτίστως οι ποιητές, παίζουν παιδευτικό ρόλο στην κοινωνία, οι θεωρητικοί των λεγόμενων πνευματικών επιστημών, φιλόλογοι, ιστορικοί, εθνολόγοι, κοινωνιολόγοι, φιλόσοφοι συμβάλλουν στην προκοπή του λαού και τέλος οι πολιτικοί ταγοί, με τη βαθύτερη έννοια του όρου, μπορούν με το ύφος τους να επηρεάσουν και να ξυπνήσουν τις δυνάμεις που κρύβονται στο λαό και προέρχονται από αυτόν, αυτοί είναι οι πνευματικοί ηγέτες που παιδεύουν, δηλαδή φωτίζουν με το έργο τους και οδηγούν το λαό να πλάσει το μύθο της ιστορίας του. Με κομπλεξικούς άρχοντες δεν είναι δυνατόν να υπάρξει καμιά πρόοδος. Οι Βολιώτες πρέπει να πάνε στις κάλπες με γνώμονα την πρόοδο και όχι την οπισθοδρόμηση. Το Πανεπιστήμιο είναι ένα ζωντανό και οφείλει να είναι και ενσωματωμένο κύτταρο στην πνευματική αλλά και οικονομική ζωή της πόλης. Το Πανεπιστήμιο δεν είναι εχθρός είναι συνοδοιπόρος» επισημαίνει η συμπολίτισσα κοινωνιολόγος, κ. Σοφία Νικολάου.
