Στα χέρια της Κυβέρνησης βρίσκεται πλέον η επιβίωση της Χαλυβουργίας στη χώρα μας, μεταξύ των οποίων της Χαλυβουργίας Ελλάδος που δραστηριοποιείται στην περιοχή μας, καθώς η χώρα μας παραμένει μη ανταγωνιστική, λόγω υψηλού κόστους, όπως σημείωσε, μιλώντας στο «Ράδιο-Ένα 102,5», ο Θοδωρής Γκλαβίνης πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Χαλυβουργίας.
Αφορμή της συζήτησης, στάθηκε το γεγονός, ότι οι τράπεζες ανέθεσαν στην Alvarez & Marsal να εκπονήσει μελέτη βιωσιμότητας για τον κλάδο, στελέχη της εταιρείας, επισκέφθηκαν τις μονάδες της Σιδενόρ, της Χαλυβουργίας Ελλάδος και της Χαλυβουργικής συλλέγοντας στοιχεία για την παραγωγική διαδικασία. Στόχος ήταν να αναδειχθούν τα αποδοτικότερα εργοστάσια, αυτά δηλαδή που παράγουν ποιοτικό προϊόν με το μικρότερο δυνατό κόστος.
Δουλειά το βράδυ και Σαββατοκύριακο
Όπως τόνισε ο κ. Γκλαβίνης, η Χαλυβουργία εργάζεται τις βραδινές κυρίως ώρες, γιατί είναι πιο φθηνό το ρεύμα, όπως και τα Σαββατοκύριακα, αλλά όχι συνέχεια.
«Το πρόβλημα που υπήρχε με το κόστος ενέργειας λύθηκε κατά 50%, αλλά όχι στο βαθμό που πρέπει για να είναι ανταγωνιστική η Χαλυβουργία Ελλάδος σε σχέση με άλλες μεσογειακές χώρες (Ισπανία, Πορτογαλία κλπ.)».
Όπως εξήγησε όταν το κόστος της MWh στην Πορτογαλία είναι 50 – 60 € , όπως και σε άλλες χώρες, όμως στην Ελλάδα κοστίζει 120 €. Σαφώς η πρώτη ύλη από άλλες χώρες θα είναι πιο φθηνή και μπορεί να μπει στην αγορά πιο εύκολα.
«Το θέμα δεν εξαρτάται από την επιχείρηση και τους εργαζόμενους, αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό από την κυβέρνηση, εφόσον μπορεί και θέλει να βοηθήσει. Τις χαλυβουργίες της Ελλάδας δεν τις βοηθάει ούτε η κυβέρνηση, ούτε και οι τράπεζες», τόνισε.
«Βάλαμε πλάτη»
Ο πρόεδρος του Σωματείου είπε, ότι οι εργαζόμενοι στη Χαλυβουργία έχουν βάλει μεγάλη πλάτη και εργάζονται με -12% στις αποδοχές τους, προσπαθούν να βοηθήσουν όσο μπορούν από την πλευρά τους, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να πεινάσουν κιόλας. «Αυτό το θέμα πρέπει να το λύσει άμεσα κυβέρνηση», ανέφερε ο κ. Γκλαβίνης.
Εισαγωγή μπιγιέτας από την Τουρκία
Σύμφωνα με τον ίδιο, «προ μιας εβδομάδας έγινε εισαγωγή μπιγιέτας από την Τουρκία, διότι είναι πιο φθηνή από το Ελληνικό προϊόν. Την ίδια ώρα, στην Ελλάδα η εγχώρια ζήτηση από 2,5 εκατ. τόνους το 2007 έχει υποχωρήσει στους 500.000 τόνους (στοιχεία 2016), λόγω της πτώσης της οικοδομής και της στασιμότητας των μεγάλων δημοσίων έργων και άλλες 500.000 τόνοι είναι οι εξαγωγές χάλυβα, την ώρα που η δυνατότητα των εταιρειών ανέρχεται περίπου σε 4 εκατ. τόνους.
