Συγκλονιστική ήταν η κατάθεση της Παναγιώτας Καλατζή, μητέρας του Βολιώτη Γεράσιμου Γεωργιάδη, του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας στα Τέμπη, κατά τη σημερινή, 40ή συνεδρίαση της δίκης για τη σιδηροδρομική τραγωδία.
Η μητέρα του Γεράσιμου περιέγραψε ενώπιον του δικαστηρίου τον αγώνα που δίνει τα τελευταία τριάμισι χρόνια για να κρατήσει στη ζωή το παιδί της, τις συνεχείς νοσηλείες και τις προσπάθειες αποκατάστασης στο εξωτερικό, αλλά και τα ερωτήματα που εξακολουθούν να τη βασανίζουν για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τραυματίστηκε ο γιος της.
«Η ζωή μου όλη κρέμεται από τα χείλη ενός γιατρού. Είμαι πάντα δίπλα στο παιδί μου. Ήξερα ότι είχε πάρα πολύ καλή ιατρική περίθαλψη, όμως έψαχνα για αποκατάσταση», ανέφερε αρχικά, εξηγώντας ότι με τη βοήθεια των θεραπόντων ιατρών επικοινώνησε με νοσοκομείο της Λοζάνης, αναζητώντας εξειδικευμένη φροντίδα για τον Γεράσιμο.
Κατά την κατάθεσή της, διάβασε ιατρικό σημείωμα με ημερομηνία 24 Σεπτεμβρίου 2026, σύμφωνα με το οποίο ο γιος της βρίσκεται σε κατάσταση «άγρυπνου κώματος».
«Ήταν κάτι πολύ βασανιστικό για εμένα. Νομίζουμε ότι βλέπουμε αυτό που επιθυμούμε, αλλά δεν είναι πάντα έτσι», είπε, αναφερόμενη στις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην προσπάθειά της να διαπιστώσει εάν υπήρχαν σημάδια βελτίωσης.
Περιγράφοντας τη μακρά διαδρομή των νοσηλειών, ανέφερε ότι ο Γεράσιμος μεταφέρθηκε σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού, όπου υποβλήθηκε σε σειρά εξετάσεων και θεραπειών. Όπως είπε, κατά τη διάρκεια 14 μηνών παρουσιάστηκαν πολλές επιπλοκές, ενώ οι γιατροί στις Ηνωμένες Πολιτείες ενημέρωσαν την οικογένεια ότι είχαν εξαντλήσει τις δυνατότητες παρέμβασής τους και ότι θα έπρεπε να επιστρέψουν στην Ελλάδα.
«Μου είπαν οι γιατροί πως δεν έχουμε δει ασθενή σαν το παιδί σου», κατέθεσε.
«Είναι σαν να έχει σκάσει πυρηνική βόμβα μέσα στο κεφάλι του»
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά της στον σοβαρό τραυματισμό του Γεράσιμου και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες, όπως εκτιμά, αυτός προκλήθηκε.
«Το παιδί μου για κάποιο λόγο βγήκε από το τρένο πριν υπάρξει φωτιά και έκρηξη. Η έκρηξη έφερε τέτοιο τραύμα στο κεφάλι του παιδιού που ξεπερνά την εικόνα ενός πυρηνικού ατυχήματος», υποστήριξε, περιγράφοντας την έκταση των εγκεφαλικών βλαβών που έχει υποστεί ο γιος της.
Όπως ανέφερε, ο Γεράσιμος δεν είχε εμφανή εξωτερικά τραύματα αντίστοιχα της σοβαρότητας της κατάστασής του, ενώ εκτίμησε ότι κατά την πτώση του έσπασε την κνήμη του.
«Εμένα θα με στοιχειώνει αυτό: όταν συνέβη αυτό καταλάβαινε; Είναι σαν να έχει σκάσει πυρηνική βόμβα μέσα στο κεφάλι. Πρόλαβε να αντιδράσει; Καταλάβαινε; Αυτό θα με βασανίζει σε όλη μου τη ζωή», είπε.
