Εκδήλωση για την παρουσίαση του νέου βιβλίου του γιατρού Απόστολου Παντσά με τίτλο «Μοιραίος φόνος στη Σίφνο», θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2023, στις 7.30 το απόγευμα, στο ξενοδοχείο «Ξενία». Πρόκειται για ένα ερωτικό – αστυνομικό μυθιστόρημα με φόντο τις Κυκλάδες, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούλιο από τις εκδόσεις «Ωκεανός και ενθουσίασε το αναγνωστικό κοινό. Ο γιατρός και συγγραφέας μίλησε στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Ηλία Κουτσερή για το βιβλίο που μπλέκει μία δολοφονία με την καθημερινότητα, την ιατρική, την ψυχολογία με φόντο τη Σίφνο, τη Σκόπελο, τη Ρόδο και τον Βόλο.
Μπορεί το προηγούμενο βιβλίο του κ. Παντσά να ήταν ένα μυθιστόρημα με ιστορικές προεκτάσεις, που αφορούσε στην καταστροφή της Σμύρνης και τη δημιουργία ενός νέου κόσμου στη Ν. Ιωνία, θέτοντας στο επίκεντρο του την ψυχολογία της μετακίνησης αυτής, τον πολιτισμό, που φέρανε οι άνθρωποι αυτοί που ξεριζώθηκαν από τον τόπο τους, αυτή τη φορά όμως ασχολήθηκε με ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, με μία δολοφονία, μία αναζήτηση, ένα ψάξιμο του ενόχου.
Αναφερόμενος στην υπόθεση του βιβλίου ο κ. Παντσάς είπε πως ο φόνος που ερευνά στις σελίδες του βιβλίου του έγινε με έναν φαρμακευτικό τρόπο. Η Ρηγίνα, μία κοπέλα από τη Σκόπελο βρέθηκε δολοφονημένη. Ο εραστής της ήταν γιατρός κι επειδή υπήρχε μία σύγκρουση των δύο, θεωρήθηκε εύκολα ύποπτος, ενώ τα μέσα, οι εκπομπές, οι εφημερίδες τον καταδίκασαν πριν τον καταδικάσει το δικαστήριο. Η φίλη του Ντέμη, γιατρός κι εκείνη ανέλαβε μία πρωτοβουλία να διαλευκάνει το έγκλημα αυτό.
«Το βιβλίο μιλά πάρα πολύ για τη Σκόπελο, για τη Σίφνο. Θα μπορούσε κάλλιστα, εάν δεν υπήρχε ο φόνος, το βιβλίο να είναι ένας εξαιρετικός τουριστικός οδηγός για τη Σίφνο, που είναι ένα καταπληκτικό νησί και αξίζει να το δει κανένας μέσα από λεπτομέρειες βιωματικές. Όσα περιγράφονται για τη Σίφνο είναι πραγματικά στοιχεία και γεγονότα», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Παντσάς. Ο ίδιος ωστόσο μίλησε και για τη Σκόπελο, η οποία παρουσιάζεται στο βιβλίο και είναι η καταγωγή της δολοφονημένης Ρηγίνας.
«Τη Σκόπελο τη λατρεύω. Έχω περάσει πολύ όμορφες στιγμές, έχω ζήσει, έχω γνωριστεί με σχεδόν όλους τους κατοίκους του νησιού και λόγω επαγγέλματος αλλά γιατί πήγαινα συχνά πυκνά. Την Σκόπελο την ξέρω σαν την τσέπη μου. Όπως την ψυχολογία των κατοίκων, τη ζωή τους και ό, τι αναγράφεται είναι έντονα βιωματικό, υπαρκτό και δεδομένο», συμπλήρωσε. Παράλληλα στο βιβλίο του, όπως επεσήμανε, περιγράφονται στοιχεία της ιατρικής καθημερινότητας, υπογραμμίζοντας πως ο έρωτας με την ιατρική είναι αδιάπτωτος και συνεχής.
Στο βιβλίο όμως «Μοιραίος φόνος στη Σίφνο» ο συγγραφέας μιλά για τη Ρόδο αλλά και για τον Βόλο, την ψυχολογία της , των ανθρώπων, την καθημερινότητα ένα τρόπο λίγο μεταφυσικό.
Στην πλοκή του έργου αναδεικνύονται οι ανθρώπινες σχέσεις, οι ερωτικές, οι φιλικές οι ανθρώπινες, η έντασή τους, αλλά και πολλά άλλα θέματα, όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο ρόλος που παίζουν, το revenge porn ακόμη και οι μεταναστευτικές ροές και η συγκάλυψη στοιχείων, γεγονότων κ.α. Κι έτσι φτιάχνει μία εικόνα κοινωνικότητας του μέσου ανθρώπου κάποιος όταν το διαβάζει, διαβάζει για τις σχέσεις , ερωτικε΄ς φιλικές, ανθρώπινες, την ένταση αυτών των σχέσεων, για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης , τον ρόλο που παίζουνε , μιλά για τις μεταναστευτικές ροές γιατί «κουμπώνει» δράσεις λιμενικών.
«Η ιστορία έχει τα στοιχεία του θρίλερ, έχει σασπένς. Δεν είναι ένα περίπλοκο βιβλίο, δεν έχει σύνθετες έννοιες. Μη φανταστεί κανείς ότι επειδή είμαι γιατρός τον μπερδεύω με πολύπλοκες έννοιες. Έχει πολύ ρέουσα η γλώσσα, θα έλεγα ότι είναι πολύ πιο ρέουσα από τη γλώσσα του προηγούμενου βιβλίου που είχε κάποια στοιχεία πιο αυστηρά ιστορικά. Μιλά για την καθημερινότητα και δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να αναγνωρίσει και τον ίδιο στις σελίδες αυτού του μυθιστορήματος», επεσήμανε ο κ. Παντσάς.
Σχολιάζοντας τέλος εάν η γνώση, το διάβασμα μιας ζωής, λόγω και της ιατρικής του ιδιότητας αποτελούν μία σταθερή βάση για τη μεταπήδηση στη συγγραφή, ο ίδιος σημείωσε ότι «είναι μεγάλη ματαιοδοξία να λέει κάποιος ότι είναι συγγραφέας, γιατί αυτό κρίνεται από τους άλλους. Ένα μυθιστόρημα που έχει μία αρχή, μέση και τέλος που σημαίνει ότι πρέπει να έχει μία δομή και μια προσέγγιση ολιστική και να μπλέκει ορισμένα στοιχεία μέσα, είναι εντελώς διαφορετικό από το να γράψεις ένα διήγημα, που είναι μία σκέψη μία εικόνα που τη μεταδίδεις. Το μυθιστόρημα είναι μια περίπλοκη εργασία που θέλει χρόνο δουλειάς , μελέτη και να έχεις την υποδομή των γνώσεων που βγαίνει μέσα από το διάβασμα».
Απόδοση ραδιοφωνικής συνέντευξης: Δήμητρα Παλαιοδημοπούλου
