Άλλες μορφές καλλιεργειών ψάχνουν οι αγρότες της Μαγνησίας, καθώς άλλαξαν οι συνθήκες και οι ανάγκες των δυναμικών καλλιεργειών των τελευταίων 10 χρόνων, ενώ φαντάζει μονόδρομος η συσκευασία από μέρους τους των προϊόντων, ώστε να πετύχουν καλύτερες τιμές και να μη δουλεύουν μόνο για τα έξοδα και ταυτόχρονα ο καταναλωτής να πληρώνει φθηνότερα και να τρώει Ελληνικά προϊόντα.
Τα παραπάνω τόνισε στο «Ράδιο Ένα», ο Νίκος Αγγελής μέλος της Επιτροπής Αγώνα Αερινού, ο οποίος ανέφερε ότι την τελευταία 10ετία, ενώ στην περιοχή μας υπήρχαν καλλιέργειες τεύτλων, βιομηχανικής τομάτας και βάμβακος, ακολούθησε εγκατάλειψη των συγκεκριμένων καλλιεργειών.

Από τα … τεύτλα στο σιτάρι
«Από 386.000 τόνοι τεύτλων που παράγαμε πριν κλείσει η Βιομηχανία Ζάχαρης, η παραγωγή φέτος έπεσε σε 30.000 τ., ενώ οι παραγωγοί είναι απλήρωτοι από τον Οκτώβριο που παρέδωσαν τα τεύτλα, καθώς υπάρχει κατάληψη στα γραφεία της ΕΒΖ στη Θεσσαλονίκη», δήλωσε ο κ. Αγγελής, που πρόσθεσε ότι τα τεύτλα δεν είναι αντικείμενο καλλιέργειας πλέον.
Ο ίδιος ανέφερε, ότι οι παραγωγοί προμηθεύτηκαν εξοπλισμό για τη συγκεκριμένη καλλιέργεια και πλέον, λόγω της εισαγωγής που γίνεται η ζάχαρη, φυτεύουν ξανά σιτάρι.
Οι αγρότες πωλούν το σιτάρι προς 0,18 Ε/κιλό, ενώ μια καλλιέργεια 200 στρ., μπορεί να αποδώσει 80 τόνους, που ισοδυναμούν με 14.000 Ευρώ, από τα οποία καθαρά μένουν 10.000 Ευρώ ανά στρέμμα. Από τα παραπάνω οι αγρότες καλούνται να πληρώσουν ασφάλιση, φόρο επί τους καθαρού εισοδήματος, ενώ πληρώνουν και τα φάρμακα που θα χρειαστούν για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Θα ερημώσουν τα χωριά
Ο κ. Αγγελής προέβλεψε ότι τα επόμενα 10-20 χρόνια τα χωριά θα ερημώσουν, καθώς η νέα γενιά δε μείνει να καλλιεργήσει τα κτήματα.
Ο ίδιος είπε ότι η αγροτιά και η κτηνοτροφία ξεκληρίστηκαν από τις εισαγωγές που γίνονται από τρίτες χώρες, για τις οποίες οι αγρότες έχουν αμφιβολίες για την ποσότητα και το είδος φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιούνται.

Δύσκολη η αναδιάρθρωση
Η αναδιάρθρωση της καλλιέργειας θέλει κάποιο χρόνο και αν αλλάξει καλλιέργεια κάποιος, χρειάζονται περίπου 5 χρόνια για να βγάλει εισόδημα. Επειδή δεν υπάρχει η παραμικρή βοήθεια και ο αγρότης πρέπει να επωμιστεί όλα τα έξοδα, είναι δύσκολο να γίνει η αναδιάρθρωση, διότι απαιτείται εξοπλισμός και τεχνογνωσία.
Πέρα από τα παραπάνω, ανέφερε ο κ. Αγγελής, έχουν γίνει προσπάθειες, φυτεύτηκαν δένδρα, υπάρχει στροφή τα τελευταία χρόνια προς τα όσπρια (φασόλια, ρεβίθια και φακές) και στην αγορά πλέον υπάρχουν καλές ποσότητες Ελληνικών οσπρίων, διότι προ μερικών χρόνων γινόταν εισαγωγή 90% των οσπρίων.
Η απόδοση του φασολιού για τον αγρότη είναι 0,90 Ευρώ/κιλό, ενώ πωλείται χύμα στους εμπόρους και δεν έχει γίνει προσπάθεια τυποποίησης από ομάδα παραγωγών.
Ο Νίκος Αγγελής δήλωσε ότι τα όσπρια που παράγονται στην περιοχή είναι ποιοτικά και εκτίμησε ότι αν καταργηθούν οι μεσάζοντες, ο αγρότης θα μπορεί να πουλήσει προς 1,50 Ευρώ/κιλό και να το μείνει κάτι και ο καταναλωτής να το αγοράσει προς 2 Ευρώ και όχι 3 και 4 Ευρώ που πωλούνται σήμερα.
Ο αγρότης τόνισε ότι για να γίνει αυτό, πρέπει οι τοπικές κοινωνίες και οι Δήμοι να ενεργήσουν για να γίνει διασύνδεση του καταναλωτή με τον παραγωγό, ώστε ο κόσμος να τρώει Ελληνικά προϊόντα.

Να τρώμε ότι παράγουμε
Ο ίδιος εκτίμησε ότι χρειάζονται και οι καλλιέργειες σιταριού, διότι μεγάλο ποσοστό εξάγεται σε άλλες χώρες κι εμείς τρώμε εισαγωγής, όπως και 80% των αρνιών, που οι κτηνοτρόφοι έκαναν εξαγωγή στην Ιταλία.
Καταλήγοντας τόνισε, ότι αυτή η κατάσταση πρέπει να ανατραπεί και δεν είναι δυνατόν να παράγονται προϊόντα στην Ελλάδα και να γίνονται εισαγωγές από άλλες χώρες