Η Ρίτα Αντωνοπούλου, είναι μια ερμηνεύτρια που δεν χρειάζεται συστάσεις, καθώς η φωνή, η παρουσία της μέχρι σήμερα, αλλά και ο χαρακτήρας της, την έχουν καθιερώσει ως μια απ΄τις κορυφαίες τραγουδίστριες της γενιάς της… Πλέον, έχοντας έναν ακόμη ρόλο, αυτόν της… στιχουργού, καθώς έδωσε ήδη στην αγκαλιά των ακροατών της, δύο υπέροχα τραγούδια, που συμπληρώνουν το τελευταίο της άλμπουμ, «Έχω Μια Θάλασσα Αγάπη»,που μόλις προ λίγων ημερών, κυκλοφόρησε και σε βινύλιο (από την Melodica Art Productions)!
Συνέντευξη στον ΗΛΙΑ ΚΟΥΤΣΕΡΗ
Ο δίσκος, αποτελεί ένα εξαιρετικό πάντρεμα της μουσικής του Σταύρου Σιόλα με τον λόγο και τη φωνή της Ρίτας Αντωνοπούλου, που μαζί «γέννησαν» οκτώ μοναδικά τραγούδια.
Για πρώτη φορά λοιπόν,η Ρίτα αναλαμβάνει ρόλο στιχουργού σε δύο τραγούδια, το «Έχω μια θάλασσα αγάπη» και το «Ρώτησαν κάποτε ένα αστέρι» και το αποτέλεσμα ξαφνιάζει με την ιδιαιτερότητα του, ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια υπογράφουν άλλοι καταξιωμένοι στιχουργοί.
Τα τραγούδια του δίσκου συνθέτουν ένα μουσικό ταξίδι γεμάτο συναίσθημα και εσωτερικό παλμό. Οι μελωδίες και οι ενορχηστρώσεις υπηρετούν την ατμόσφαιρα των στίχων, δημιουργώντας ένα ενιαίο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα με σαφή ταυτότητα…
Έχει μια τελετουργία…
Όπως ανέφερε η ίδια η Ρίτα Αντωνοπούλου, «οι παλαιότεροι που έχουν μεγαλώσει με το βινύλιο, έχουν έναν συναισθηματικό δεσμό, αλλά πλέον επειδή δεν υπάρχει πέρα από το digital άλλη μορφή για να… κρατήσεις το υλικό στα χέρια σου , έμεινε μόνο το βινύλιο, που έχει μια αίσθηση, που σε συνδέει περισσότερο με τη μουσική… Έχει μια τελετουργία! Αν αγαπάς τη δουλειά που έχεις ετοιμάσει, είναι ωραίο να της κάνει αυτό το δώρο… Τόσο της δουλειάς σου όσο και του κόσμου που σε αγαπάει…»
Για τους στίχους της
Εξομολογούμενη, αναφέρει, ότι «για πρώτη φορά έχω γράψει και εγώ δυο τραγούδια.Είχα πάντα την αίσθηση ότι μπορούσα να γράψω στίχους, αλλά επειδή είχα την τύχη να συνεργαστώ με ανθρώπους που είναι εξαιρετικοί σε αυτό, δεν έμπαινα στη διαδικασία… Με τον Οδυσσέα Ιωάννου να τραγουδάς Άλκη Αλκαίο και Μάνο Ελευθερίου… ε λες τώρα, ποιος ο λόγος να μπεις στη διαδικασία να γράψεις κάτι».
Τι ήταν αυτό που προέκυψε τώρα
Τι ήταν αυτό που προέκυψε τώρα; «Τώρα όμως, είχα μέσα στο μυαλό μου, ότι θέλω να κάνω κάτι , επειδή με απασχολεί εμένα αυτή τη στιγμή, ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι είμαστε όλοι- ένα και δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Ότι τίποτα δεν σταματά στον κόσμο αυτό , ότι όλα συνεχίζουν και υπάρχουν και ότι πρέπει με έναν τρόπο… κάπως αυτό το μήνυμα, να αρχίσει να περνάει και ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη μουσική και το τραγούδι μας, σαν μια διέξοδο». «Είναι τόσα πολλά αυτά που μας πλήττουν στην καθημερινότητά μας, είναι τόσο δύσκολη η ζωή, που θεωρώ, ότι η μουσική σε αυτή τη φάση χρειάζεται να είναι απάγκιο».
