Το σπίτι της, το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο μιας 50χρονης γυναίκας με σοβαρή αναπηρία έβαλε στο στόχαστρο εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων, δηλαδή ο συνεργάτης του fund, καταθέτοντας έκθεση αναγκαστικής κατάσχεση του ακινήτου, αν και είχε προηγηθεί προσωρινή δικαστική διαταγή, που απαγόρευε κάθε πράξη εκτέλεσης, μέχρι να συζητηθεί η αίτησης αναστολής, που είχε καταθέσει η 50χρονη.
Η γυναίκα, εμφανώς κλονισμένη από τις εξελίξεις, δεν το βάζει κάτω και διεκδικεί το σπίτι της και το δίκιο της δικαστικά. Παρά το σοκ και την αγωνία της, με συμπαραστάτη της τον δικηγόρο της κ. Δημήτρη Τσόπελα, κατέθεσε μήνυση κατά της εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων, με την υπόθεση να βρίσκεται στα χέρια της Εισαγγελίας Βόλου.
Η γυναίκα υποστηρίζει στη μήνυσή της ότι έγινε παρανόμως η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης, με δόλιο τρόπο και με σκοπό να της προκαλέσει οικονομική ζημία και απώλεια του μοναδικού περιουσιακού της στοιχείου, της μοναδικής της κατοικίας. Με τα fund αλλά και τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων να έχουν βάλει στο στόχαστρο τις περιουσίες πολιτών και πολλοί Βολιώτες να βλέπουν τους τελευταίους μήνες να τους έρχονται ειδοποιήσεις για πλειστηριασμό των κατοικιών τους η υπόθεση αγγίζει χιλιάδες δανειολήπτες, με πολλούς από αυτούς να στρέφονται στη Δικαιοσύνη, για να μην χάσουν το βιός τους για μερικές χιλιάδες ευρώ.
Η 50χρονη υποστηρίζει ότι το πρόβλημα δεν έγκειται στη διαφωνία για την οφειλή, αλλά κάνει λόγο για παραβίαση δικαστικής απόφασης, που της είχε ήδη χορηγήσει προσωρινή προστασία. Μάλιστα, δηλώνει ότι δεν θα μείνει μόνο στη μήνυση, αλλά θα υποβάλλει και αγωγή κατά της εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων, διεκδικώντας το ισόποσο της διαταγής πληρωμής, ενώ η εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων αναμένεται να γίνει τον Σεπτέμβριο.
Το χρονικό της υπόθεσης
Στις 15 Μαΐου επιδόθηκε στην 50χρονη επιταγή προς πληρωμή βάσει διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Με αυτήν καλούνταν να εξοφλήσει συνολικό ποσό 40.282,71 ευρώ. Από το ποσό αυτό, τα 39.275,11 ευρώ αφορούσαν στο κεφάλαιο της απαίτησης, ενώ τα υπόλοιπα ήταν δικαστική δαπάνη, έξοδα έκδοσης και επίδοσης της διαταγής πληρωμής, καθώς και λοιπές επιβαρύνσεις.
Η 50χρονη υποστηρίζει στη μήνυσή της ότι κινήθηκε άμεσα και εμπρόθεσμα στις απαραίτητες νομικές ενέργειες και στις 2 Ιουνίου κατέθεσε ανακοπές τόσο κατά της διαταγής πληρωμής, όσο και κατά της επιταγής προς πληρωμή, ενώ μία ημέρα αργότερα, δηλαδή στις 3 Ιουνίου, υπέβαλε αίτηση αναστολής της εκτέλεσης, συνοδευόμενη από αίτημα έκδοσης προσωρινής διαταγής, ζητώντας να «παγώσει» κάθε διαδικασία μέχρι να εξεταστεί η υπόθεσή της.
Το αίτημα εξετάστηκε στις 8 Ιουνίου και έγινε δεκτό, όπως αναφέρει η μήνυση. Έτσι, με την προσωρινή διαταγή απαγορεύθηκε η εκτέλεση της διαταγής πληρωμής έως τη συζήτηση της αίτησης αναστολής, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή θα συζητηθεί κανονικά στη δικάσιμο που ορίστηκε.
Η εταιρεία, όπως αναφέρει η 50χρονη, είχε πλήρη γνώση των αποφάσεων και της προσωρινής διαταγής, είχε ενημερωθεί τόσο για τη συζήτηση του αιτήματος, όσο και για το περιεχόμενο της απόφασης, καθώς εκπροσωπήθηκε μέσω πληρεξούσιας δικηγόρου, και στη συνέχεια της επιδόθηκε και αντίγραφο της προσωρινής διαταγής.
Ωστόσο, όπως σημειώνει η ίδια, στις 24 Ιουλίου της επιδόθηκε έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης της ακίνητης περιουσίας της, η οποία είχε συνταχθεί μία ημέρα νωρίτερα, δηλαδή η ενέργεια αυτή έγινε, όπως αναφέρει η 50χρονη, ενώ βρίσκονταν σε ισχύ η προσωρινή δικαστική προστασία και αφορά στο σπίτι της, στο οποίο διαμένει με την οικογένειά της.
Η 50χρονη με τη μήνυσή της ζητά από την Εισαγγελία να ερευνήσει εάν προκύπτουν ποινικές ευθύνες από την εταιρεία διαχείρισης, η οποία, όπως καταγγέλλει η γυναίκα, γνώριζε για τις ανακοπές αλλά και για την προσωρινή διαταγή.
