Ο συμβολισμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς, ως ημέρας μνήμης και τιμής στους αγώνες και τις θυσίες της Εργατικής Τάξης, παραμένει όσο ποτέ άλλοτε ζωντανός και επίκαιρος και ως τέτοιος θα τιμηθεί, με 24ωρη Πανεργατική Απεργία, απεργιακή Συγκέντρωση, στις 10 π.μ., στην Πλατεία Ελευθερίας και, εν συνεχεία, πορεία ως τον τόπο θυσίας των Καπνεργατών στον Βόλο, επισημαίνει το Εργατικό Κέντρο Βόλου στην προκήρυξη του.
Όπως αναφέρει, οι εκφραστές του διεθνούς κεφαλαίου και οι τοκογλύφοι με όχημα την ΕΕ και το ΔΝΤ, συνεχίζουν να πνίγουν το δικαίωμα των εργαζομένων και του Ελληνικού λαού, να αντισταθούν για ν’ αλλάξουν τη ζωή τους και την πορεία της Χώρας, που και σήμερα, με τους συνταξιούχους και τους άνεργους, συνεχίζουν να βρίσκονται υπό τη «Δαμόκλειο σπάθη» των ίδιων εκβιαστικών, ανάλγητων μνημονιακών πολιτικών.
«Υπό τις συνθήκες αυτές, ο μαζικός, ενωτικός και καλά οργανωμένος γιορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς είναι υπόθεση όλων μας, και προϋπόθεση νίκης μας», τονίζει το ΕΚΒ, που προσθέτει ότι μαζί με τον θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό της Διοίκησης του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Βόλου, απευθύνει προς όλους (Σωματεία και εργαζόμενους) κάλεσμα, να κλείσουν τα αυτιά στις φωνές της διάσπασης και να εκφράσουν αποφασιστικά την αντίθεσή τους στις μνημονιακές πολιτικές, αξιώνοντας την πλήρη αποκατάσταση των μισθών, των ασφαλιστικών και των κοινωνικών τους δικαιωμάτων.
Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Βόλου, θεωρεί την 1η του Μάη άσβεστο ορόσημο αγώνα και μέρα-σύμβολο για την Παγκόσμια Εργατική Τάξη και αναφέρει ότι παλεύει και διεκδικεί πραγματικές συνδικαλιστικές ελευθερίες, συλλογική εκπροσώπηση και προστασία όλης της μισθωτής εργασίας χωρίς τείχη και διαχωρισμούς, στην πράξη και όχι στα λόγια, νομοθετική κύρωση των προεκλογικών υποσχέσεων για το Εργασιακό και το Ασφαλιστικό και με επαναφορά, στο ακέραιο του προ των μνημονίων Νομοθετικού πλαισίου, προστασίας των δικαιωμάτων που μας αφαίρεσαν, καθώς και πάταξη της ανεργίας και σταμάτημα του σύγχρονου δουλεμπορίου Ελλήνων και αλλοδαπών εργαζομένων.
Τέλος, το Εργατικό Κέντρο Βόλου εκφράζει τον αποτροπιασμό και την οργή του, για το χωρίς τέλος δράμα, που παίζεται στη Μεσόγειο, με τις ατέλειωτες καραβιές μεταναστών/σκλάβων, που πληρώνουν με την ίδια τους τη ζωή το… όνειρο ενός καλύτερο ‘‘αύριο’’, στην Ευρώπη, της αναλγησίας, της υποκρισίας και της απάθειας!