«Αν δε δώσουμε στο Ισραήλ, θα κλείσουμε»
Ο Θοδ. Γκλαβίνης τόνισε ότι οι χαλυβουργίες ψάχνουν δουλειές και η εταιρία στην οποία εργάζεται κάνει εξαγωγές στο Ισραήλ, σε τιμή που δεν είναι συμφέρουσα, απλά για να διατηρηθούν οι δύο παραγωγικές μονάδες στην περιοχή.
«Αν δε δώσουμε και στο Ισραήλ, δεν θα υπάρχει δουλειά και τα εργοστάσια θα κλείσουν. Η Ελληνική αγορά δεν έχει ζήτηση, λόγω μη ύπαρξης της οικοδομής, ενώ τα έργα που είναι να δώσει η κυβέρνηση, δεν προχωρούν», τόνισε.
Το μεγαλύτερο εργοστάσιο της Μαγνησίας
Ο πρόεδρος των εργαζομένων είπε ότι στις τρεις χαλυβουργίες της χώρας χάθηκαν ήδη 1.500 θέσεις εργασίας.
Η Χαλυβουργία σε δυναμικό είναι το μεγαλύτερο εργοστάσιο της Μαγνησίας, με 400 εργαζόμενους, που κάνουν τα πάντα για να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας. «Γι’ αυτό βάζουμε πλάτη και προσπαθούμε, η εποχή δεν είναι κατάλληλη για ν’ ανοίξουμε πόλεμο με την επιχείρηση, αλλά με την κυβέρνηση για να δουλέψουν τα εργοστάσια», τόνισε ο Θ. Γκλαβίνης.
Τρεις ιστορικοί όμιλοι
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΒΗΜΑ της Κυριακής», “τρεις ιστορικοί όμιλοι με ισχυρούς μετόχους έπρεπε να συμβιβαστούν με την ιδέα πως ο σχηματισμός βιώσιμων σχημάτων – έτσι όπως έχει κατακρημνιστεί η ζήτηση στην εσωτερική αγορά – απαιτεί δραστικές λύσεις, την εξής μία: περιορισμό παραγωγής και κλείσιμο μονάδων.
Οι τράπεζες ανέθεσαν στην Alvarez & Marsal να εκπονήσει μελέτη βιωσιμότητας για τον κλάδο, ένα προσχέδιο της οποίας έχει ήδη παραδοθεί στις τράπεζες.
Στελέχη της Alvarez & Marsal επισκέφθηκαν τις μονάδες της Σιδενόρ, της Χαλυβουργίας Ελλάδος και της Χαλυβουργικής συλλέγοντας στοιχεία για την παραγωγική διαδικασία.
Στόχος ήταν να αναδειχθούν τα αποδοτικότερα εργοστάσια, αυτά δηλαδή που παράγουν ποιοτικό προϊόν με το μικρότερο δυνατό κόστος.
«Η μελέτη δεν έχει ολοκληρωθεί» αναφέρει τραπεζικό στέλεχος στο «Βήμα της Κυριακής» και επισημαίνει: «Οι επισκέψεις θα συνεχιστούν και σύντομα θα έχουμε τις τελικές προτάσεις. Τότε και εμείς αλλά και οι βασικοί μέτοχοι των τριών εταιρειών θα κληθούμε να λάβουμε επώδυνες αποφάσεις, αφού η αγορά δεν έχει χώρο για όλους».
Σύμφωνα με πληροφορίες, η αρχική μελέτη δεν προκρίνει συγχωνεύσεις εταιρειών ως βέλτιστη λύση. Οι συγχωνεύσεις και οι οικονομίες κλίμακος που ενδεχομένως θα δημιουργήσουν έχουν νόημα όταν υπάρχει αξιόλογη ζήτηση.