Η ίδια επανήλθε στη σοβαρότητα των εγκεφαλικών κακώσεων, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Αυτό που υπάρχει στο κεφάλι του παιδιού μου δεν είναι τραύμα. Ήταν σαν να είχε σκάσει πύρινη βόμβα μέσα στο κεφάλι του».
«Γιατί δεν μπορώ να τραγουδήσω, να κουνηθώ, να ερωτευτώ;»
Σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της κατάθεσής της, η Παναγιώτα Καλατζή παρουσίασε στο δικαστήριο φωτογραφίες του Γεράσιμου πριν από το δυστύχημα, αλλά και εικόνες που αποτυπώνουν τη σημερινή κατάσταση της υγείας του.
«Είχε όλες τις χαρές του Θεού», ανέφερε, περιγράφοντας τον γιο της πριν από τη σύγκρουση.
«Αν δεν τον σταματούσε τόσο βίαια το δυστύχημα, είμαι σίγουρη πως θα μεγαλουργούσε. Ήθελε να προσφέρει», πρόσθεσε εμφανώς συγκινημένη.
Στη συνέχεια, κάλεσε τους δικαστές να αναλογιστούν τι θα τους έλεγε ο ίδιος ο Γεράσιμος εάν μπορούσε να βρεθεί μπροστά τους και να περιγράψει όσα βιώνει.
«Σε ένα παράλληλο σύμπαν να σηκωθεί και να έρθει μπροστά σας γυμνός με όλα τα σωληνάκια, τι θα μας έλεγε; Προσπάθησα να γίνω η φωνή του, να τον εκπροσωπήσω, είναι αδύνατον. Θα σας ρωτούσε γιατί είναι έτσι, γιατί δεν μπορώ να τραγουδήσω, να κουνηθώ, να ερωτευτώ;», είπε.
«Το νοσοκομείο είναι το σπίτι μου»
Ολοκληρώνοντας την κατάθεσή της, η μητέρα του Γεράσιμου ζήτησε την απόδοση δικαιοσύνης για την τραγωδία, εκφράζοντας παράλληλα την αγωνία της για το ενδεχόμενο να επαναληφθεί ένα αντίστοιχο δυστύχημα.
«Κανένα από τα θύματα δεν έφταιγε. Όμως σε αυτή την τραγωδία κάποιοι φταίνε ακόμα», ανέφερε, θέτοντας το ερώτημα πώς συνεχίζουν τη ζωή τους όσοι φέρουν ευθύνη για όσα συνέβησαν.
«Μέσα σε όλα που καίνε έχω μια απορία. Πώς ζουν οι υπαίτιοι αυτής της τραγωδίας, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται; Θα ήθελα να ξέρω την καθημερινότητά τους και να τη συγκρίνω με τη δική μου, που το νοσοκομείο είναι το σπίτι μου και το θεωρώ ευλογία», είπε.
Κλείνοντας, απευθύνθηκε στο δικαστήριο ζητώντας «δικαιοσύνη και παραδειγματική τιμωρία», ώστε, όπως τόνισε, να αποφευχθεί μια νέα τραγωδία.
Στην ίδια συνεδρίαση κατέθεσαν και οι γονείς του 23χρονου Κύπριου φοιτητή Κυπριανού Παπαϊωάννου, ο οποίος έχασε τη ζωή του στο δυστύχημα. Παρόντες από τους κατηγορουμένους ήταν ο Παύλος Κουζής και ο Σπυρίδων Πατέρας.
Ο πατέρας του Κυπριανού, πάτερ Χριστόδουλος Παπαϊωάννου, εμφανίστηκε στο δικαστήριο κρατώντας στα χέρια του μια φωτογραφία του γιου του. Περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές πριν πληροφορηθεί το δυστύχημα, την αναζήτηση του παιδιού του και τις συνθήκες υπό τις οποίες παρέλαβε τη σορό του, ενώ ζήτησε να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια της φωτιάς και της έκρηξης που ακολούθησε τη σύγκρουση.
