«Όχι» στην κατεδάφιση του κτηριακού συγκροτήματος «Γαλλίας» στην Ιάσονος λέει σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Μαγνησίας ζητώντας από την πολιτεία να προστατεύσει το εν λόγω ιστορικό συγκρότημα, λαμβάνοντας υπόψη την αρχιτεκτονική και πολιτιστική ιστορία της πόλης. Τονίζει πως το περίφημο ακίνητο της «Γαλλίας» θα πρέπει να διατηρηθεί και να αποκατασταθεί, να ενσωματωθεί σε νέες χρήσεις αναδεικνύοντας τον μεγάλο αρχιτεκτονικό, αστικό και ιστορικό πλούτο δίνοντας ακόμη και προστιθέμενη τουριστική αξία στο κεντρικότερο παραλιακό σημείο της πόλης.
Ειδικότερα, η παρέμβαση του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Μαγνησίας προς το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων είναι η εξής: «Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο πρόσκληση για τον Διαγωνισμό εκμίσθωσης του ακινήτου του Αχιλλοπούλειου Νοσοκομείου Βόλου που βρίσκεται στον κεντρικό τομέα της πόλης και συγκεκριμένα του δυτικού τμήματος του ιστορικού οικοδομικού τετραγώνου έκτασης 1150 μ2 που περικλείεται από τις οδούς Αργοναυτών, Κ. Καρτάλη και Ιάσονος. Οι όροι του Διαγωνισμού θέτουν ως προϋπόθεση την κατεδάφιση των εναπομείναντων αλιών κτισμάτων, τα οποία χρονολογούνται από το 1884.
Σε αυτά περιλαμβάνονται:
➢Το “Καφενείο η Συνάντηση”. Από τα πρώτα κτίσματα που κατασκευάστηκαν στην παραλία.
Διατηρεί την ίδια ονομασία και χρήση για πλέον 138 χρόνια και αποτελεί την ζώσα ιστορία της πόλης, ένα από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς συνδεδεμένο με ιστορικές μνήμες των κατοίκων της περιοχής.
➢ “Το Ξενοδοχείον της Γαλλίας”. Το πρώτο αστικού τύπου ξενοδοχείο του Βόλου. Αποτελούσε σημαντικό κέντρο της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της νεοσύστατης πόλης, έτους κατασκευής 1884. Από τα πλέον σύγχρονα για την εποχή του, με 20 δωμάτια και 30 κλίνες. Οι υπέροχα διακοσμημένοι χώροι του, στην πορεία των χρόνων γνώρισαν μέρες λάμψης και χλιδής, στα δωμάτια του οποίου φιλοξενήθηκαν μεγάλες προσωπικότητες της εποχής εκείνης και οι αίθουσές του χρησιμοποιήθηκαν για τις πρώτες εκδηλώσεις της νέας πόλης.
Στην αρχική του μορφή αναπτύσσονταν σε τέσσερις στάθμες, το ισόγειο, τον πρώτο και δεύτερο όροφο και τις σοφίτες που βρίσκονταν κάτω από την δικλινή κεραμοσκεπή και φωτίζονταν με φωτιστικές θυρίδες επί της στέγης. Υπήρχε πλούσιος νεοκλασικός διάκοσμος από μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη και τραβηχτά επιχρίσματα. Γωνιόλιθοι, παραστάδες, δωρικά και κορινθιακά επίκρανα, αετώματα, μαρμάρινα μπαλκόνια, ελικοειδή φορούσια, περίτεχνες χυτές σιδεριές κ.λπ. κοσμούσαν τις όψεις του. Ο ζωγραφικός διάκοσμος στους τοίχους και την οροφή είναι καλυμμένος με αλλεπάλληλα στρώματα ασβεστοχρισμάτων σε ορισμένα όμως δείγματα καθαρισμού από την 5η Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων το 1994 αποκαλύφθηκαν πλούσια διακοσμημένες οροφογραφίες από ανθέμια και φυτικό διάκοσμο.
Οι επισκευές έχουν αλλοιώσει την αρχική μορφή του κτιρίου αφού έχει κατεδαφιστεί η σοφίτα και ο δεύτερος όροφος του κτιρίου και καθαιρέθηκαν όλα τα διακοσμητικά στοιχεία των όψεών του πλην του ισογείου το οποίο διατηρείται στην αρχική του μορφή.
