Σαν σήμερα, πριν από δύο χρόνια, η κλιματική αλλαγή απέκτησε όνομα: Daniel.
Κι η θεομηνία έφερε την καταστροφή.
Δύο χρόνια μετά, οι αφηγήσεις μέσα από το Daniel Stories σε κάνουν να αναρωτιέσαι:
Γιατί η μνήμη μας να είναι τόσο κοντή;
Γιατί αυτοί οι άνθρωποι, που βίωσαν την καταστροφή και παραμένουν μετέωροι, περιμένοντας την υλοποίηση όσων τους υποσχέθηκαν, δεν βρίσκονται πια στο ραντάρ της επικαιρότητας;
Γιατί μια καταστροφή που σημάδεψε έναν ολόκληρο τόπο, σπρώχνεται στο πίσω μέρος του συλλογικού μας νου;
Είναι άραγε ανάγκη της ζωής να συνεχίσει έστω και μισή ή πρόκειται για ένα ενοχικό σύνδρομο, καρπός της εγκατάλειψης που βιώνουν όσοι έμειναν πίσω;
Σκόρπιες ερωτήσεις.
Σκόρπιες πια ζωές.
Όμως οι συναισθηματικά φορτισμένες διηγήσεις του Θάνου Ζούζουλα και της Ιωάννας Καρρά αρκούν από μόνες τους, να απαντήσουν σε μερικά από τα πιο αυτονόητα ερωτήματα.
Δείτε το βίντεο. Ακούστε. Θυμηθείτε. Μη σβήνετε τη μνήμη.
Πηγή: trikalaopinion.gr
