Η Ανατολή είναι χτισμένη αμφιθεατρικά και από τη θέση της φαίνεται ολόκληρος ο Θεσσαλικός Κάμπος, η κοιλάδα του Δώτιου Πεδίου με την κωμόπολη της Αγιάς και τα χωριά της, τις παραλίες και τη θάλασσα του Αγιοκάμπου κι ακόμα τη Σκιάθο και τη Σκόπελο. Κυρίαρχο στοιχείο παντού είναι το έντονο πράσινο. Η χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνει ελατοδάση, δάση οξιάς, δρυός και πεύκων, πανύψηλα και αιωνόβια πλατάνια σε ρεματιές και χώρους αναψυχής, περιβόλια με καστανιές, καρυδιές, μηλιές, ελαιόδενδρα και άλλα οπωροφόρα δένδρα, πολύχρωμα λουλούδια, πληθώρα αρωματικών φυτών και βοτάνων και πηγές.
Το αρχικό όνομα του οικισμού Σελίτσανη έχει σλαβική προέλευση. Παραπέμπει στη βυζαντινή περίοδο, στην κάθοδο Σλάβων γεωργοκτηνοτρόφων στην ευρύτερη περιοχή της Βαλκανικής. Το υποκοριστικό selice σημαίνει «μικρό χωριό», εξ ού και το τοπωνύμιο. Στην περιφέρεια του χωριού βρίσκεται το μοναστήρι του Προδρόμου που ιδρύθηκε το 1550 από το Θεσσαλό νεομάρτυρα Δαμιανό Μυριχοβίτη, το κατά πληροφορίες 30 χρόνια παλαιότερο μοναστήρι της Παναγίας και το μετόχι του Προδρόμου «Αγίου Παντελεήμων» (1641).
Πηγή πληροφοριών: Βικιπαίδεια
