Τη γνωρίζουμε γιατί είναι Βολιώτισσα. Είναι μια δημοσιογράφος με πολλά χιλιόμετρα στα έντυπα και όχι μόνο μέσα και είναι ένας άνθρωπος που κατάφερε την αγάπη της για τη γαστρονομία να την κάνει επάγγελμα. Η Ελένη Ψυχούλη είναι μια γυναίκα μοναδική. Μπορεί να μην την γνωρίζεις προσωπικά, όμως με μια της κουβέντα σε κάνει αμέσως να νιώθεις άνετα, φιλικά και να θες να μοιραστείς ένα ωραίο φαγητό μαζί της. Άλλωστε εκείνη ξέρει πολύ καλά πως ένα φαγητό μπορεί να “δέσει” τις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτή την περίοδο η δημιουργικότητά της έχει φτάσει στο ζενίθ, καθώς σχεδιάζει το επόμενο επαγγελματικό της εγχείρημα στο Νότιο Πήλιο, εκεί όπου οι μνήμες της την οδηγούν. Μιλά στη ΜΑΓΝΗΣΙΑ για τα σχέδιά της, τις αναμνήσεις της, αλλά και για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής γαστρονομίας.
Συνέντευξη στη Δήμητρα Παλαιοδημοπούλου
Η Σαρακοστή ήδη έχει ξεκινήσει και τα ήθη των Ελλήνων συνδέονται με την νηστεία και με τα σαρακοστιανά εδέσματα. Όταν έρχεται στο μυαλό σας και στη γευστική σας μνήμη αυτή η περίοδος ποιες γεύσεις ανασύρετε από το παρελθόν;
Τις παιδικές μου Σαρακοστές στον Πλατανιά, στο εξοχικό της οικογένειάς μου. Τότε που όλη η βεράντα γέμιζε με τσουβάλια γεμάτα αχινούς που “έβγαζε” ο μπαμπάς. Πάντα θυμάμαι να κάνει κρύο, να έχουμε το τζάκι αναμμένο, στο τραπέζι να στριμώχνονται φίλοι, θυμάμαι γέλια και τραγούδια αλλά και ένα πολύ λιτό μενού σε σχέση με τα σημερινά μας ήθη: τη μαγική ταραμοσαλάτα της γιαγιάς μου, λαγάνες, ολόκληρα φύλλα από φρέσκο μαρούλι και φρέσκα σκόρδα ολόκληρα, ελιές και χαλβάς!
Η ελληνική κουζίνα, τόσο η παραδοσιακή όσο και η πιο σύγχρονη, έχουν πολλά πιάτα και συστατικά νηστίσιμα. Γιατί πιστεύετε όμως πως η γαστρονομία της Ελλάδας είναι γνωστή μόνο για το σουβλάκι, το τζατζίκι και τον μουσακά; Κάνουμε κάτι λάθος ως χώρα;
Για κάποιο λόγο αυτά τα εδέσματα αγαπήθηκαν πιο πολύ από το παλαιότερο τουριστικό κοινό, ίσως γιατί τα έβρισκαν πιο εύκολα στο δρόμο και στις ταβέρνες. Τώρα το τοπίο έχει αλλάξει, ο ξένος αναζητά το τοπικό προϊόν, την ιδιαίτερη κουζίνα ακόμη και του πιο μικρού χωριού. Αναζητά τη μοναδική εμπειρία που μπορεί να του χαρίσει κάθε τόπος και οι νεότεροι μάγειρες της επαρχίας ευτυχώς σκαλίζουν τα τετράδια της γιαγιάς, αναζητώντας χαμένες γεύσεις και συνταγές. Αυτό είναι το “παρόν” αλλά και το μέλλον του τουρισμού, παγκόσμια.
“Επιτέλους ο Έλληνας αρχίζει να καταλαβαίνει ότι το να πουλάς μόνο ήλιο και θάλασσα δεν αρκεί”
Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια πολλά νέα εστιατόρια στην Ελλάδα να βάζουν στο μενού τους ελληνικά προϊόντα, ΠΟΠ προϊόντα, υλικά από μικρούς παραγωγούς. Πιστεύετε ότι γυρνάμε γαστρονομική σελίδα;
Έχουμε ήδη γυρίσει σελίδα και όποιος δεν τη γυρίσει, δύσκολα θα επιβιώσει. Επιτέλους ο Έλληνας αρχίζει να καταλαβαίνει ότι το να πουλάς μόνο ήλιο και θάλασσα δεν αρκεί. Η μισή υφήλιος πουλά το ίδιο πράγμα, σε εξίσου όμορφο περιτύλιγμα και μάλιστα πολύ συχνά, πιο φτηνά και με καλύτερο σέρβις.
Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι είστε σεφ και δεν γνωρίζει τις σπουδές σας πάνω στη σκηνοθεσία αλλά και τη δημοσιογραφική σας ιδιότητα. Γιατί επιλέξατε να οδηγηθείτε σε μονοπάτια των γεύσεων μέσα και από τις πολύ γνωστές στήλες σας στα πολλά μέσα επικοινωνίας που έχετε εργαστεί;
Τη γαστρονομία δεν την επέλεξα ως επάγγελμα. Ήταν το χόμπι, το πάθος και η αγάπη μου. Κάποιοι εκδότες που το ήξεραν, μου πρότειναν να το δοκιμάσω και επαγγελματικά και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβω έχτισα μια καριέρα πάνω στη γεύση.
Το «Πιρουνάκι» στον Βόλο αποτέλεσε ένα γαστρονομικό σημείο για πολλούς Βολιώτες. Ποια η εμπειρία σας ως επιχειρηματίας; Θα τολμούσατε ένα βήμα αυτή την περίοδο στο χώρο της εστίασης;
Η ζωή δεν σταματά και γω ναι, ξεκινώ κάτι καινούριο στο χωριό μου, στην Πλατανιά.
Τι περιλαμβάνει για εσάς ένα καλό γεύμα;
Την απόλυτη πρώτη ύλη, χωρίς μαγειρικές, χωρίς φτιασίδια. Μια ντομάτα από τον κήπο μου, ένα φρέσκο αληθινό αβγό, ένα μαρούλι, ένα ζυμωτό προζυμένιο ψωμί. Την πρώτη θαλασσινή ύλη στα κάρβουνα, έτσι όπως τη σερβίρουν η “Γιάννα-Νίκος”, το “Φιλαράκι”, τα “Βολιωτάκια” και κάποιες ταβέρνες στο χωριό μου.
Μια εκπομπή μαγειρικής είναι στα σχέδιά σας;
Έχω καταθέσει ιδέες και περιμένω.
Αφήσατε μια ζωή στην Αθήνα κι επιστρέψατε στον Βόλο. Επιλέξατε να ζείτε ακόμη και χωρίς ρεύμα. Ποιο ήταν το έναυσμά σας για αυτή την μεγάλη αλλαγή στη ζωή σας; Που σας βρίσκουμε αυτή την περίοδο;
Η ζωή μου μοιράζεται ανάμεσα στο Βόλο και την Πλατανιά. Ο μύθος του Οδυσσέα δεν είναι τυχαίος. Είναι κλασικός και διαχρονικός. Μετά από ένα τεράστιο, πλούσιο ταξίδι ζωής επέστρεψα, γιατί απλά εδώ είμαι ευτυχισμένη, αυτή τη στιγμή. Για αργότερα, δεν ξέρω.
“Χτίζω το μέλλον μου στο Νότιο Πήλιο, ανοίγοντας πόρτες που αφορούν τον τουρισμό αλλά με μια νέα, σύγχρονη ματιά”
Είστε Βολιώτισσα και με κάθε αφορμή προσπαθείτε να αναδείξετε τις ομορφιές όλης της Μαγνησίας. Αν έπρεπε να προμοτάρετε εσείς τον Βόλο, τι θα κάνετε; Πως θα τον παρουσιάζατε;
Ο Βόλος είναι μια μαγική πόλη, ζωντανή, πανέμορφη, εύκολη, φιλική προς τον άνθρωπο. Κάνω μεγάλη καμπάνια προσηλυτισμού. Νομίζω ότι εδώ όλοι, νέοι και γέροι μπορούν να ζήσουν υπέροχα και κυρίως, ανθρώπινα, με ποιότητα ζωής μοναδική!
Ποια είναι τα επαγγελματικά σας σχέδια για το επόμενο χρονικό διάστημα;
Χτίζω το μέλλον μου στο Νότιο Πήλιο, ανοίγοντας πόρτες που αφορούν τον τουρισμό αλλά με μια νέα, σύγχρονη ματιά. Όταν είμαι έτοιμη, θα τα ξαναπούμε!
