Στις τρεις κορυφαίες του κόσμου συμπεριλαμβάνεται η ελληνική πρόταση κατασκευής ενός καινοτόμου εκπαιδευτικού χώρου, μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης, που κατάφερε να διακριθεί ανάμεσα σε 122 συμμετοχές σε διεθνή διαγωνισμό στις ΗΠΑ. Η ιδέα είναι δια χειρός Βολιωτών, πατέρα και γιού αρχιτεκτόνων, γνωστών στην τοπική κοινωνία, τους οποίους πλαισίωσε μια μεγάλη διεπιστημονική ομάδα, στην οποία συμμετείχαν και φοιτητές του Π.Θ.
Οι Κώστας και Στέφανος Αδαμάκης, που διατηρούν αρχιτεκτονικό γραφείο στον Βόλο, μίλησαν στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Δημήτρη Καρεκλίδη και τόνισαν ότι θεωρούν σημαντικό το κομμάτι των διαγωνισμών, γενικότερα για τον αρχιτέκτονα και γι’ αυτό προσπαθούν μια ή δύο φορές τον χρόνο να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς, που κεντρίζει το ενδιαφέρον τους.
Ο Στέφανος Αδαμάκης ανέφερε ότι η καθημερινότητα του αρχιτέκτονα μόνο ακροθιγώς θίγει θέματα δημιουργικότητας, ενώ οι διαγωνισμοί είναι ευκαιρία να εξερευνήσουν το μεράκι τους και να δημιουργήσουν πράγματα έξω από την πεπατημένη.
Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός, ανέφερε ήρθε ως επιστέγασμα δύο άλλων διαγωνισμών και βραβείων για σχολικά κτίρια, στο πλαίσιο εξερεύνησης και αναζήτησης στο θέμα της εκπαίδευσης και της Παιδείας, που απασχολεί πατέρα και γιό.
Ο Κώστας Αδαμάκης τόνισε ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τον αρχιτέκτονα να μη μένει εγκλωβισμένος στη σκληρή καθημερινότητα του επαγγέλματος και η απόφαση να ασχοληθεί με αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, δίνει τη δυνατότητα της έρευνας πάνω σε θεματικά πεδία, που δεν είχε ποτέ ασχοληθεί, όπως στην εκπαίδευση, στην υγεία, στον πολιτισμό.
«Εκεί βρήκαμε μια διέξοδο, τον αγαπάμε τον διαγωνισμό και πάντα συμμετέχουμε κάθε χρόνο σε έναν ή σε δύο, γιατί ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός είναι ξέβγαλμα ψυχής», τόνισε ο κ. Κ. Αδαμάκης.
Ο Στ. Αδαμάκης επισήμανε ότι η συμμετοχή σε έναν τόσο απαιτητικό διαγωνισμό και η ολοκλήρωση της πρότασης δεν είναι ποτέ αποτέλεσμα ενός ανθρώπου, αλλά πίσω κρύβεται μια μεγάλη διεπιστημονική ομάδα, στην οποία υπάρχουν και αρκετοί φοιτητές από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, οι οποίοι έκαναν πρακτική στο γραφείο και γίνεται προσπάθεια τα καλοκαίρια που οι φοιτητές είναι στο γραφείο να λαμβάνουν μέρος σε διαγωνισμούς, για να δουν τα παιδιά αυτά ότι κάτι μένει διαφορετικό από την πραγματικότητα, αλλά σε πραγματικές διαστάσεις και που δεν βρίσκουν εύκολα όταν πρωτοβγαίνουν στο επάγγελμα.
Ο κ. Κ. Αδαμάκης ανέφερε ότι η ομάδα αυτή ήταν προσηλωμένη στο στόχο, δούλεψε με συνέπεια, υπερωριακά και χωρίς αμοιβή, από το υστέρημα χρόνου και στην καλύτερη περίπτωση θα πάρουν κάποιο χρηματικό έπαθλο από το βραβείο.
Στην ομάδα αυτή συμμετείχαν οι Αριστείδης Αγαθούλης καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Π.Θ., Νικόλαος Χατζηνικολάου πολιτικός μηχανικός, οι Ελπινίκη Παύλου, Ευθυμία Βρούζα, Αλέξανδρος Κούρτης, Συμεών Γρηγοριάδης, Ιωάννα Κωτσοπούλου αρχιτέκτονες, Νικολέτα Χριστοδούλου οικονομολόγος, ενώ οι φοιτητές που συμμετείχαν στην προσπάθεια είναι οι Έρικα Κωστίκογλου, Βασίλης Χρυσοχέρης, Αθανάσιος Πιστόλης, Φωτεινή Κατσιμάνη, Αικατερίνη-Ειρήνη Μελισσάρη, Χριστίνα Γκέκα, Μαρία-Νεφέλη Τσουλούφη, Αστερία-Ελένη Δημητροπούλου και Μάριος Καμήλης.
Σύμφωνα με τον κ. Αδαμάκη, οι παραπάνω δούλεψαν από τις 15 Απριλίου μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου που παραδόθηκε η πρόταση, σε ένα πολύ δύσκολο διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, που ζητούσε πολλά πράγματα για τη δημιουργία ενός κτιρίου μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης.
Ο Στέφανος Αδαμάκης τόνισε ότι η πρόταση στον διαγωνισμό δεν αφορούσε μόνο με την εικόνα και τη βιωσιμότητα, αλλά αφορούσε σε μεγάλο ποσοστό την κοινωνική ισότητα και έγινε προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του τι μπορεί να είναι αυτό ως εκπαιδευτικός χώρος, διότι τα σχολεία δεν πρέπει να διευκολύνουν απλώς τη μάθηση, αλλά να εμπνέουν την καινοτομία, να ενισχύουν τη συμμετοχή της γύρω κοινότητας και να λειτουργούν ως ασφαλή καταφύγια σε περιόδους κρίσης.
«Με το τρίπτυχο της βιωσιμότητας, της κοινωνικής ισότητας και της ασφάλειας, κινηθήκαμε στο να κάνουμε την πρότασή μας. Το σχολείο που σχεδιάσαμε θέλαμε να λειτουργεί ως κέντρο κοινωνικής επίδρασης από το πρωί μέχρι το βράδυ, προτείναμε ειδικούς χώρους για βραδινά εκπαιδευτικά προγράμματα, μαθήματα για ενήλικες που αναζητούν μια δεύτερη ευκαιρία στη μόρφωση, υπάρχουν εργαστήρια τέχνης κλειστά και ανοιχτά, αμφιθέατρα, χώρους εκτόνωσης, χώρους μουσικής και χορού, χώρους κοινωνικών εκδηλώσεων, εκπαιδευτικούς κήπους κλπ.», ανέφερε ο κ. Στ. Αδαμάκης.
Ακόμη τόνισε ότι ένα κτίριο που δεν μπορεί να συντηρηθεί είναι καταδικασμένο μετά από κάποια χρόνια να παραπέσει, όσες χρήσιμες λειτουργίες και αν έχει, οπότε έγινε προσπάθεια και με παθητικές τεχνικές σχεδιασμού, με τη διάταξη του κτιρίου, με μεγάλα αίθρια, με φυσικό ηλιασμό, φωτισμό αι αερισμό και με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, να κρατηθεί η κατανάλωση ενέργειας σε χαμηλότατα επίπεδα έως και αρνητικά.
Απόδοση ραδιοφωνικής συνέντευξης Ντίνος Στεργιόπουλος