«Αντί να τον ντύνω γαμπρό, τον έντυνα νεκρό»
Η μητέρα του 23χρονου, Γεωργία Παπαϊωάννου, περιέγραψε στο δικαστήριο τα όνειρα του γιου της και την αγάπη που έτρεφε για την Ελλάδα.
«Είμαι η μάνα του Κύπριου θύματος από τα τρένα. Μου μιλούσε για τα όνειρά του. Μου έλεγαν οι καθηγητές του πόσο ξεχωριστός ήταν. Συχνά μου μιλούσε για την Ελλάδα και για τους αγώνες της. Ποιος να μου το έλεγε πως η Ελλάδα θα τον έτρωγε με αυτόν τον τραγικό τρόπο», ανέφερε.
Στη συνέχεια, περιέγραψε τις δραματικές ώρες που ακολούθησαν τη σύγκρουση, όταν η οικογένεια προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τον Κυπριανό, χωρίς αποτέλεσμα.
«Φτάνει αυτή η μαύρη μέρα. Σοκ και ταραχή επικρατεί στο σπίτι μου. Το τηλέφωνό του δεν απαντούσε. Παρακαλούσα να βρεθεί μέσα στους τραυματίες. Όταν μου είπαν πως δεν ήταν στο τελευταίο λεωφορείο με τους τραυματίες, πάγωσα», κατέθεσε.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά της στη στιγμή που παρέλαβε τη σορό του παιδιού της. «Μου είπαν πως είναι καμένος. Θα πάρετε το φέρετρο κλειστό, μου είπαν. Είχε τα εγκαύματά του, αλλά ήταν αναγνωρίσιμος. Μου τον έφεραν σε μια σακούλα νάιλον με φερμουάρ, γυμνό. Κανένας σεβασμός. Αντί να τον ντύνω γαμπρό, τον έντυνα νεκρό. Μύριζε παράξενα. Σαν να άκουγα τη φωνή του γιου μου να φωνάζει “μάμα, μάμα”».
Η μητέρα του Κυπριανού ζήτησε να αποδοθούν ευθύνες και να δοθούν απαντήσεις για τη διαχείριση του τόπου του δυστυχήματος. «Θέλω να μάθω γιατί αλλοιώθηκε ο χώρος του δυστυχήματος. Γιατί βιάστηκαν και μάζεψαν με τις μπουλντόζες τα απομεινάρια των θυμάτων; Εύχομαι όλοι οι υπεύθυνοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να γίνει μια δίκαιη δίκη», είπε, προσθέτοντας ότι εξακολουθεί να πιστεύει στη Δικαιοσύνη.
«Κρατούσα τα στέφανα από τη μια και έβλεπα την έκρηξη από την άλλη»
Ο πατέρας του Κυπριανού, πάτερ Χριστόδουλος Παπαϊωάννου, ξεκίνησε την κατάθεσή του μιλώντας για την προσωπικότητα του γιου του, περιγράφοντας ένα παιδί γεμάτο ζωντάνια, πίστη και αγάπη για την Ελλάδα.
«Ήταν ένα παιδί της υπακοής και της χαράς, όλο ζωντάνια, είχε το χάρισμα από πολύ μικρό παιδί να σου παίρνει τα προβλήματα που είχες. Έψαλε από δύο χρονών τροπάρια της εκκλησίας, ξυπνούσε πριν από εμένα για να πάμε στην εκκλησία. Είχε απέραντη αγάπη στον Θεό και την πατρίδα, τη μητέρα Ελλάδα. Ήθελε να είναι μάχιμος, υπηρέτησε με συνέπεια την πατρίδα», ανέφερε.
Όπως κατέθεσε, ο Κυπριανός είχε υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις και στη συνέχεια αποφάσισε να σπουδάσει Νομική στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα, ετοιμαζόταν να παντρευτεί την αρραβωνιαστικιά του, Χριστίνα, με τον γάμο τους να έχει προγραμματιστεί για τις 27 Αυγούστου 2023.
