«Πόσο ανεξάρτητο μπορεί να είναι ένα δικαστήριο, όταν τα μέλη του χωρίζονται σε αυτά που διόρισαν οι Ρεπουμπλικάνοι και σε αυτά που διόρισαν οι Δημοκρατικοί; Η απάντηση είναι αυτονόητη. Αυτό, τελικά, είναι το μείζον πρόβλημα με το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ. Η μεσαιωνικού χαρακτήρα απόφαση, με την οποία αίρεται η συνταγματική προστασία των αμβλώσεων σε ομοσπονδιακό επίπεδο, αποτελεί το οδυνηρό σύμπτωμα. Κοντολογίς, η δικαστική προστασία θεμελιωδών δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από την ανεπηρέαστη δικανική κρίση, αλλά από τους εκάστοτε κομματικούς-πολιτικούς συσχετισμούς στο Ανώτατο Δικαστήριο. Και για να προλάβω σχόλια: Προφανώς και δεν μπορεί να υπάρξει ουδέτερη δικανική κρίση, από τη στιγμή που η κρίση αυτή εμπεριέχει ερμηνεία του δικαίου. Ούτε και η αρχή της διάκρισης των εξουσιών είναι απαράβατος κανόνας σε άλλες χώρες που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη – κάθε άλλο μάλιστα, αν κρίνουμε από την ελληνική περίπτωση. Από το σημείο όμως αυτό μέχρι το σημείο οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης –και μάλιστα στο ανώτατο επίπεδο- να διορίζονται με αυτόν τον δημοκρατικά ανορθόδοξο τρόπο και να υπηρετούν ανοιχτά κομματικές-πολιτικές σκοπιμότητες η απόσταση είναι μεγάλη» επισημαίνει ο κ. Πάνος Σκοτινιώτης.