Πτώση της οικοδομής, στασιμότητα των έργων
Στην Ελλάδα όμως η εγχώρια ζήτηση από 2,5 εκατ. τόνους το 2007 έχει υποχωρήσει στους 500.000 τόνους (στοιχεία 2016), λόγω της πτώσης της οικοδομής και της στασιμότητας των μεγάλων δημοσίων έργων. Αλλες 500.000 τόνοι είναι οι εξαγωγές χάλυβα, την ώρα που το capacity των εταιρειών ανέρχεται περίπου σε 4 εκατ. τόνους!
Η μελέτη προκρίνει ως διέξοδο τις εξαγωγές. Οι ελληνικές χαλυβουργίες δεν τις φοβούνται και το έχουν αποδείξει, ασχέτως αν λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους ο ελληνικός σίδηρος δεν είναι ανταγωνιστικός.
Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρηματίες υποστηρίζουν ότι επειδή ακριβώς το τελικό προϊόν – χάλυβας και οπλισμένο σκυρόδεμα – δεν έχει μεγάλη προστιθέμενη αξία, οι εξαγωγές πρέπει να είναι συμπληρωματικές της εγχώριας ζήτησης και δεν θα πρέπει να ξεπερνούν το 20%-25% της συνολικής παραγωγής.
«Αν είναι να εξάγουμε πάνω από το 50% της παραγωγής, τότε δεν έχει νόημα να έχουμε εδώ τα εργοστάσιά μας. Τα μεταφορικά και τα έξοδα των λιμανιών είναι δυσβάστακτα. Επίσης, με μεγάλα εξαγώγιμα ποσοστά επί του όγκου δεν θα μπορούμε να ασκούμε επιθετική εμπορική πολιτική. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Ισπανίας, όπου η εγχώρια ζήτηση ενισχύθηκε, οι εξαγωγές κυμαίνονται στο 10%-15% της παραγωγής και γι’ αυτόν τον λόγο κινούνται ιδιαίτερα επιθετικά» αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Μια άλλη παράμετρος της έκθεσης είναι το ενεργειακό κόστος, το οποίο το χαρακτηρίζει σημαντικό, όχι όμως κομβικό για τη βιωσιμότητα των εταιρειών.
Πλέον οι τιμές για τη μεγαβατώρα στο ρεύμα έχουν υποχωρήσει στα 35 ευρώ και για το φυσικό αέριο στα 30 ευρώ. Και εδώ όμως οι χαλυβουργοί δεν συμφωνούν, αφού όπως επισημαίνουν η έκθεση, αλλά και κάθε έκθεση, οποιασδήποτε εταιρείας, δεν μπορεί να εντοπίσει τις «κρυφές ελαφρύνσεις» που παρέχουν τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη στα ανταγωνιστικά εργοστάσια.
Μάλιστα, επισημαίνουν πως το μέτρο της διακοψιμότητας που έδωσε μιαν ανάσα στον κλάδο και λήγει τον Οκτώβριο του 2017 κινδυνεύει να μην ανανεωθεί, αφού ακόμη η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει υποβάλει σχετική αίτηση προς τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Κομισιόν.
Η αποδοτικότητα των μονάδων
Αυτό βεβαίως που θα βαρύνει τις αποφάσεις τραπεζών και χαλυβουργών όταν καθίσουν στο τραπέζι για τις τελικές αποφάσεις και στο οποίο στοχεύει η έκθεση είναι τα στοιχεία για την αποδοτικότητα των μονάδων.
Ο σύγχρονος τεχνολογικός εξοπλισμός και η σχέση προσωπικού – παραγωγής, πόσοι τόνοι δηλαδή παράγονται ανά εργαζόμενο με το μικρότερο κόστος.
Επίσης, η τοποθεσία των μονάδων θα παίξει σημαντικό ρόλο. Δηλαδή αν έχουν δικό τους λιμάνι για τις εξαγωγές αλλά και η προσέγγιση των εργοστασίων σε γεωγραφικές περιοχές στις οποίες θα υλοποιηθούν μεγάλα έργα, όπως το Ελληνικό, ο οδικός άξονας Πάτρας – Πύργου, κ.ά”.
Η όλη διαδικασία δεν είναι εύκολη και για τις ίδιες τις τράπεζες.