Ο πατέρας του αποκάλυψε ότι είχε δώσει στον γιο του χρήματα για να ταξιδέψει αεροπορικώς στη Θεσσαλονίκη, όμως εκείνος επέλεξε τελικά το τρένο για οικονομικούς λόγους.
«Του είχα δώσει χρήματα για να πάει με αεροπλάνο στη Θεσσαλονίκη. Μου είπε ότι “τελικά αποφάσισα να πάω με τρένο, για να κάνω οικονομία, επειδή παντρεύομαι”», κατέθεσε.
Περιγράφοντας τις στιγμές που έμαθε για τη σύγκρουση, ανέφερε ότι εκείνη την ώρα ετοιμάζονταν για τον γάμο του Κυπριανού. Η Χριστίνα, η οποία είχε ταξιδέψει με αεροπλάνο, τον ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με τον αρραβωνιαστικό της.
«Την ώρα που δοκίμαζα την κορώνα του γάμου στη Χριστίνα, μου είπε ότι “προβληματίζομαι γιατί στέλνω μήνυμα στον Κυπριανό και δεν απαντάει”. Ανοίγω την τηλεόραση. Βλέπω μια πυρόσφαιρα τεράστια. Είπα, τι είναι αυτό, πύραυλος;».
«Κρατούσα τα στέφανα από τη μια και έβλεπα την έκρηξη από την άλλη, ένιωσα να φεύγει το αίμα μου. Μέσα μου κατάλαβα ότι κάτι έγινε», πρόσθεσε.
Ο ίδιος περιέγραψε πώς άλλαξε η ζωή της οικογένειάς του μετά τον θάνατο του Κυπριανού. «Με τη σύγκρουση αυτή κόπηκε το κεφάλι της ζωής μου. Άλλαξε τα πάντα στη ζωή μου. Μας διέλυσαν. Αποφασίσαμε να μην γυρίσουμε πίσω αν δεν φέρουμε τον Κυπριανό ζωντανό ή νεκρό», είπε.
«Μας είπαν ότι είναι εντολή από πολύ ψηλά να μην ανοίξουν τα φέρετρα»
Στη συνέχεια της κατάθεσής του, ο πάτερ Χριστόδουλος αναφέρθηκε στη διαχείριση των σορών των θυμάτων και στις δυσκολίες που, όπως υποστήριξε, αντιμετώπισε η οικογένειά του προκειμένου να δει το παιδί της.
«Είδα μια κρατική πρακτική που με προβλημάτισε. Κάποιοι προσπαθούσαν να κρύψουν κάτι. Ήρθαν με ένα πνεύμα κρυψίνοιας για να διαχειριστούν την κρίση», ανέφερε, εκφράζοντας τις προσωπικές του υπόνοιες για τον τρόπο αντιμετώπισης της τραγωδίας.
Όπως κατέθεσε, όταν ζήτησε να δει τη σορό του Κυπριανού, του είπαν ότι δεν βρισκόταν σε κατάλληλη κατάσταση. Ο ίδιος επέμεινε ότι ήθελε να τον αντικρίσει ανεξάρτητα από την κατάσταση στην οποία βρισκόταν.
«Ποιος διέταξε να μην μπορώ να δω το παιδί μου; Ήρθαν δύο ένστολοι και μου είπαν “δεν θα δει κανένας κανέναν”. Είναι εντολή από πολύ ψηλά, μου είπαν. Γιατί μας τον έφεραν μέσα σε κλειστό φέρετρο με εντολή να μην ανοίξει το φέρετρο; Έκανα μεγάλη υπομονή. Έσπασα μέσα μου», ανέφερε.
