Την αγάπη που έχει εισπράξει από τους Βολιώτες θέλει να ανταποδώσει ο αρχηγός της ομάδας του Ολυμπιακού Βόλου κι αυτός είναι ένας λόγος που κατεβαίνει ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την Νάνσυ Καπούλα.
Ο λόγος για τον Στάθη Ρόκα, που όπως τόνισε, μιλώντας στο Ράδιο Ένα 102,5 «Πλέον είμαι κομμάτι αυτής της πόλης, θέλω να μείνω για πάντα εδώ. Από εκεί και πέρα, για όσους δεν γνωρίζουν, ο πατέρας μου ασχολείται με την πολιτική και με τα δημοτικά πράγματα πάρα πολλά χρόνια, έχοντας δυο τετραετίες ως δήμαρχος και θεωρώ πως ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει ζήσει μέσα στο σπίτι του αυτά τα πράγματα, το έχω στο αίμα μου. Είναι κάτι το οποίο μου αρέσει πάρα πολύ.
Νομίζω ότι όποιος αγαπάει την πόλη που ζει, θα πρέπει να δίνει όλες τις δυνάμεις του να κάνει ό,τι μπορεί για να τη βοηθήσει. Αυτή την ευκαιρία μου την έδωσε η Νάνσυ Καπούλα, η οποία είναι μια εξαιρετική και έξυπνη γυναίκα, έχουμε τις ίδιες απόψεις για την πόλη και γι’ αυτό που θέλουμε να ζήσουμε αύριο και έθεσα τον εαυτό μου στην κρίση του κόσμου, για το αν θα μπορέσω κι εγώ να δώσω κάτι στον Βόλο. Να προσφέρω με οποιοδήποτε τρόπο στην πόλη. Δεν είναι μόνο τα αθλητικά, ναι μεν είμαι ποδοσφαιριστής, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορώ να προσφέρω από οποιοδήποτε άλλο πόστο μου ζητηθεί, ούτε ότι δεν έχουμε την απαραίτητη μόρφωση. Κάποιοι μπορεί να πιστεύουν ότι ως ποδοσφαιριστές δεν έχουμε την απαραίτητη μόρφωση, για να ασχοληθούμε με την πολιτική.
Εγώ αυτό που μπορώ να πω είναι ότι στα δημοτικά πράγματα βρίσκομαι από 8 χρόνων μέσα σε αυτή τη διαδικασία. Ο κόσμος είναι ο καλύτερος κριτής, έχει γνώση του τι προσφέρει ο κάθε άνθρωπος και δεν χρειάζεται ούτε να το διατυμπανίζουμε, ούτε να βγαίνουμε να πουλάμε οπαδιλίκια και να λέμε μεγάλες κουβέντες. Ο κόσμος ξέρει αν ένας άνθρωπος έχει αγνά αισθήματα γι’ αυτά που κάνει στη ζωή του ή όχι. Όλοι κρινόμαστε. Ο κόσμος μου έχει δείξει την αγάπη του και γι’ αυτό θέλω με κάποιο τρόπο να το ανταποδώσω με ευθύνη και σοβαρότητα, ιδιαίτερα με αυτή την υποψηφιότητα που έβαλα στις δημοτικές εκλογές».
Ακούστε τη συνέντευξη που έδωσε στον Γιώργο Καρεκλίδη:
