Αγαπημένε μου Αναγνώστη, Ιερά και Αγία η Ταφή σύμφωνα με τους γραπτούς νόμους και τον καθαγιασμό Της από τον Άγραφο Θεϊκό Νόμο! Η ταφή των νεκρών σωμάτων ήταν ύψιστο χρέος των ζωντανών, γιατί σύμφωνα με τη θρησκευτική δοξασία η ψυχή δεν κατέβαινε στον Άδη αν δεν γινόταν πιο πριν η ταφή του νεκρού σώματος. Η άρνηση της Ταφής των νεκρών ως μεταθανάτια ποινή και η μη τήρηση του δικαίου και των ηθικών κανόνων είναι Ὕβρις (ανοσιούργημα) και αντί-κειται στον άγραφο θεϊκό νόμο.
Οι Ψηφίδες Ιστορίας «κτῆμα ἐς αἰεί», με αναφορά σε ηρωικές μορφές, ιστορικά γεγονότα και προσωπικότητες είναι και μία Μνημοσύνη για τους Αδελφικούς παιδικούς φίλους και συμπολεμιστές του 1974, οι οποίοι έχουν καταγραφεί και Αυτοί με χρυσά ανεξίτηλα γράμματα στο Μητρώο της Ιστορίας. Και μια ενθύμηση ότι είναι κοντά μας, δίπλα μας, μαζί μας, είναι ζωντανοί και γυρεύουν χώρο στα μέσα μας (ψυχή-καρδιά) και τα έξω μας (γύρω μας), τους αγαπούμε από καρδιάς και τους σκεφτόμαστε! Απαντοχή και ελπίδα μας είναι η ανάμνηση και νοσταλγία στιγμών χαρμολύπης, αγάπης, καλοσύνης, αξιοσύνης και ευγένειας…
Ανήμποροι να μαζέψουμε τα κόκκαλα
Των Συντρόφων μας
Μνημονεύουμε το άδικο
Και διαβολοστέλνουμε το δίκιο.
(Άγιον Όρος 4ος χρ. κ.)
Πενήντα δύο χρόνια μετά τουρκική κατοχή στην Κύπρο συνεχίζουμε να ενταφιάζομαι «λείψανα-οστά» των Αδελφικών παιδικών φίλων, συνοδοιπόρων και συμπολεμιστών! “Άλλος ένας Ήρωας του 1974 κηδεύτηκε σήμερα από τον Ιερό Ναό…” “Ένα «κουτί με λείψανα–οστά“ (μικροσκοπικό κασόνι–φέρετρο), για να μας θυμίζει ότι ο τούρκος εισβολέας είναι εντός των τειχών!
Από τον Όμηρο αντλείται η πρώτη ιστόρηση για την Ιερά και Αγία Ταφή. Ο Όμηρος στην ραψωδία Ω της Ιλιάδας μας ιστορεί σεβασμό της Ιεράς και Αγίας Ταφής. Ο Αχιλλέας έχει ριγμένο (πεταμένο) το νεκρό σώμα του Έκτορα κοντά στη σκηνή του.
…ὄφρα κὲν Ἕκτώρ
κεῖται ἑνὶ κλισίησιν ἀκηδὴς ἀλλὰ τάχιστα
λῦσον, ἴν’ ὀφθαλμοίσιν ἴδω… (533-5)
Ο Βασιλιάς των Τρώων Πρίαμος έρχεται στη σκηνή του Αχιλ-λέα και τον ικετεύει να λυτρώσει (λῦσον) τον Έκτορα και να του δώσει το νεκρό σώμα του, για να το θάψει με τις αρμό-ζουσες τιμές της Ιεράς και Αγίας Ταφής που είναι πράξη λυ-τρωτική!
Ο Αχιλλέας, παρά τον πόνο που νιώθει για το χαμό του φίλου του (Πάτροκλου), δίνει προσταγή να στολίσουν και να δώσουν τον Έκτορα στον Πατέρα του για ταφή! Και το σημαντικότερο, ο Αχιλλέας ερωτά τον Πρίαμο πόσες μέρες θέλει για να εντα-φιάσει τον Έκτορα:
ἐννῆμαρ μὲν κ’ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν,
τῆ δεκάτη δὲ κὲ θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός,
ἑνδέκατη δὲ κε τύμβον ἐπ’ αὐτῷ ποιήσαιμεν (664–6).
Εννιά μέρες θα τον θρηνήσουν–μυρολογήσουν, τη δέκατη μέρα θα τον θάψουν και θα κάνουν την μακαριά–νεκρόδειπνο και την ενδέκατη μέρα θα του κάνουν μνημείο.
Ο Αχιλλέας με σεβασμό στο έθιμο της Ιεράς και Αγίας Ταφής υπόσχεται στον γέροντα Πρίαμο έντεκα μέρες εκεχειρία-ανακω-χή (να σταματήσουν προσωρινά τη μάχη) για να τιμηθεί ο μεγά-λος αντίπαλός του, ο Έκτορας (669-70).
Οι Τρώες έκαψαν το νεκρό σώμα του Έκτορα, μάζεψαν τα οστά και τα έβαλαν μέσα σε «χρυσείην λάρνακα» (795) τα σκέπασαν με κόκκινο πέπλο και «ἐς κοίλην κάπετον θέσαν» (τάφον) (797) και…
χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον…(801)
σώριασαν χώμα και του έφτιαξα τύμβο (μνημείο) αθανασίας!
*Ιερά και Αγία η Ταφή Ψηφίδες Ιστορίας «κτῆμα ἐς αἰεί» (Εκδόσεις Ραδάμανθυς) (απόσπασμα)
Συνεχίζεται την επόμενη Δευτέρα
*Φιλόλογου-Ιστορικού
Βετεράνου 1974/399 Τ.Π. Μπογαζιού Αμμοχώστου, Κύπρου.