Περιγράφοντας όσα αντίκρισε όταν άνοιξε το φέρετρο, είπε: «Ήταν μέσα σε ένα μαύρο σακούλι, νεκρός, γυμνός, χτυπημένος. Ήταν ολόκληρος. Ήρθαμε στην Κύπρο, του πλύναμε τις πληγές του με το κρασί. Είδαμε τα εγκαύματα και είχε μια μυρωδιά σαν από χημικά, όπως αυτά που χρησιμοποιούν στο καθαριστήριο».
Ο ίδιος μίλησε και για την κατάσταση της σορού μετά την ιατροδικαστική εξέταση, εκφράζοντας την οδύνη του για τις τομές που διαπίστωσε στο σώμα του γιου του.
«Ο Κυπριανός είχε χτυπήματα στο σώμα του, αλλά τη μεγαλύτερη ζημιά την έκανε ο ιατροδικαστής που έκοψε το σώμα του. Ένιωσα μια βία. Το σώμα του ήταν κατακρεουργημένο και είχε παράξενα εγκαύματα που έμοιαζαν με αυτά των πυροσβεστών», υποστήριξε.
Ο πατέρας του 23χρονου ζήτησε από το δικαστήριο να διερευνήσει τις συνθήκες θανάτου του γιου του, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην έκρηξη και στη φωτιά που ακολούθησαν τη σύγκρουση των τρένων.
«Είμαστε βέβαιοι πως ο θάνατος ήρθε μετά το χτύπημα. Τι προκάλεσε αυτή τη μεγάλη έκρηξη; Παρακαλώ το δικαστήριο να διερευνήσει τις αιτίες της φωτιάς και της έκρηξης», ανέφερε.
Επισήμανε ότι έχουν περάσει περίπου τριάμισι χρόνια από το δυστύχημα και η οικογένειά του εξακολουθεί να αναζητά απαντήσεις.
«Ζητούμε να μάθουμε επακριβώς τι προκάλεσε την πυρόσφαιρα. Επίσης, τι προκάλεσε τα εγκαύματα στον Κυπριανό, που δεν είναι από τα έλαια σιλικόνης. Όσοι είναι επιζώντες αυτόπτες μάρτυρες να καταθέσουν στη δίκη. Γιατί έπρεπε όλα τα φέρετρα να είναι κλειστά και σφραγισμένα;», διερωτήθηκε.
Μάλιστα, αναφέρθηκε και στο πορτοφόλι του γιου του, το οποίο κράτησε μετά το δυστύχημα. Σύμφωνα με όσα ισχυρίστηκε, ζήτησε από δικό του άνθρωπο να πραγματοποιήσει ανάλυση, από την οποία προέκυψαν ενδείξεις για παρουσία τολουολίου και βενζολίου. Πρόκειται για ισχυρισμό του μάρτυρα, η επιστημονική τεκμηρίωση του οποίου δεν προκύπτει από τα στοιχεία της κατάθεσης που έχουν γίνει γνωστά.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο πάτερ Χριστόδουλος παρουσίασε φωτογραφικό υλικό στο δικαστήριο, μεταξύ άλλων φωτογραφία του Κυπριανού έναν χρόνο πριν από το δυστύχημα, εικόνες με την αρραβωνιαστικιά του, καθώς και φωτογραφίες από τη σορό, τα εγκαύματα, τη σακούλα στην οποία είχε τοποθετηθεί και την ταφή του. Παρουσίασε επίσης φωτογραφίες από το σακάκι στο οποίο βρέθηκε το πορτοφόλι του 23χρονου, καθώς και από το ίδιο το πορτοφόλι.
«Η Δικαιοσύνη να αποδοθεί και στους μη αναγνωρισμένους νεκρούς»
Ακόμη, ο πατέρας του Κυπριανού έθεσε ερωτήματα για τον ακριβή αριθμό των θυμάτων και τη διαχείριση τυχόν μη ταυτοποιημένων ανθρώπινων λειψάνων.
«Ένα άλλο στοιχείο που με βασανίζει είναι το πόσοι ήταν πραγματικά οι νεκροί», ανέφερε, ζητώντας να διερευνηθεί κάθε σχετικό στοιχείο.
