Έρμαιο των επιτήδειων, βρίσκεται μεγάλο ποσοστό των ατόμων με αναπηρία, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι τα προβλήματα υγείας «θησαυρίζουν», την ίδια στιγμή που οι συνάνθρωποί μας με σοβαρά προβλήματα υγείας, βρίσκονται «μπλεγμένοι» στον γραφειοκρατικό κυκεώνα, να αποδεικνύουν ότι… «δεν είναι ελέφαντες». Την ίδια ώρα, το Κράτος εμφανίζεται απών και «ανήμπορο» να στηρίξει συμπολίτες μας που χρήζουν ειδικών παροχών υγείας από εξειδικευμένα κέντρα στο εξωτερικό.
Τα παραπάνω κατήγγειλε μεταξύ άλλων στο Ράδιο Ένα 102,5 και τον Ηλία Κουτσερή, ο νομικός Τάκης Αλεξανδράκης, άτομο με αναπηρία ο ίδιος και εκπρόσωπος πολλών ΑμεΑ, με τις εξειδικευμένες γνώσεις που έχει αποκτήσει, ξετυλίγοντας παράλληλα ένα κενό που υπάρχει στην προστασία αλλά και στήριξη των συμπολιτών μας με αναπηρίες που χρήζουν περαιτέρω προσπαθειών στο εξωτερικό.
Πραγματικός Γολγοθάς – «Δεν είναι όλοι ίδιοι»
Ο ίδιος έκανε λόγο για «πραγματικό γραφειοκρατικό Γολγοθά» των ανθρώπων που προσπαθούν να αντιληφθούν τι γίνεται με τις επιτροπές και τους δύσκολους ελεγκτικούς μηχανισμούς για να μπορέσουν να καταφέρουν να πετύχουν αυτό το στόχο, «με αποτέλεσμα όπως είπε «Το κενό που αφήνει η κρατική υπηρεσία, ο κρατικός φορέας, ο δημόσιος φορέας στην μη-υποστήριξη του πολίτη, οδηγεί και φτάνουμε συχνά σε σημείο να πέσουμε στα χέρια απατεώνων».
Ο ίδιος συμπλήρωσε ότι, είναι πάρα πολλοί άνθρωποι που έχουν υποφέρει μέσα σε αυτό τον γραφειοκρατικό κυκεώνα, ωστόσο δεν είναι όλοι απατεώνες όσοι θέλουν να βοηθήσουν, φέρνοντας το παράδειγμα ενός φίλου του που τραυματίστηκε σοβαρά στον αυχένα στο σχολείο στο πλαίσιο σοβαρού και αστείου, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρή βλάβη που κόντεψε να του στοιχίσει τη ζωή. Χρειάστηκε να βρεθεί στο εξωτερικό κι επειδή δεν υπήρξε κρατική υποστήριξη, ακολούθησε άλλο δρόμο μέσω οργάνωσης που τον βοήθησε και ζει μέχρι και σήμερα.
«Δεν είναι όλοι το ίδιο» – «Αναγκαζόμαστε γιατί το κράτος μας αγνοεί»
«Άρα δεν είναι όλοι το ίδιο» είπε και συνέχισε τονίζοντας ότι «Από τη στιγμή που έχουμε την ολιγωρία του κράτους, η ανάγκη που έχεις για άμεση θεραπεία, οδηγεί σε αυτές τις καταστάσεις. Το να πέσουμε δηλαδή, στα χέρια μίας αντίστοιχης «Παιδικής Χαράς» που κάποιοι περνάνε καλά και διασκεδάζουν στις πλάτες ανθρώπων που με πόνο συνεισφέρουν στην προσπάθεια, σε πολύ καλά οργανωμένες προσπάθειες που γίνονται για να υποστηριχθούν άνθρωποι. Αν αμαυρώσουμε όλους αυτούς τους φορείς, θα καταστρέψουμε και το δικό τους έργο το οποίο είναι ορθό».
Ο ίδιος, δεν άφησε άλλη επιλογή, επισημαίνοντας ότι «Εφόσον το κράτος θα συνεχίσει να μας αγνοεί, πρέπει να κινηθούμε σε κάποιους τέτοιους φορείς. Το θέμα είναι ποιος θα μπορέσει να μας βοηθήσει και πώς θα γλιτώσουμε από τα νύχια των απατεώνων. Θα έπρεπε όλοι οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη να δεχθούν θεραπεία εκτός Ελλάδος, με κρατικά χρήματα να μεταβαίνουν στο εξωτερικό και να λύνουν το ζήτημά τους».
«Πάσχει» το ελεγκτικό σύστημα
Ο κ.Αλεξανδράκης, κατήγγειλε ότι όσο δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί δε θα σταματήσουν οι απάτες των ψεύτικων παθήσεων, τονίζοντας ότι «Δεν μπορούμε να κατηγορούμε πάντοτε τον άνθρωπο με αναπηρία, να τον κατονομάζουμε «άνθρωπο μαϊμού»ή «ανάπηρο μαϊμού». Αυτή τη στιγμή «πάσχει» το ίδιο το ελεγκτικό σύστημα. Τοδημόσιο θα έπρεπε να έχει κάποιους ανθρώπους που θα μπορούν να συμβουλεύουν και να καθοδηγούν κάποιες δράσεις για να λύνονται ζητήματα πολύ πιο ουσιαστικά χωρίς την ταλαιπωρία του πολίτη. Ο κόσμος αυτός ζει υπό πίεση και βρίσκεται δυστυχώς σε μια διαρκή «δίωξη» όταν θα πρέπει για οτιδήποτε να αποδείξει το αυτονόητο».
Έκανε λόγο για κακώς οργανωμένο πρόγραμμα του «Προσωπικού Βοηθού» που θα μπορούσαν να αποφευχθούν οι έλεγχοι, καθώς υπάρχουν τα στοιχεία, ενώ για την ψηφιακή γραφειοκρατία, δήλωσε ότι «είναι περαιτέρω γιγαντωμένηκαι πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες .Μάλιστα, μεγάλος πληθυσμός ανθρώπων με αναπηρία αλλά και ηλικιωμένων είναι ψηφιακά αναλφάβητοι».
Απόδοση ραδιοφωνικής συνέντευξης: Αναστασία Φύσσα
