Μικρές «ζούγκλες» δημιουργούνται λόγω της ανοιξιάτικης εποχής σε διάφορα σημεία της πόλης, εντός και εκτός κέντρου, με τα αγριόχορτα και τους θάμνους να ανθίζουν, να μεγαλώνουν και να φουντώνουν, όχι όμως να περιποιούνται, όπως θα έπρεπε, προκειμένου να ομορφαίνουν την πόλη. Αντίθετα, δημιουργούν περισσότερα προβλήματα στα ήδη υπάρχοντα.
Σε διάφορα σημεία και κυρίως στα πεζοδρόμια πολλών οδών στο κέντρο της πόλης, τα άκοπα και απεριποίητα αγριόχορτα δημιουργούν πρόβλημα στην καθημερινή διέλευση των πολιτών, ενώ πολλά από αυτά μπορεί να αποτελέσουν «παγίδα», με αποτέλεσμα κάποιος να γλιστρήσει, ακόμα και να πέσει.
Ταυτόχρονα, οι άκοπες πρασινάδες μπορούν να αποτελέσουν εστίες μόλυνσης, καθώς είναι εύκολο να πέσουν σκουπίδια στο σημείο και να μείνουν εκεί, εφόσον χάνονται μέσα στα χόρτα, προκαλώντας δυσοσμία, την οποία εντείνουν έτι περισσότερο τα διάφορα αδέσποτα και μη ζώα όταν ουρούν, εν αντιθέσει με τα κομμένα και περιποιημένα χόρτα, τα οποία δεν «φυλακίζουν» με τον ίδιο τρόπο τη μυρωδιά και τα σκουπίδια.
Το πρόβλημα, όμως, των άκοπων και αμάζευτων πρασινάδων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της πόλης ενισχύει την πιθανότητα μέχρι και πυρκαγιάς. Ειδικά η ύπαρξη ξερών χόρτων σε συνδυασμό με την ολοένα αυξανόμενη θερμοκρασία λόγω της εποχής μπορεί να οδηγήσουν στο ξέσπασα φωτιάς, περιστατικό που άλλωστε έχει ήδη συμβεί.
Χόρτα φυτρώνουν επίσης επάνω στις πλάκες των πεζοδρομίων, με αποτέλεσμα το πλακάκι να σπάει, να δημιουργεί άνισα επίπεδα και να καθίσταται «παγίδα» για τους πολίτες κάθε ηλικίας. Μιλάμε για πρόβλημα «μπάμπουσκα», καθώς πίσω από το ένα πρόβλημα, εμφανίζεται και δημιουργείται το άλλο. Φυσικά, σε αυτή την περίπτωση έγκειται το θέμα της κακοτεχνίας τους πεζοδρομίου, καθώς τα φυτά δεν έχουν καμία υπαιτιότητα που βρίσκουν τρόπο να μεγαλώσουν και να φυτρώσουν.
Η περιποίηση των χόρτων και των θαμνοειδών μέσα στην πόλη πρέπει να φροντιστεί άμεσα, όχι μόνο για την καλαισθησία και την ομορφιά του Βόλου, αλλά και για τη λειτουργικότητά της.