Εκτός του ότι θα πρέπει να διαγράψουν δάνεια και να υποστούν τη ζημιά, θα παιχθεί μεταξύ τους και ένα power game για το ποιος επιχειρηματίας θα σωθεί και ποιος όχι. Και αυτό γιατί κάθε τράπεζα έχει διαφορετική έκθεση δανείων ανά εταιρεία. Από την άλλη πλευρά, η διαδικασία θα απλοποιηθεί και οι αποφάσεις θα είναι πιο εύκολες αν οι επιχειρηματίες αποφασίσουν να στηρίξουν με νέα κεφάλαια τις εταιρείες τους, αλλά θα προσμετρηθούν και οι κεφαλαιακές ενέσεις που έχουν κάνει ήδη οι επιχειρηματίες για να κρατήσουν όρθιες τις εταιρείες τα χρόνια της κρίσης.
H ουσία όμως είναι ότι και οι τέσσερις τράπεζες – οι τρεις προαναφερόμενες και η Eurobank – έχουν άμεσο συμφέρον να γίνει ένα ξεκαθάρισμα στον κλάδο.
Σήμερα στον κλάδο απασχολούνται άμεσα περίπου 1.500 εργαζόμενοι.
Δάνεια και ζημιές πνίγουν τις επιχειρήσεις
Τα δάνεια των τριών χαλυβουργικών επιχειρήσεων – Σιδενόρ της οικογένειας του κ. Νίκου Στασινόπουλου, Χαλυβουργία Ελλάδος της οικογένειας του κ. Νίκου Μάνεση και Χαλυβουργικής της οικογένειας του κ. Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου – προσεγγίζουν τα 1,2 δισ. ευρώ και οι σωρευτικές ζημιές τα χρόνια της κρίσης ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ. Η Σιδενόρ έχει δανεισμό 500 εκατ. ευρώ και οι άλλες δύο από περίπου 350 εκατ. ευρώ η καθεμία.
Το χαλυβουργείο της Χαλυβουργικής στην Ελευσίνα έκλεισε το 2012 και λειτουργεί το ελασματουργείο. Το εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο έκλεισε το 2014. Με πιο μεγάλες παραγωγές λειτουργούν τρεις μονάδες (μία της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Βόλο και δύο της Σιδενόρ σε Θεσσαλονίκη και Αλμυρό) αλλά μόνο με μία 10ωρη βάρδια και βράδυ για να έχουν χαμηλό ενεργειακό κόστος.
Οι εταιρείες τη δεκαετία του 2000 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων αλλά και της οικοδομικής έξαρσης είχαν προχωρήσει σε μεγάλες επενδύσεις για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στη ζήτηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι η παραγωγική δυναμικότητα των μονάδων φθάνει τα 4 εκατ. τόνους ετησίως (2 εκατ. τόνους η Σιδενόρ και από 1 εκατ. η Χαλυβουργική και η Χαλυβουργία Ελλάδος). Η κρίση όμως που περιόρισε δραστικά την εγχώρια ζήτηση και, κυρίως, το ενεργειακό κόστος, με την εκτίναξη πάνω από τα 80 ευρώ της μεγαβατώρας, κατέστησαν τις εταιρείες ζημιογόνες παρά το γεγονός ότι οι επιχειρηματίες είχαν κάνει το χρέος τους και είχαν επενδύσει για τον εκσυγχρονισμό των μονάδων τους.
Πλέον τα κόστη χρηματοδότησης των δανείων είναι δυσβάστακτα. Οι εταιρείες έχουν προχωρήσει σε κάποιες ρυθμίσεις και πληρώνουν μόνο τόκους. Ενδεικτικό της άμεσης λήψης αποφάσεων είναι ότι ενώ το εργοστάσιο της Χαλυβουργικής υπολειτουργεί από το 2012 και το εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο έκλεισε το 2014 οι εναπομείνασες μονάδες τα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα δεν κατάφεραν να βελτιώσουν δραστικά τα μεγέθη τους”.
