Αποκαλυπτική είναι η ανακοίνωση που εξέδωσε η ΔΑΣ ΟΤΑ Μαγνησίας για την κατάσταση που επικρατεί στην Βοήθεια στο Σπίτι του Δήμου Βόλου, καθώς τονίζει ότι οι λιγοστοί εργαζόμενοι, που προσφέρουν υπηρεσίες σε δεκάδες χιλιάδες ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρίες δεν έχουν πάρει τα μέσα ατομικής προστασίας που δικαιούνται, ενώ βάζουν από την τσέπη τους τα έξοδα για τις βενζίνες όταν μετακινούνται για υπηρεσιακούς λόγους. Ταυτόχρονα οι ελλείψεις βασικού εξοπλισμού και αναλώσιμων είναι τεράστιες, με τις νοσηλεύτριες να αγοράζουν μόνες τους ζαχαρόμετρα και ταινίες σακχάρου, ενώ τους δίνεται μόλις ένα ρολό χαρτί υγείας των μήνα, με αποτέλεσμα να φέρνουν από το σπίτι τους!
Σημειώνεται ότι στον Δήμο Βόλου εργάζονται σε 11 δομές της “Βοήθειας στο Σπίτι” 37-40 εργαζόμενοι (κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, οικογενειακοί βοηθοί), από τους οποίους οι 10 είναι κοινωνικοί λειτουργοί και 1 μόνο ψυχολόγος.
Η ΔΑΣ-ΟΤΑ Μαγνησίας απαιτεί όπως τονίζει στην ανακοίνωσή της, να δοθούν άμεσες και ουσιαστικές λύσεις σε όλα τα προβλήματα ελλείψεων προσωπικού και υλικοτεχνικής υποδομής που χρονίζουν.
Αναλυτικά όλη η ανακοίνωσή της
“Τα οξυμένα και πολύχρονα προβλήματα των εργαζομένων στην “Βοήθεια στο Σπιτι” στον Δήμο Βόλου παρουσίασαν οι εργαζόμενοι της σε συνάντηση με την ΔΑΣ-ΟΤΑ Μαγνησίας που έγινε παρουσία του Γενικού Γραμματέα της ΠΟΕ-ΟΤΑ συνάδελφου Σπ. Κωνσταντά Οι εργαζόμενοι στην “Βοήθεια στο Σπίτι” προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες σε δεκάδες χιλιάδες ηλικιωμένους και άτομα με ειδικές ανάγκες, αποτελώντας το καθημερινό αποκούμπι τους, κυριολεκτικά κομμάτι της οικογένειας τους.
Στο Δήμο Βόλου εργάζονται σε 11 δομές της “Βοήθειας στο Σπίτι” 37-40 εργαζόμενοι (κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, οικογενειακοί βοηθοί), από τους οποίους οι 10 είναι κοινωνικοί λειτουργοί και 1 μόνο ψυχολόγος. Παρά τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και συγκεκριμένες ειδικότητες, οι εργαζόμενοι στη “Βοήθεια στο Σπίτι” με αυταπάρνηση και συνείδηση παλεύουν καθημερινά για να καλύψουν τις πολύ μεγάλες κοινωνικές ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων του Δήμου. Με επίμονους αγώνες πολλών χρόνων κατέκτησαν την μονιμοποίηση τους σε οργανικές θέσεις αορίστου χρόνου στους Δήμους.
Παρά το γεγονός ότι άφησαν πίσω τους το άθλιο καθεστώς των ετήσιων συμβάσεων ορισμένου χρόνου, οι εργαζόμενοι στις δομές της “Βοήθειας στο Σπίτι” βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι, εδώ και πολλά χρόνια, με πολύ σημαντικές ελλείψεις σε ανθρώπινο προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή, αναγκαία στοιχεία για να φέρουν σε πέρας το κοινωνικό τους έργο. Τα διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η υπηρεσία αυτή στον Δήμο Βόλου και που αναδείχτηκαν στην σημερινή συνάντηση είναι αποκαλυπτικά.
● Δεν υπάρχει στο Δήμο συγκεκριμένος προϋπολογισμός για την “Βοήθεια στο Σπίτι”, σύμφωνα με την πάγια λογική των διαδοχικών κυβερνήσεων να μεταφέρουν αρμοδιότητες στους Δήμους χωρίς να τους εξασφαλίζουν τα αναγκαία κονδύλια, με αποτέλεσμα να μετακυλίεται τελικά το κόστος στους δημότες μέσα από την δημοτική φορολογία.