«Οφείλουμε να σεβαστούμε και το παραμικρό μέρος του σώματος. Παρακαλώ η Δικαιοσύνη να αποδοθεί και στους μη αναγνωρισμένους νεκρούς, να τους αποδώσουμε την τιμή που τους αξίζει. Αν στέκουν λείψανα εκεί και τα κρατούν σε συρτάρια, αυτό είναι ασέβεια προς τους νεκρούς. Πρέπει να αποδοθούν και να θαφτούν», σημείωσε.
«Να είστε ακριβείς και δίκαιοι απέναντι στους κατηγορουμένους»
Ολοκληρώνοντας την κατάθεσή του, ο πάτερ Χριστόδουλος απευθύνθηκε στους δικαστές, ζητώντας να εξετάσουν με προσοχή και χωρίς προχειρότητα όλα τα δεδομένα της υπόθεσης, αλλά και να αντιμετωπίσουν δίκαια τους κατηγορουμένους.
«Στους ανθρώπους που ονομάζουμε κατηγορούμενους οφείλουμε να είμαστε ακριβείς και δίκαιοι στην αντιμετώπισή τους. Να τους δούμε με αγάπη αλλά και αλήθεια. Να ψάξετε με ειλικρίνεια και χωρίς προχειρότητα τα γεγονότα και να τα αξιολογήσετε με προσοχή. Με ανδρεία και να σταθείτε στο ύψος που αρμόζει», είπε.
Αναφερόμενος στη δικογραφία, δήλωσε ότι θεωρεί τη διαδικασία μια αρχή για τη διερεύνηση των ευθυνών, εκτιμώντας, ωστόσο, ότι παραμένουν πολλά στοιχεία που πρέπει να εξεταστούν.
«Διάβασα τη δικογραφία και είδα ότι κατηγορούνται άνθρωποι που ο καθένας έχει ένα δικό του μέρος ευθύνης. Θεωρώ πως είναι μια καλή αρχή για να γίνει μια έρευνα, να βρεθεί η αλήθεια. Έχει πολλά στοιχεία ακόμη που πρέπει να διερευνηθούν για να μάθουμε πώς έφυγαν οι άνθρωποί μας», ανέφερε.
Κλείνοντας, ζήτησε από τη Δικαιοσύνη να λάβει υπόψη της όλα όσα θα κατατεθούν κατά τη διάρκεια της δίκης και να αποδώσει τις ευθύνες που αναλογούν σε κάθε εμπλεκόμενο.
«Τα τρένα ήταν μια ωρολογιακή βόμβα»
«Τα τρένα ήταν μια ωρολογιακή βόμβα», τόνισε στην κατάθεσή του ο Αναστάσιος Ταχγματζίδης, πατέρας της 31χρονης Σοφίας, η οποία επέβαινε στο πρώτο βαγόνι της μοιραίας αμαξοστοιχίας και έχασε τη ζωή της στη σύγκρουση.
Ο ίδιος επέρριψε ευθύνες σε μέσα ενημέρωσης, πολιτικούς και υπουργούς, κάνοντας λόγο για «δολοφονία», ενώ κάλεσε το δικαστήριο να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων «για αυτές τις ψυχές που χάθηκαν άδικα». Ζήτησε, μάλιστα, την παραδειγματική τιμωρία των κατηγορουμένων, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Αν δεν είχα να σκεφτώ τα άλλα δύο παιδιά, δεν θα περίμενα τις δικές σας αποφάσεις».
Στην ίδια συνεδρίαση κατέθεσε και ο Γεώργιος Κόττας, αδελφός του Βασίλη Κόττα, ο οποίος βρισκόταν στο κυλικείο της αμαξοστοιχίας και έχασε τη ζωή του. «Ήταν ένα έγκλημα. Η φωτοσήμανση δεν λειτουργούσε και αυτό ήταν εγκληματικό», ανέφερε, αποδίδοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις ελλείψεις των συστημάτων ασφαλείας του σιδηροδρομικού δικτύου.
