Πόση αδικία να αντέξει ένας άνθρωπος και δη ένας δημοτικός άρχοντας που έχει αναλάβει την εξυγίανση της δημόσιας ζωής και ειδικότερα την διάσωση του εθνικού συστήματος υγείας; Έναν. ΕΝΑΝ! Μόλις έναν γιατρό θέλησε να ζητήσει να διοριστεί σε θέση, όπου πράγματι υπάρχει ανάγκη, αλλά ο «κολλητός» του φίλος Άδωνις Γεωργιάδης δεν του έκανε το χατίρι. Και εσείς τι λέτε; Δεν ήθελε ο Άδωνις να κάνει το χατίρι του Μπέου, αλλά να ικανοποιήσει τον Βενέτη; Μόνο κάποιος αφελής θα το πίστευε. Ο Γεωργιάδης όμως, παρά τα κολλητηλίκια του με τον Μπέο, γνωρίζει ότι το «επιτελικό κράτος» της Νέας Δημοκρατίας, ακόμη και με τον διασταλτικό τρόπο που λειτουργεί, οφείλει να τηρεί κάποιους κανόνες. Έτσι και έγινε. Για την κάλυψη του ογκολόγου στο νοσοκομείο δεν μπορούσε να τοποθετηθεί κάποιος δίχως διαγωνιστική διαδικασία, η οποία ωστόσο θα προσέλκυε και άλλους ενδιαφερόμενους. Το θέμα του ογκολογικού λύθηκε προσωρινά με την απόσπαση στρατιωτικού γιατρού, με τον οποίο η διευθύνουσα και μοναδική υπηρετούσα στο τμήμα, είχε άψογη συνεργασία προς όφελος των ασθενών. Και μένουμε σ’ αυτό. Ας μας πει ο Δήμαρχος, εκτός του συγκεκριμένου γιατρού που ήταν και υποψήφιος μαζί του στις εκλογές, για πόσες άλλες περιπτώσεις κενών στο «Αχιλλοπούλειο» έκανε προσωπική παρέμβαση στον Άδωνι. Ξέρετε, δεν λείπει μόνο ογκολόγος από το νοσοκομείο, αλλά και άλλες ειδικότητες, αλλά αντίστοιχο ενδιαφέρον ο Δήμαρχος δεν επέδειξε γι’ αυτές. Έτσι εύκολα λοιπόν αποκαλύπτεται η υποκρισία του. Από τον αριθμό των παρεμβάσεων που έκανε στα όσα χρόνια είναι δήμαρχος, αναφορικά με τα προβλήματα στο νοσοκομείο. Μία δηλαδή!
