«Χωρίς αγρότες δεν υπάρχει τροφή» είναι το σύνθημα των αγροτών που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις πάνω από 15 ημέρες και διεκδικούν λύσεις στα προβλήματά τους, που αν δεν λυθούν απειλείται η επιβίωσή τους. Για τους ελαιοπαραγωγούς, που έχουν πέσει θύματα της χαμηλής τιμής πώλησης του ελαιολάδου, η κατάσταση είναι δύσκολη και πολλοί, που βρίσκονται σε ανάγκη να αναγκάζονται να πουλήσουν τα κτήματά τους. Ο Γιάννης Αλπάκης που συμμετέχει στην Κίνηση Αγροτών τέως Δήμου Αρτέμιδας Πηλίου, μίλησε στο Ράδιο ΕΝΑ 102,5 και τον Ηλία Κουτσερή και έδωσε το στίγμα ως περιοχή του κεντρικού Πηλίου, που είναι γνωστή ανά την Ελλάδα για τα φρούτα και τις ελιές, βρώσιμες και ελαιοποιήσιμες, ενώ τόνισε και το περιβαλλοντικό στίγμα της υπεράντλησης του νερού άρδευσης.
Αναφορικά με το ελαιόλαδο, ο παραγωγός ανέφερε ότι στην Ιταλία η τιμή χονδρικής συνεχίζει να είναι στα 9,40 €, χωρίς ΦΠΑ – όπου οι καλλιέργειες είναι παρόμοιες με τη χώρα μας – ενώ στην Ελλάδα είναι στη μισή τιμή, κάτι που δεν μπορούν να το καταλάβουν οι ελαιοπαραγωγοί. «Επειδή η Ιταλία είναι μεγάλος μας πελάτης, με το που αγοράζει ελαιόλαδο από την περιοχή μας πωλείται στα 9 € και δεν καταλαβαίνουμε ποιος κερδίζει», τόνισε ο κ. Αλπάκης.
«Γι ΄αυτό μιλάμε για καρτέλ»
Ο ίδιος είπε ότι πάνω στη σοδειά κάποιοι θέλουν να πληρώσουν τα μεροκάματα που είναι δυσθεώρητα, τώρα καλλιεργούμε, πρέπει να πληρώσουμε άλλα χρήματα, έχουμε μεγάλες ανάγκες σε καύσιμα και υπάρχει οικονομική πίεση για τους παραγωγούς. Οι επιδοτήσεις των ελαιοπαραγωγών έχουν κοπεί στο μισό και τα τελευταία χρόνια έχουν κατρακυλήσει, με όλα τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και της πολιτικής που ακολουθείται, με αποτέλεσμα οι ελαιοπαραγωγοί που βρίσκονται στην ανάγκη, να αναγκάζονται να πουλήσουν τα κτήματά τους.
«Σε μια ευνομούμενη Πολιτεία και κράτος δεν επιτρέπονται αυτά, όταν κάποιος σε βρίσκει στην ανάγκη να σε πατάει στο κεφάλι, γιατί έτσι κερδίζουν οι λίγοι και χάνουν οι πολλοί και γι’ αυτό μιλάμε για καρτέλ», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Χάσαμε πελάτες, δεν πήραμε αναπλήρωση…
Όσον αφορά στα φρούτα, ο κ. Αλπάκης τόνισε ότι όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία, κόπηκαν οι εξαγωγές, λόγω των κυρώσεων, στη Ρωσία και οι παραγωγοί έχασαν τους πελάτες τους. Λόγω της κατάστασης υπήρξε το de minis, που ερχόταν να αναπληρώσει το χάσιμο των αγορών, η περιοχή του κεντρικού Πηλίου δεν πήρε ποτέ ενίσχυση για τα φρούτα, σε αντίθεση με περιοχές της κεντρικής Μακεδονίας για τα ροδάκινα και τα κεράσια που πήγαιναν στη Ρωσία.
«Όταν δεν παίρνουν όλοι οι παραγωγοί αποζημιώσεις συνιστά για μας αθέμιτο ανταγωνισμό. Κι εμείς είχαμε ζημιές, ξηρασία, πλημμύρες, αλλά ούτε μια φορά στην περιοχή της Αρτέμιδας δεν ενδιαφέρθηκαν να δώσουν βοήθεια στους φρουτοπαραγωγούς, με το επιχείρημα ότι είναι πολύ λίγα, σε σχέση με περιοχές της Μακεδονίας», επισήμανε.
Φόβος για την υφαλμύρωση
Για το θέμα του νερού, ο κ. Αλπάκης τόνισε ότι στην περιοχή υπάρχει γεώτρηση που είχε μπει σε λειτουργία τις προηγούμενες δεκαετίες που κάποιες φορές βοηθούσε σε περιόδους ξηρασίας τις καλλιέργειες της ελιάς και των οπωροφόρων και η οποία νυχθημερόν πλέον, τροφοδοτεί την Αγριά. Οι παραγωγοί ανησύχησαν, έχοντας περιβαλλοντική ευαισθησία και αειφορίας και ο ελαιοπαραγωγός τόνισε ότι όταν τραβάς συνέχεια νερό από κάτω τελειώνει ο κουβάς, μπαίνει η θάλασσα και το νερό γίνεται υφάλμυρο, κατάσταση που είναι μη αναστρέψιμη η κατάσταση.
Απόδοση συνέντευξης Ντίνος Στεργιόπουλος