«Έσπαγαν τζάμια, ακούσαμε ένα μπαμ και είδαμε τη φωτιά»
Τις δραματικές στιγμές της σύγκρουσης περιέγραψε στην κατάθεσή της η επιζήσασα επιβάτιδα Ιωάννα Παπαγιαννίδου. Όπως ανέφερε, η αμαξοστοιχία είχε πραγματοποιήσει μεγάλη στάση, περίπου 30 λεπτών, στα Παλαιοφάρσαλα, ενώ καθυστέρησε και στη Λάρισα.
«Δεν θυμάμαι στάση αφού έφυγε από τη Λάρισα. Έτρεχε πολύ. Φαίνεται πως προσπάθησε να φρενάρει. Ξαφνικά αρχίζει ένας θόρυβος, έσπαγαν τζάμια. Κατέβασα το κεφάλι και έπεσα κάτω», κατέθεσε.
Η μάρτυρας περιέγραψε ότι αισθάνθηκε το τρένο να εκτροχιάζεται, ενώ ακολούθησε ένας δυνατός κρότος και εμφανίστηκαν φλόγες. «Ακούσαμε ένα μπαμ, ήταν η έκρηξη. Είδαμε τη φωτιά. Σηκώθηκα και άκουσα την κόρη μου να λέει “μαμά, το μωρό”», ανέφερε.
Στη συνέχεια, περιέγραψε τις προσπάθειες των επιβατών να εγκαταλείψουν το βαγόνι, καθώς ο καπνός και η έντονη μυρωδιά δυσκόλευαν την αναπνοή τους.
«Σκαρφαλώναμε για να βγούμε από το παράθυρο. Είδα μια εγκλωβισμένη, μας ζήτησε βοήθεια. Δεν μπορούσα να τη βοηθήσω. Βγήκα από το παράθυρο. Ήμουν σαν χαμένη», είπε, προσθέτοντας ότι είδε φλόγες σε δύο ή τρία διαφορετικά σημεία κοντά στο τρίτο βαγόνι.
«Άνθρωποι ήταν κάτω στο έδαφος, φώναζαν. Από εκείνη την ημέρα δεν μπορώ να κοιμηθώ. Όλες οι εικόνες έρχονται στο μυαλό μου», κατέθεσε.
«Άκουσα ένα δυνατό μπαμ και εκτινάχθηκα»
Στο δικαστήριο κατέθεσε και η Χρυσάνθη Κρεβάικα, καθαρίστρια της αμαξοστοιχίας και μοναδική επιζήσασα από το προσωπικό του τρένου.
Όπως ανέφερε, είχε επιβιβαστεί στη Λάρισα και ξεκίνησε την εργασία της από το πρώτο βαγόνι. Τη στιγμή της σύγκρουσης είχε φτάσει στο έκτο βαγόνι.
«Μόλις πήγα στο έκτο βαγόνι και στα πρώτα καθίσματα έγινε ένα δυνατό μπαμ και εκτινάχθηκα. Με σήκωσαν οι επιβάτες. Άνοιξα έναν μοχλό και άνοιξαν οι πόρτες. Περπατήσαμε τις γραμμές προς τα πίσω», περιέγραψε.
Η μάρτυρας ανέφερε ότι αρχικά δεν είχε αντιληφθεί τι είχε συμβεί στο μπροστινό μέρος της αμαξοστοιχίας. «Γύρισα πίσω και βλέπω πως είχε μια ομίχλη και μέσα στην ομίχλη είχε μια κόκκινη ομίχλη», είπε.
Όπως εξήγησε, χρειάστηκε να νοσηλευτεί μετά το δυστύχημα και πληροφορήθηκε την πραγματική έκταση της τραγωδίας όταν πήρε εξιτήριο. Η ίδια εργαζόταν στα τρένα από το 2022 και, όπως σημείωσε, μέχρι τη μοιραία νύχτα δεν αισθανόταν φόβο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της.
Πηγή: protothema.gr
