Ο γνωστός εντατικολόγος του Νοσοκομείου Βόλου Γιάννης Κόκορης καθημερινά δίνει τη δική του «μάχη» για να προσφέρει στον συνάνθρωπο και στους ασθενείς. Μια σκληρή πραγματικότητα μέσα σε θαλάμους Εντατικής, αρρώστους και ασθένειες. Ο ίδιος βρίσκει τη συγγραφή στίχων ως μία διέξοδο από τη σκληρή αυτή πραγματικότητα και δεν είναι λίγες οι φορές που με τα ποιήματά του συμμετείχε σε μεγάλους διαγωνισμούς, κατακτώντας σημαντικές διακρίσεις, ενώ στίχοι του «ντύνουν» και πανέμορφα τραγούδια.
Με αφορμή τα 50 χρόνια από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, ο κ. Κόκορης συνέγραψε ένα ποίημα με τίτλο «Σκάρτη εποχή». Μέσα από τους στίχους και την ποίηση, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει προσπαθεί να περάσει ένα κοινωνικό μήνυμα, ένα μήνυμα που λέει «μην ξεχάσουμε».
Σκάρτη εποχή
Σκαμμένη ρυτίδα στα μάτια της
Για αυτούς που δεν θα ξαναδεί
Η μοίρα που πλέκει γινάτια της
Πατρίδα που άλλαξε φωνή.
Εικόνες γλυκές που θαμπώσαν
Και μια πίκρα κλεισμένα σεντούκια
Τα όνειρά της που πάλι θολώσαν
Κρύο ξύπνημα με χίλια χαστούκια
Ένα βλέμμα κοιτάει το πέλαγο
Μια ευχή που στέλνει το κύμα
Συνηθίσαμε πια το παράλογο
Και η μόνη διαθήκη το κρίμα.
Της ψυχής μας το άγριο σμίλεμα
Μια πληγή που δεν έπιασε κρούστα
Κι εγώ λιώνω το ηλιοβασίλεμα
Για μια νύχτα στη Φαμαγκούστα.
Κι αν τα σύνορα είναι αδιάβατα
Ένα σπόρο μικρό έχω κρύψει
Παραμύθια που μείναν αδιάβαστα
Θα λυτρώνουν για πάντα τη θλίψη.
Μια σταγόνα ιστορίας στον χάρτη
Είναι το δάκρυ μιας ολόκληρης γενιάς
Κι αν τα φύλλα ανθίσουν τον Μάρτη
Ένα ψέμα, μια Άνοιξη σκάρτη
Έχει κλέψει 50 χρόνια προσφυγιάς.