➢“Διώροφη κατοικία” στη γωνία των οδών Ιάσονος και Κ. Καρτάλη πλάι στο “Ξενοδοχείο της Γαλλίας” και πίσω από το “Καφενείο η Συνάντηση”. Κατασκευάστηκε στο τέλος του 19ου αιώνα ακολουθώντας τα αρχιτεκτονικά ρεύματα της εποχής. Το ισόγειο ήταν διαμορφωμένο σε καταστήματα και ο όροφος σε δωμάτια – επέκταση του ξενοδοχείου. Με τους σεισμούς του 1955 κατεδαφίστηκε ο όροφος και καθαιρέθηκαν όλα τα διακοσμητικά στοιχεία. Σήμερα σώζονται τα ισόγεια καταστήματα αρκετά αλλοιωμένα από την αρχική τους μορφή.
➢“Εστιατόριον της Γαλλίας“ το σημερινό τσιπουράδικο του Ντζαφόλια. Κτίστηκε το 1903 πλάι στο “Καφενείο η Συνάντηση” επί της οδού Αργοναυτών. Ήταν ένα από πιο σημαντικά και ενδιαφέροντα κτήρια που κοσμούσαν την παραλία του Βόλου, εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής με συμμετρική πρόσοψη και πλούσιο διάκοσμο. Σήμερα το ισόγειο λιθόκτιστο κτήριο σώζεται χωρίς τον αρχικό διάκοσμο και είναι στεγασμένο με ξύλινη στέγη καλυμμένη με κεραμίδια γαλλικού τύπου. Μετά τους σεισμούς λειτούργησε ως μουσικό καφενείο. Από το 1970 και έπειτα λειτούργησε μέχρι πρόσφατα ως εστιατόριο (Ντζαφόλια).
Όλα τα κτίσματα έχουν υποστεί εκτεταμένες ζημιές με τους βομβαρδισμούς του 1944, τους σεισμούς του 1955, επισκευάσθηκαν δε επανειλημμένως αλλοιώνοντας τα μορφολογικά χαρακτηριστικά και διακοσμητικά στοιχεία τους.
Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Μαγνησίας με την αίσθηση του καθήκοντος που έχουμε όλοι για τη διάσωση των λίγων ακόμη εναπομείναντων ψηφίδων της αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής ιστορίας της πόλης μας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη σπουδαιότητα των παραπάνω κτισμάτων, ΖΗΤΑ από την πολιτεία και τους θεσμοθετημένους αρμόδιους φορείς, ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ του “Κτιριακού συγκροτήματος Γαλλίας” από ενδεχόμενη κατεδάφιση.
Θεωρούμε ότι η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ και ενσωμάτωση του συγκροτήματος σε νέες χρήσεις, θα αναδείξει τον μεγάλο αρχιτεκτονικό, αστικό και ιστορικό πλούτο δίνοντας ακόμη και προστιθέμενη τουριστική αξία στο κεντρικότερο παραλιακό σημείο της πόλης μας. Η αρχιτεκτονική ανακατασκευή του κελύφους στην αρχική μορφή είναι εφικτή με βάσει τις υπάρχουσες φωτογραφικές και σχεδιαστικές αποτυπώσεις (βλ. σχέδια της αρχιτ. Θάλειας Μακρή – Σκοτεινιώτη που έχουν δημοσιευτεί στα πλαίσια της έρευνας και μελέτης του Δ. Παλιούρα, αρχ. μηχ. Διευθυντή επί τιμή της Υπηρεσίας Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Θεσσαλίας – απ’ όπου και δανειστήκαμε τα προαναφερόμενα ιστορικά στοιχεία).
Η αξιοποίηση του συγκεκριμένου παραλιακού οικοπέδου στη βάση της ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ – ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ των κτιριακών μετώπων στην αρχική τους μορφή και η προσθήκη νέων σύγχρονων κατασκευών μικτών χρήσεων, παίρνοντας υπ’ όψιν την σημερινή μεγάλη αξία της δόμησης και του επιχειρηματικού ενδιαφέροντος των τελευταίων χρόνων, αποτελούν στρατηγικές που επιτρέπουν τη συνύπαρξη του παλιού με το νέο, της ιστορίας και της μνήμης της πόλης με την εξέλιξή της».