● Υπάρχουν πολύ μεγάλες ελλείψεις σε κοινωνικούς λειτουργούς, ειδικότητα κρίσιμη και καθοριστική για την σωστή λειτουργία των υπηρεσιών. Σε όλο τον Δήμο Βόλου υπάρχουν μόνο 10 κοινωνικοί λειτουργοί, ο καθένας από τους οποίους καλύπτει 2 δομές. Οι ελλείψεις αυτές γίνονται ακόμα πιο ορατές όταν οι κοινωνικοί λειτουργοί της “Βοήθειας στο Σπίτι” καλούνται να εκτελέσουν και να συντάξουν εισαγγελικές εντολές, που έρχονται από την Πρόνοια, για κακοποιημένα και παραμελημένα άτομα, με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουν να δουν τα περιστατικά της “Βοήθειας στο Σπίτι”. Και σαν μην έφθαναν αυτά, οι ίδιοι επιφορτίζονται με την σύνταξη αιτήσεων των δικαιούχων για Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και Επίδομα Στέγασης.
● Παρατηρούνται μεγάλες ελλείψεις βασικού εξοπλισμού και αναλώσιμων που είναι απολύτως απαραίτητα σε καθημερινή βάση: σε ζαχαρόμετρα, ταινίες σακχάρου, πιεσόμετρα (στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων τα αγοράζουν από την τσέπη τους οι νοσηλεύτριες!), μηχανάκια χοληστερίνης, χαρτί υγείας (δίνεται ένα ρολό το μήνα, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να φέρνουν από το σπίτι τους), μέχρι και σε φακέλους για τα απόρρητα δεδομένα.
● Δεν καλύπτονται ούτε στοιχειωδώς οι ανάγκες των εργαζομένων σε Μέσα Ατομικής Προστασίας. Είναι αποκαλυπτικό ότι τα γάντια, κρίσιμος εξοπλισμός ειδικά για την φροντίδα ανθρώπων με κατακλίσεις όπου απαιτείται συχνή αλλαγή τους, δίνονται με το σταγονόμετρο (το ένα κουτί που δίνεται συνιστά κυριολεκτικά κοροϊδία). Παρά τα επανειλημμένα αιτήματα των εργαζομένων εδώ και 3 χρόνια να παρασχεθούν τα αναγκαία ΜΑΠ, δεν έχει υπάρξει η παραμικρή ανταπόκριση.
● Η κατάσταση με τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα της “Βοήθειας στο Σπίτι”, που συνιστούν αναντικατάστατο εργαλείο για την εξυπηρέτηση των ωφελούμενων, είναι τραγική. Από τα αυτοκίνητα της υπηρεσίας στον Δήμο Βόλου, τα 4 είναι παλιά, με αποτέλεσμα να βγάζουν συνεχώς ζημιές και να αποτελούν κίνδυνο – θάνατο για τους εργαζόμενους. Μόνο 2 μικρού κυβισμού (900 cc) είναι καινούργια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι 8 στους 10 κοινωνικοί λειτουργοί της “Βοήθειας στο Σπίτι” μετακινούνται για τις υπηρεσιακές ανάγκες από περιοχή σε περιοχή με δικά τους μέσα και έξοδα για καύσιμα, γιατί εδώ και 3 χρόνια δεν παίρνουν ως έξοδα μετακίνησης ούτε το ελάχιστο χρηματικό ποσό που παίρνουν δικαίως οι συνάδελφοι τους της Πρόνοιας.
Επιπλέον, ενώ η πρώην “Κοινωφελής Επιχείρηση Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης” του Δήμου Βόλου έδινε κάρτες απεριορίστων διαδρομών στους εργαζόμενους της, δεν συμβαίνει το αντίστοιχο στις δομές της “Βοήθειας στο Σπίτι”. Το επιχείρημα ότι έπαιρναν κάρτες και κάποιοι που δεν τις δικαιούνταν δεν ευσταθεί.
Οι εργαζόμενοι στην “Βοήθεια στο Σπίτι” του Δήμου Βόλου, αλλά και όλων των Δήμων της Μαγνησίας, διεκδικούν τα αυτονόητα, προκειμένου να πραγματοποιείται με αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο η φροντίδα χιλιάδων συμπολιτών μας που ανήκουν σε εξαιρετικά ευπαθείς ομάδες και έχουν την ανάγκη μας.
Η ΔΑΣ-ΟΤΑ Μαγνησίας απαιτεί να δοθούν άμεσες και ουσιαστικές λύσεις σε όλα τα προβλήματα ελλείψεων προσωπικού και υλικοτεχνικής υποδομής που χρονίζουν. Με ευθύνη των Δημοτικών αρχών και με πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό να εξασφαλιστούν τα αναγκαία κονδύλια.
Π παροχή πλήρους και δωρεάν κοινωνικής φροντίδας σε ηλικιωμένους και ΑμΕΑ πρέπει να αποτελεί υποχρέωση του κράτους. Η υπονόμευση υπηρεσιών όπως η “Βοήθεια στο Σπίτι”, μέσα από την λειψή στελέχωση και χρηματοδότηση τους, ανοίγει τον δρόμο στην εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση τους, που θα έχει ως αποτέλεσμα το κόστος των αντίστοιχων υπηρεσιών να εκτοξευθεί και να μεταφερθεί στις πλάτες των δημοτών”.