Δίνοντας τις δικές της διευκρινήσεις για το «απάγκιο», όπως τονίζει, «δηλαδή να ακούσω κάτι και … να μου φωτίσει κάτι μέσα μου, να με παρηγορήσει, να με απαλύνει, από κάπου να πιαστώ . Με αυτό σκεπτικό, έτσι μπήκα στη διαδικασία να γράψω κάτι εγώ και έτσι ξεκίνησε η στιχουργική περιπέτεια γιατί μου άρεσε πολύ».
Είναι κάτι φωτεινό
Μιλώντας όμως και τις εικόνες της δικής της ψυχής, τις φωτίζει για τους αναγνώστες μας, αναφέροντας ότι «το αίσθημα που νιώθω εγώ ότι κυριαρχεί, είναι κάτι φωτεινό , είτε η ελπίδα, είτε η ελευθερία… Αυτό είναι που βγάζουν τα τραγούδια. Είτε είναι ο Ίκαρος που πετάει ψηλά, είτε είναι ο χορός των πουλιών στον ουρανό, είτε το σκάκι με το άλογο που τρέχει, είτε το καλοκαίρι που σε πλημμυρίζει με όλες αυτές τις εικόνες. Είναι όλο εικόνες , που σε κάνουν να νιώθεις κάτι όμορφο, κάτι δυνατό, μια απελευθέρωση …»
Μια μουσική παράσταση για την γυναίκα
Η Ρίτα Αντωνοπούλου επανέρχεται όμως και με μια μουσική παράσταση που συνδυάζει μουσική και θέατρο και μας μιλά για τη Γυναίκα. Ήδη οι πρώτες παραστάσεις ενθουσίασαν… Μέσα από τραγούδια και κείμενα, ξεδιπλώνονται οι πολλαπλές όψεις της γυναικείας ταυτότητας: η γυναίκα-κόρη, η γυναίκα-μητέρα, η γυναίκα-ερωμένη, το θύμα, η μάγισσα, η σύζυγος, η γυναίκα που αγαπά, που αντέχει, που διεκδικεί, που αυτοσαρκάζεται. Ρόλοι που άλλοτε επιβλήθηκαν και άλλοτε επιλέχθηκαν.
Η μουσική συναντά τον λόγο και δημιουργεί έναν χώρο εξομολόγησης: Γνωστές και πρωτότυπες μελωδίες εναλλάσσονται με αφηγήσεις που φωτίζουν τις σιωπές, τις συγκρούσεις, το χιούμορ και τη δύναμη της γυναίκας να μεταμορφώνεται μέσα στον χρόνο, ενώ παράλληλα ανταμώνει με τον αντρικό ρόλο: μονιάζουν, αγαπιούνται, συγκρούονται και τελικά δημιουργούν μαζί, όχι ως αντίπαλοι αλλά ως συνοδοιπόροι.
Η παράσταση “Της Γυναίκας Σου Η Καρδιά” λειτουργεί ως βίωμα, μια βαθιά σύνδεση με την ανθρώπινη εμπειρία.
Σύμφωνα με την ίδια, «είναι μια παράσταση για την οποία δηλώνω περήφανη, καθώς τη δουλεύω χρόνια τώρα. Μια παράσταση αφιερωμένη στη γυναίκα, αλλά για να είμαι πιο σαφής, στη θηλυκή ουσία που ενυπάρχει εν δυνάμει μέσα σε όλους μας … Έχει να κάνει να κάνει με τη στοργή, με την ενσυναίσθηση με την αγάπη για τον συνάνθρωπο… Είναι μία παράσταση πολύ βαθιά που ψυχαναλυτική σε όλη τη διάρκειά της»…
Πηγή: Περιοδικό Volos Out του Ομίλου Καρεκλίδη
